Sādhusutta๑๓๔ สาธุสูตร
“Sādhuñca vo, bhikkhave, desessāmi asādhuñca.
desessāmi → desissāmi (bj, sya-all) | Sādhuñca → a. ni. 10.178 (cck note) | desissāmi → T. desessāmi. (pts note) | sādhuñca → sādhuñ ca (pts) | desessāmi asādhuñca → desissāmi asādhuñ ca (pts)พระผู้มีพระภาคตรัสว่า ภิกษุทั้งหลาย เราจักแสดงธรรมที่ดีและธรรม ที่ไม่ดีแก่เธอทั้งหลาย
Taṁ suṇātha, sādhukaṁ manasi karotha, bhāsissāmī”ti.
manasi karotha → manasikarotha (bjt, th) | manasi karotha bhāsissāmīti → manasikarotha bhāsissāmī ti (pts)เธอทั้งหลายจงฟัง จงใส่ใจให้ดี เราจักกล่าว
“Evaṁ, bhante”ti kho te bhikkhū bhagavato paccassosuṁ.
bhikkhū → bhikkhu (bj) | evaṁ bhanteti → evambhanteti (bjt) | bhanteti → bhante ti (pts)ภิกษุเหล่านั้นทูล รับสนองพระดำรัสแล้ว
Bhagavā etadavoca:
etadavoca → etad avoca (pts)พระผู้มีพระภาคจึงได้ตรัสเรื่องนี้ว่า
“Katamañca, bhikkhave, asādhu?
asādhu → āsādhuṁ (bj); asādhuṁ (sya-all, pts) | āsādhuṁ → asādhu (bj: machasaṁ) | katamañca → katamañ ca (pts)ธรรมที่ไม่ดี อะไรบ้าง คือ
Micchādiṭṭhi, micchāsaṅkappo, micchāvācā, micchākammanto, micchāājīvo, micchāvāyāmo, micchāsati, micchāsamādhi, micchāñāṇaṁ, micchāvimutti—
micchāvimutti → vicchāvimutti (bj) | micchāājīvo → micchā-ājīvo (pts)๑. มิจฉาทิฏฐิ (เห็นผิด) ๒. มิจฉาสังกัปปะ (ดำริผิด) ๓. มิจฉาวาจา (เจรจาผิด) ๔. มิจฉากัมมันตะ (กระทำผิด) ๕. มิจฉาอาชีวะ (เลี้ยงชีพผิด) ๖. มิจฉาวายามะ (พยายามผิด) ๗. มิจฉาสติ (ระลึกผิด) ๘. มิจฉาสมาธิ (ตั้งจิตมั่นผิด) ๙. มิจฉาