Найдите Истину

В Палийских Суттах и Винае

settings

{{table.suttaCol}} {{table.readCol}} {{table.titleCol}} {{table.wordsCol}} {{table.countCol}} {{table.mrCol}} {{table.linksCol}} {{table.typeCol}} {{table.quoteCol}}
{{table.wordCol}} {{table.textsCol}} {{table.matchesCol}} {{table.linksCol}}

{{results.variantsForLabel}}

Variants 1/2 columns Dictionary Multi-select Compass Help

Note:Translations, dictionaries and commentaries were not made by the Blessed One.Cross-check with Pali in 4 main nikayas.

  • Saṁyutta Nikāya 12.66Verbundene Lehrreden 12.66
  • 7. Mahāvagga7. Das große Kapitel

SammasasuttaDas Innere sondieren

Evaṁ me sutaṁ—
evaṁ me → evamme (th) | sutaṁ → sutam (pts)
So habe ich es gehört:
ekaṁ samayaṁ bhagavā kurūsu viharati kammāsadhammaṁ nāma kurūnaṁ nigamo.
kammāsadhammaṁ → kammāsadammaṁ (bj, sya-all, pts) | kurūsu → kurusu (pts) | Kammāsadammam → S1-3 kammāssadhammaṁ (pts note) | kammāsadhammaṁ → kammāsa dammaṁ (th) | ekaṁ samayaṁ → ekam samayam (pts) | kurūnaṁ → kurūnam (pts)
Einmal hielt sich der Buddha im Land der Kurus auf, bei dem Marktflecken der Kurus mit Namen Kammāsadamma.
Tatra kho bhagavā bhikkhū āmantesi:Da wandte sich der Buddha an die Mönche und Nonnen: “bhikkhavo”ti.
bhikkhavoti → bhikkhavo ti (pts)
„Mönche und Nonnen!“

“Bhadante”ti te bhikkhū bhagavato paccassosuṁ.
bhadanteti → bhadante ti (pts)
„Ehrwürdiger Herr“, antworteten sie.
Bhagavā etadavoca:
etadavoca → etad avoca (pts)
Der Buddha sagte:

“sammasatha no tumhe, bhikkhave, antaraṁ sammasan”ti.
antaraṁ sammasan”ti → antarā sammasananti (bj) | antaraṁ sammasanti → antarā sammasananti (bj) | sammasananti → antaraṁ sammasanti (bj: machasaṁ, PTS) | sammasa’’nti → antarā sammasananti (cck: sī.)
„Mönche und Nonnen, sondiert ihr euer Inneres?“

Evaṁ vutte, aññataro bhikkhu bhagavantaṁ etadavoca:
etadavoca → etad avoca (pts)
Daraufhin sagte einer der Mönche zum Buddha:
“ahaṁ kho, bhante, sammasāmi antaraṁ sammasan”ti.„Herr, ich sondiere mein Inneres.“

“Yathā kathaṁ pana tvaṁ, bhikkhu, sammasasi antaraṁ sammasan”ti?
antaraṁ → antarā (bj) | yathā kathaṁ → yathākathaṁ (th) | kathaṁ → katham (pts) | tvaṁ → tvam (pts) | antaraṁ → antaram (pts)
„Aber, Mönch, wie sondierst du dein Inneres?“
Atha kho so bhikkhu byākāsi.
byākāsi → vyākāsi (bjt, pts)
Darauf antwortete der Mönch,
Yathā so bhikkhu byākāsi na so bhikkhu bhagavato cittaṁ ārādhesi.
vyākāsi → In B only (pts note) | cittaṁ → cittam (pts)
doch der Buddha war mit der Antwort nicht zufrieden.

Evaṁ vutte, āyasmā ānando bhagavantaṁ etadavoca:
bhagavantaṁ etadavoca → bhagavantam etad avoca (pts)
Als er gesprochen hatte, sagte der Ehrwürdige Ānanda zum Buddha:
“etassa, bhagavā, kālo; etassa, sugata, kālo;„Jetzt ist die Zeit, Gesegneter! Jetzt ist die Zeit, Heiliger! yaṁ bhagavā antaraṁ sammasaṁ bhāseyya. Bhagavato sutvā bhikkhū dhāressantī”ti.
antaraṁ sammasaṁ → antarā sammasanaṁ (bj)
Der Buddha spreche bitte über das Sondieren des Inneren. Die Mönche und Nonnen werden zuhören und es behalten.“

“Tenahānanda, suṇātha, sādhukaṁ manasi karotha, bhāsissāmī”ti.
manasi karotha → manasikarotha (bjt, th) | tenahānanda → tena hānanda (pts)
„Also dann, Ānanda, hört zu und gebraucht den Geist gut, ich werde sprechen.“

“Evaṁ, bhante”ti kho te bhikkhū bhagavato paccassosuṁ.
evaṁ bhanteti → evam bhanti ti (pts)
„Ja, Herr“, antworteten sie.
Bhagavā etadavoca:
etadavoca → etad avoca (pts)
Der Buddha sagte:

“Idha, bhikkhave, bhikkhu sammasamāno sammasati antaraṁ sammasaṁ:
sammasaṁ → sammasanaṁ (bj) | antaraṁ sammasaṁ → antarā sammasanaṁ (bj) | sammasaṁ → sammasanaṁ (cck: sī.)
„Da sondiert ein Mönch sein Inneres:
‘yaṁ kho idaṁ anekavidhaṁ nānappakārakaṁ dukkhaṁ loke uppajjati jarāmaraṇaṁ.
idaṁ → idam (pts) | jarāmaraṇaṁ → jarāmaraṇam (pts)
‚Das Leiden, das ausgehend von Alter und Tod in der Welt erscheint, nimmt viele und vielfältige Formen an.
Idaṁ kho dukkhaṁ kiṁnidānaṁ kiṁsamudayaṁ kiṁjātikaṁ kiṁpabhavaṁ, kismiṁ sati jarāmaraṇaṁ hoti, kismiṁ asati jarāmaraṇaṁ na hotī’ti?
dukkhaṁ kiṁnidānaṁ → dukkhanidānaṁ (pts) | kho → idaṁ kho (bj: machasaṁ, PTS) | idam → These words till idaṁ kho dukkhaṁ upadhi- are missing in S3, and have been superadded between the lines in S1 (pts note) | + → nu (bjt, th) | kiṁnidānaṁ → kinnidānaṁ (bjt) | kiṁjātikaṁ kiṁpabhavaṁ → kiñjātikaṁ kimpabhavaṁ (bjt) | kiṁjātikaṁ kiṁpabhavaṁ → kiṁjātikam kimpabhavaṁ (pts)
Aber was ist die Quelle, der Ursprung, die Wiege und die Herkunft dieses Leidens? Wenn was besteht, gibt es Alter und Tod? Und wenn was nicht besteht, gibt es Alter und Tod nicht?‘
So sammasamāno evaṁ jānāti:
jānāti → pajānāti (bj)
Wenn er so sondiert, erkennt er:
‘yaṁ kho idaṁ anekavidhaṁ nānappakārakaṁ dukkhaṁ loke uppajjati jarāmaraṇaṁ.
idaṁ → idam (pts)
‚Das Leiden, das ausgehend von Alter und Tod in der Welt erscheint, nimmt viele und vielfältige Formen an.
Idaṁ kho dukkhaṁ upadhinidānaṁ upadhisamudayaṁ upadhijātikaṁ upadhipabhavaṁ, upadhismiṁ sati jarāmaraṇaṁ hoti, upadhismiṁ asati jarāmaraṇaṁ na hotī’ti.
upadhipabhavaṁ → upadhippabhavaṁ (th) | dukkhaṁ → dukkham (pts)
Die Quelle dieses Leidens sind Bindungen. Wenn Bindungen bestehen, gibt es Alter und Tod. Und wenn Bindungen nicht bestehen, gibt es Alter und Tod nicht.‘
So jarāmaraṇañca pajānāti jarāmaraṇasamudayañca pajānāti jarāmaraṇanirodhañca pajānāti yā ca jarāmaraṇanirodhasāruppagāminī paṭipadā tañca pajānāti.
jarāmaraṇasamudayañca → jarāmaraṇasamudayām ca (pts) | jarāmaraṇañca → jarāmaraṇaṁ ca (pts) | jarāmaraṇanirodhañca → jarāmaraṇanirodhaṁ ca (pts) | tañca → tañ ca (pts)
Er versteht Alter und Tod, den Ursprung von Alter und Tod, das Aufhören von Alter und Tod und die passende Übung, die zum Aufhören von Alter und Tod führt.
Tathāpaṭipanno ca hoti anudhammacārī.
Tathā → S1 tathāgata (pts note) | tathāpaṭipanno → tathā paṭipanno (bjt, th, pts)
Und er lebt im Einklang mit dieser Übung.
Ayaṁ vuccati, bhikkhave, bhikkhu sabbaso sammā dukkhakkhayāya paṭipanno jarāmaraṇanirodhāya.
sammā dukkhakkhayāya → sammādukkhakkhayāya (pts)
Das nennt man einen Mönch, der zur völligen Auflösung des Leidens übt, zum Aufhören von Alter und Tod.

Athāparaṁ sammasamāno sammasati antaraṁ sammasaṁ:
antaraṁ sammasaṁ → antarā sammasanaṁ (bj)
Er sondiert sein Inneres weiter:
‘upadhi panāyaṁ kiṁnidāno kiṁsamudayo kiṁjātiko kiṁpabhavo, kismiṁ sati upadhi hoti, kismiṁ asati upadhi na hotī’ti?
kismiṁ → kiṁsmiṁ (sya-all) | upadhi → In B only (pts note) | kiṁnidāno → kinnidāno (bjt) | kiṁjātiko kiṁpabhavo → kiñjātiko kimpabhavo (bjt)
‚Aber was ist die Quelle dieser Bindungen? Wenn was besteht, gibt es Bindungen? Wenn was nicht besteht, gibt es Bindungen nicht?‘
So sammasamāno evaṁ jānāti:
jānāti → pajānāti (bj)
Wenn er so sondiert, erkennt er:
‘upadhi taṇhānidāno taṇhāsamudayo taṇhājātiko taṇhāpabhavo, taṇhāya sati upadhi hoti, taṇhāya asati upadhi na hotī’ti.
taṇhājātiko → (pts) | taṇhāpabhavo → taṇhā pabhavo (th)
‚Die Quelle dieser Bindungen ist Verlangen. Wenn Verlangen besteht, gibt es Bindungen. Und wenn Verlangen nicht besteht, gibt es Bindungen nicht.‘
So upadhiñca pajānāti upadhisamudayañca pajānāti upadhinirodhañca pajānāti yā ca upadhinirodhasāruppagāminī paṭipadā tañca pajānāti.
pajānāti tathāpaṭipanno → jānāti tathā paṭipanno (sya-all) | pajānāti → pajānati (pts) | upadhinirodhañca → upadhi nirodhañca (th)
Er versteht Bindungen, ihren Ursprung, ihr Aufhören und die passende Übung, die zu ihrem Aufhören führt.
Tathāpaṭipanno ca hoti anudhammacārī.
tathāpaṭipanno → tathā paṭipanno (my, bjt, th, pts)
Und er lebt im Einklang mit dieser Übung.
Ayaṁ vuccati, bhikkhave, bhikkhu sabbaso sammā dukkhakkhayāya paṭipanno upadhinirodhāya.
sammā dukkhakkhayāya → sammādukkhakkhayāya (pts)
Das nennt man einen Mönch, der zur völligen Auflösung des Leidens übt, zum Aufhören der Bindungen.

Athāparaṁ sammasamāno sammasati antaraṁ sammasaṁ:
antaraṁ sammasaṁ → antarā sammasanaṁ (bj)
Er sondiert sein Inneres weiter:
‘taṇhā panāyaṁ kattha uppajjamānā uppajjati, kattha nivisamānā nivisatī’ti?
nivisamānā nivisatīti → nivīsamānā nivīsatīti (sya-all)
‚Aber wo entsteht dieses Verlangen und setzt sich fest?‘
So sammasamāno evaṁ jānāti—
jānāti → pajānāti (bj, pts) | pajānāti → jānāti (bj: machasaṁ, syā)
Wenn er so sondiert, erkennt er:
yaṁ kho loke piyarūpaṁ sātarūpaṁ etthesā taṇhā uppajjamānā uppajjati, ettha nivisamānā nivisati.
kho → kho kiñci (bj, pts) | nivisamānā nivisati → nivīsamānā nivīsati (sya-all) | loke → yaṁ kho loke (bj: machasaṁ, syā) | etthesā → S1-3 etthāyam (pts note)
‚Bei allem, was in der Welt hübsch und angenehm erscheint, da entsteht dieses Verlangen und setzt sich fest.
Kiñca loke piyarūpaṁ sātarūpaṁ?Und was erscheint in der Welt hübsch und angenehm? Cakkhuṁ loke piyarūpaṁ, sātarūpaṁ, etthesā taṇhā uppajjamānā uppajjati, ettha nivisamānā nivisati.
sātarūpaṁ → sātarūpam (pts)
Das Auge erscheint in der Welt hübsch und angenehm, und da entsteht dieses Verlangen und setzt sich fest.
Sotaṁ loke piyarūpaṁ sātarūpaṁ …pe…
sātarūpaṁ → sātarupam (pts) | + → evaṁ peyyālo (pts)
Das Ohr …
ghānaṁ loke piyarūpaṁ sātarūpaṁ …Die Nase … jivhā loke piyarūpaṁ sātarūpaṁ …Die Zunge … kāyo loke piyarūpaṁ sātarūpaṁ …Der Körper … mano loke piyarūpaṁ sātarūpaṁ, etthesā taṇhā uppajjamānā uppajjati ettha nivisamānā nivisati.
nivisamānā nivisati → nivīsamānā nivīsati (sya-all) | uppajjamānā → uppajjamāna (pts)
Der Geist erscheint in der Welt hübsch und angenehm, und da entsteht dieses Verlangen und setzt sich fest.‘

Ye hi keci, bhikkhave, atītamaddhānaṁ samaṇā vā brāhmaṇā vā yaṁ loke piyarūpaṁ sātarūpaṁ taṁ niccato addakkhuṁ sukhato addakkhuṁ attato addakkhuṁ ārogyato addakkhuṁ khemato addakkhuṁ.
keci → ke ci (bjt) | atītamaddhānaṁ → atītam addhānam (pts) | sātarūpaṁ → sātarūpam (pts) | addakkhuṁ → addakkhum (pts)
Es gab in der Vergangenheit Asketen und Brahmanen, die die Dinge, die in der Welt hübsch und angenehm erscheinen, als beständig ansahen, als Glück, als Selbst, als gesund und sicher.
Te taṇhaṁ vaḍḍhesuṁ.Ihr Verlangen nahm zu. Ye taṇhaṁ vaḍḍhesuṁ te upadhiṁ vaḍḍhesuṁ.
taṇhaṁ → taṇham (pts)
Da ihr Verlangen zunahm, nahmen ihre Bindungen zu.
Ye upadhiṁ vaḍḍhesuṁ te dukkhaṁ vaḍḍhesuṁ.Da ihre Bindungen zunahmen, nahm ihr Leiden zu. Ye dukkhaṁ vaḍḍhesuṁ te na parimucciṁsu jātiyā jarāya maraṇena sokehi paridevehi dukkhehi domanassehi upāyāsehi, ‘na parimucciṁsu dukkhasmā’ti vadāmi.
jarāya maraṇena → jarāmaraṇena (bj)
Und da ihr Leiden zunahm, waren sie nicht befreit von Wiedergeburt, von Alter und Tod, von Kummer, Klage, Schmerz, Traurigkeit und Bedrängnis. Sie waren nicht befreit vom Leiden, sage ich.

Yepi hi keci, bhikkhave, anāgatamaddhānaṁ samaṇā vā brāhmaṇā vā yaṁ loke piyarūpaṁ sātarūpaṁ taṁ niccato dakkhissanti sukhato dakkhissanti attato dakkhissanti ārogyato dakkhissanti khemato dakkhissanti.
dakkhissanti → dakkhinti (bj, pts1ed, pts2ed) | vā → va (pts) | dakkhissanti → dakkhinti (pts) | ci → ye hi ke ci (bj: sīmu3) | dakkhinti → dakkhissanti (bj: machasaṁ, syā) | dakkhissanti → dakkhinti (cck: sī.)
Es wird in der Zukunft Asketen und Brahmanen geben, die die Dinge, die in der Welt hübsch und angenehm erscheinen, als beständig ansehen, als Glück, als Selbst, als gesund und sicher.
Te taṇhaṁ vaḍḍhissanti.
vaḍḍhissanti → vaḍḍhessanti (bj, sya-all) | taṇhaṁ vaḍḍhissanti → taṇham vaḍḍhessanti (pts) | vaḍḍhessanti → vaḍḍhissanti (bj: machasaṁ)
Ihr Verlangen wird zunehmen.
Ye taṇhaṁ vaḍḍhissanti te upadhiṁ vaḍḍhissanti.
vaḍḍhissanti → vaḍḍhessanti (sya-all)
Da ihr Verlangen zunimmt, werden ihre Bindungen zunehmen.
Ye upadhiṁ vaḍḍhissanti te dukkhaṁ vaḍḍhissanti.
vaḍḍhissanti → vaḍḍhessanti (bj, sya-all)
Da ihre Bindungen zunehmen, wird ihr Leiden zunehmen.
Ye dukkhaṁ vaḍḍhissanti te na parimuccissanti jātiyā jarāya maraṇena sokehi paridevehi dukkhehi domanassehi upāyāsehi, ‘na parimuccissanti dukkhasmā’ti vadāmi.
vaḍḍhissanti te na parimuccissanti → vaḍḍhessanti (bj) | jarāya maraṇena → jarāmaraṇena (bj) | vaḍḍhissanti → vaḍḍhessanti (sya-all)
Und da ihr Leiden zunimmt, werden sie nicht befreit sein von Wiedergeburt, von Alter und Tod, von Kummer, Klage, Schmerz, Traurigkeit und Bedrängnis. Sie werden nicht befreit sein vom Leiden, sage ich.

Yepi hi keci, bhikkhave, etarahi samaṇā vā brāhmaṇā vā yaṁ loke piyarūpaṁ sātarūpaṁ taṁ niccato passanti sukhato passanti attato passanti ārogyato passanti khemato passanti.
yepi → ye (th)
Es gibt in der Gegenwart Asketen und Brahmanen, die die Dinge, die in der Welt hübsch und angenehm erscheinen, als beständig ansehen, als Glück, als Selbst, als gesund und sicher.
Te taṇhaṁ vaḍḍhenti.Ihr Verlangen nimmt zu. Ye taṇhaṁ vaḍḍhenti te upadhiṁ vaḍḍhenti.Da ihr Verlangen zunimmt, nehmen ihre Bindungen zu. Ye upadhiṁ vaḍḍhenti te dukkhaṁ vaḍḍhenti.Da ihre Bindungen zunehmen, nimmt ihr Leiden zu. Ye dukkhaṁ vaḍḍhenti te na parimuccanti jātiyā jarāya maraṇena sokehi paridevehi dukkhehi domanassehi upāyāsehi, ‘na parimuccanti dukkhasmā’ti vadāmi.
jarāya maraṇena → jarāmaraṇena (bj)
Und da ihr Leiden zunimmt, sind sie nicht befreit von Wiedergeburt, von Alter und Tod, von Kummer, Klage, Schmerz, Traurigkeit und Bedrängnis. Sie sind nicht befreit vom Leiden, sage ich.

Seyyathāpi, bhikkhave, āpānīyakaṁso vaṇṇasampanno gandhasampanno rasasampanno.
āpānīyakaṁso → āpākanīyakaṁso (sya-all) | āpānīyakaṁso → āpāniyakaṁso (bj: syā, PTS) | gandhasampanno → gandha sampanno (th)
Wie wenn da ein bronzener Pokal wäre, mit einem Getränk von ansprechender Farbe, ansprechendem Geruch und Geschmack,
So ca kho visena saṁsaṭṭho.das aber vergiftet wäre. Atha puriso āgaccheyya ghammābhitatto ghammapareto kilanto tasito pipāsito.Dann käme da jemand, der sich unter der brütenden Hitze abmühte, der erschöpft, durstig und ausgedörrt wäre. Tamenaṁ evaṁ vadeyyuṁ:Man sagte zu ihm: ‘ayaṁ te, ambho purisa, āpānīyakaṁso vaṇṇasampanno gandhasampanno rasasampanno;
āpānīyakaṁso → āpāniyakaṁsaṁ (sya-all)
‚He, Mann, hier ist ein bronzener Pokal mit einem Getränk von ansprechender Farbe, ansprechendem Geruch und Geschmack,
so ca kho visena saṁsaṭṭho.das aber vergiftet ist. Sace ākaṅkhasi piva.
piva → pivasi (bj: sīmu3, machasaṁ); pibeyyāsi (bj: sī.pavi)
Trink, wenn du magst.
Pivato hi kho taṁ chādessati vaṇṇenapi gandhenapi rasenapi, pivitvā ca pana tatonidānaṁ maraṇaṁ vā nigacchasi maraṇamattaṁ vā dukkhan’ti.
chādessati → chādissati (bj) | pivitvā → pītvā (bj) | chādissati → chādessati (bj: sīmu3, machasaṁ) | pītvā → pivitvā (bj: sīmu3, machasaṁ, syā, sī.pavi)
Wenn du es trinkst, werden Farbe, Geruch und Geschmack appetitlich sein, doch es wird zu Tod oder tödlichem Schmerz führen.‘
So taṁ āpānīyakaṁsaṁ sahasā appaṭisaṅkhā piveyya, nappaṭinissajjeyya.
āpānīyakaṁsaṁ → pānīyakaṁsaṁ (bj) | nappaṭinissajjeyya → na paṭinissajjeyya (bjt, th) | āpānīyakaṁsaṁ → āpāniyakaṁsaṁ (th)
Er würde dieses Getränk nicht zurückweisen. Hastig, ohne nachzudenken, würde er es trinken,
So tatonidānaṁ maraṇaṁ vā nigaccheyya maraṇamattaṁ vā dukkhaṁ.und das würde zu Tod oder tödlichem Schmerz führen.

Evameva kho, bhikkhave, ye hi keci atītamaddhānaṁ samaṇā vā brāhmaṇā vā yaṁ loke piyarūpaṁ …pe…
piyarūpaṁ → piyarūpaṁ sātarūpaṁ (sya-all) | keci → ke ci (bjt) | pe → spelled out in full (bjt)
Ebenso gab es in der Vergangenheit Asketen und Brahmanen …
anāgatamaddhānaṁ …pe…
pe → spelled out in full (bjt)
wird es in der Zukunft Asketen und Brahmanen geben …
etarahi samaṇā vā brāhmaṇā vā yaṁ loke piyarūpaṁ sātarūpaṁ taṁ niccato passanti sukhato passanti attato passanti ārogyato passanti khemato passanti, te taṇhaṁ vaḍḍhenti.und gibt es in der Gegenwart Asketen und Brahmanen, die die Dinge, die in der Welt hübsch und angenehm erscheinen, als beständig ansehen, als Glück, als Selbst, als gesund und sicher. Ihr Verlangen nimmt zu. Ye taṇhaṁ vaḍḍhenti te upadhiṁ vaḍḍhenti.Da ihr Verlangen zunimmt, nehmen ihre Bindungen zu. Ye upadhiṁ vaḍḍhenti te dukkhaṁ vaḍḍhenti.Da ihre Bindungen zunehmen, nimmt ihr Leiden zu. Ye dukkhaṁ vaḍḍhenti te na parimuccanti jātiyā jarāya maraṇena sokehi paridevehi dukkhehi domanassehi upāyāsehi, ‘na parimuccanti dukkhasmā’ti vadāmi.
jarāya maraṇena → jarāmaraṇena (bj)
Und da ihr Leiden zunimmt, sind sie nicht befreit von Wiedergeburt, von Alter und Tod, von Kummer, Klage, Schmerz, Traurigkeit und Bedrängnis. Sie sind nicht befreit vom Leiden, sage ich.

Ye ca kho keci, bhikkhave, atītamaddhānaṁ samaṇā vā brāhmaṇā vā yaṁ loke piyarūpaṁ sātarūpaṁ taṁ aniccato addakkhuṁ dukkhato addakkhuṁ anattato addakkhuṁ rogato addakkhuṁ bhayato addakkhuṁ,
keci → ke ci (bjt)
Es gab in der Vergangenheit Asketen und Brahmanen, die die Dinge, die in der Welt hübsch und angenehm erscheinen, als unbeständig ansahen, als Leiden, als ohne Selbst, als krank und gefährlich.
te taṇhaṁ pajahiṁsu.
taṇhaṁ pajahiṁsu → taṇham vaḍḍhessanti (pts)
Sie gaben das Verlangen auf.
Ye taṇhaṁ pajahiṁsu te upadhiṁ pajahiṁsu.Da sie das Verlangen aufgaben, gaben sie die Bindungen auf. Ye upadhiṁ pajahiṁsu te dukkhaṁ pajahiṁsu.Da sie die Bindungen aufgaben, gaben sie das Leiden auf. Ye dukkhaṁ pajahiṁsu te parimucciṁsu jātiyā jarāya maraṇena sokehi paridevehi dukkhehi domanassehi upāyāsehi, ‘parimucciṁsu dukkhasmā’ti vadāmi.Und da sie das Leiden aufgaben, waren sie befreit von Wiedergeburt, von Alter und Tod, von Kummer, Klage, Schmerz, Traurigkeit und Bedrängnis. Sie waren befreit vom Leiden, sage ich.

Yepi hi keci, bhikkhave, anāgatamaddhānaṁ samaṇā vā brāhmaṇā vā yaṁ loke piyarūpaṁ sātarūpaṁ taṁ aniccato dakkhissanti dukkhato dakkhissanti anattato dakkhissanti rogato dakkhissanti bhayato dakkhissanti,
dakkhissanti → dakkhinti (bj) | keci → ke ci (bjt)
Es wird in der Zukunft Asketen und Brahmanen geben, die die Dinge, die in der Welt hübsch und angenehm erscheinen, als unbeständig ansehen, als Leiden, als ohne Selbst, als krank und gefährlich.
te taṇhaṁ pajahissanti.Sie werden das Verlangen aufgeben. Ye taṇhaṁ pajahissanti …pe…
pajahissanti → pajahissanti te (bj)
Da sie das Verlangen aufgeben werden …
‘parimuccissanti dukkhasmā’ti vadāmi.
parimuccissanti → te parimuccanti (sya-all) | parimuccissanti → parimuccanti (bj: sīmu3, syā)
werden sie befreit sein vom Leiden, sage ich.

Yepi hi keci, bhikkhave, etarahi samaṇā vā brāhmaṇā vā yaṁ loke piyarūpaṁ sātarūpaṁ taṁ aniccato passanti dukkhato passanti anattato passanti rogato passanti bhayato passanti,
keci → ke ci (bjt)
Es gibt in der Gegenwart Asketen und Brahmanen, die die Dinge, die in der Welt hübsch und angenehm erscheinen, als unbeständig ansehen, als Leiden, als ohne Selbst, als krank und gefährlich.
te taṇhaṁ pajahanti.Sie geben das Verlangen auf. Ye taṇhaṁ pajahanti te upadhiṁ pajahanti.Da sie das Verlangen aufgeben, geben sie die Bindungen auf. Ye upadhiṁ pajahanti te dukkhaṁ pajahanti.Da sie die Bindungen aufgeben, geben sie das Leiden auf. Ye dukkhaṁ pajahanti te parimuccanti jātiyā jarāya maraṇena sokehi paridevehi dukkhehi domanassehi upāyāsehi, ‘parimuccanti dukkhasmā’ti vadāmi.Und da sie das Leiden aufgeben, sind sie befreit von Wiedergeburt, von Alter und Tod, von Kummer, Klage, Schmerz, Traurigkeit und Bedrängnis. Sie sind befreit vom Leiden, sage ich.

Seyyathāpi, bhikkhave, āpānīyakaṁso vaṇṇasampanno gandhasampanno rasasampanno.
āpānīyakaṁso → āpāniyakaṁso (th) | gandhasampanno → gandha sampanno (th)
Wie wenn da ein bronzener Pokal wäre, mit einem Getränk von ansprechender Farbe, ansprechendem Geruch und Geschmack,
So ca kho visena saṁsaṭṭho.das aber vergiftet wäre. Atha puriso āgaccheyya ghammābhitatto ghammapareto kilanto tasito pipāsito.Dann käme da jemand, der sich unter der brütenden Hitze abmühte, der erschöpft, durstig und ausgedörrt wäre. Tamenaṁ evaṁ vadeyyuṁ:Man sagte zu ihm: ‘ayaṁ te, ambho purisa, āpānīyakaṁso vaṇṇasampanno gandhasampanno rasasampanno
āpānīyakaṁso → āpāniyakaṁso (th)
‚He, Mann, hier ist ein bronzener Pokal mit einem Getränk von ansprechender Farbe, ansprechendem Geruch und Geschmack,
so ca kho visena saṁsaṭṭho.das aber vergiftet ist. Sace ākaṅkhasi piva.Trink, wenn du magst. Pivato hi kho taṁ chādessati vaṇṇenapi gandhenapi rasenapi; pivitvā ca pana tatonidānaṁ maraṇaṁ vā nigacchasi maraṇamattaṁ vā dukkhan’ti.
chādessati → chādissati (bj) | pivitvā → pītvā (bj)
Wenn du es trinkst, werden Farbe, Geruch und Geschmack appetitlich sein, doch es wird zu Tod oder tödlichem Schmerz führen.‘
Atha kho, bhikkhave, tassa purisassa evamassa:Da dächte der Mann: ‘sakkā kho me ayaṁ surāpipāsitā pānīyena vā vinetuṁ dadhimaṇḍakena vā vinetuṁ bhaṭṭhaloṇikāya vā vinetuṁ loṇasovīrakena vā vinetuṁ, na tvevāhaṁ taṁ piveyyaṁ, yaṁ mama assa dīgharattaṁ hitāya sukhāyā’ti.
surāpipāsitā → surāpipāsā (?) | bhaṭṭhaloṇikāya → matthaloṇikāya (bj, pts1ed, pts2ed); maṭṭhaloṇikāya (sya-all, km) | hitāya sukhāyāti → ahitāya dukkhāyāti (bj, sya-all) | loṇasovīrakena → loṇasocirakena (sya-all) | matthaloṇikāya → bhaṭṭhaloṇikāya (bj: machasaṁ); maṭṭhaloṇikāya (bj: syā, PTS) | surāpipāsitā → surāpipāsā (cck: ?) | bhaṭṭhaloṇikāya → maṭṭhaloṇikāya (cck: sī. syā. kaṁ. pī.) | surāpipāsitā → surā pipāsitā (th) | tvevāhaṁ taṁ → tvevāhantaṁ (th)
‚Ich könnte meinen Durst mit einem vergorenen Biergetränk, Buttermilch, gesalzenem Lassi oder einem gesalzenem Aufguss löschen. Aber ich sollte nicht dieses Getränk trinken, denn das wäre zu meinem langanhaltenden Schaden und Leiden.‘
So taṁ āpānīyakaṁsaṁ paṭisaṅkhā na piveyya, paṭinissajjeyya.
āpānīyakaṁsaṁ → āpāniyakaṁsaṁ (th)
Er würde dieses Getränk zurückweisen. Nach Abschätzung würde er es nicht trinken,
So tatonidānaṁ na maraṇaṁ vā nigaccheyya maraṇamattaṁ vā dukkhaṁ.
+ → na (th)
und das würde nicht zu Tod oder tödlichem Schmerz führen.

Evameva kho, bhikkhave, ye hi keci atītamaddhānaṁ samaṇā vā brāhmaṇā vā yaṁ loke piyarūpaṁ sātarūpaṁ taṁ aniccato addakkhuṁ dukkhato addakkhuṁ anattato addakkhuṁ rogato addakkhuṁ bhayato addakkhuṁ,Ebenso gab es in der Vergangenheit Asketen und Brahmanen, die die Dinge, die in der Welt hübsch und angenehm erscheinen, als unbeständig ansahen, als Leiden, als ohne Selbst, als krank und gefährlich. te taṇhaṁ pajahiṁsu.Sie gaben das Verlangen auf. Ye taṇhaṁ pajahiṁsu te upadhiṁ pajahiṁsu.Da sie das Verlangen aufgaben, gaben sie die Bindungen auf. Ye upadhiṁ pajahiṁsu te dukkhaṁ pajahiṁsu.Da sie die Bindungen aufgaben, gaben sie das Leiden auf. Ye dukkhaṁ pajahiṁsu te parimucciṁsu jātiyā jarāya maraṇena sokehi paridevehi dukkhehi domanassehi upāyāsehi, ‘parimucciṁsu dukkhasmā’ti vadāmi.Und da sie das Leiden aufgaben, waren sie befreit von Wiedergeburt, von Alter und Tod, von Kummer, Klage, Schmerz, Traurigkeit und Bedrängnis. Sie waren befreit vom Leiden, sage ich.

Yepi hi keci, bhikkhave, anāgatamaddhānaṁ …pe…
keci → ke ci (bjt) | pe → spelled out in full (bjt) | yepi → ye (th)
Es wird in der Zukunft Asketen und Brahmanen geben …
etarahi samaṇā vā brāhmaṇā vā yaṁ loke piyarūpaṁ sātarūpaṁ taṁ aniccato passanti dukkhato passanti anattato passanti rogato passanti bhayato passanti,und es gibt in der Gegenwart Asketen und Brahmanen, die die Dinge, die in der Welt hübsch und angenehm erscheinen, als unbeständig ansehen, als Leiden, als ohne Selbst, als krank und gefährlich. te taṇhaṁ pajahanti.Sie geben das Verlangen auf. Ye taṇhaṁ pajahanti te upadhiṁ pajahanti.Da sie das Verlangen aufgeben, geben sie die Bindungen auf. Ye upadhiṁ pajahanti te dukkhaṁ pajahanti.Da sie die Bindungen aufgeben, geben sie das Leiden auf. Ye dukkhaṁ pajahanti te parimuccanti jātiyā jarāya maraṇena sokehi paridevehi dukkhehi domanassehi upāyāsehi, ‘parimuccanti dukkhasmā’ti vadāmī”ti.Und da sie das Leiden aufgeben, sind sie befreit von Wiedergeburt, von Alter und Tod, von Kummer, Klage, Schmerz, Traurigkeit und Bedrängnis. Sie sind befreit vom Leiden, sage ich.“

Chaṭṭhaṁ.

Listen in MP3: Pali

Principles by the Suttas · Rationale · Glossary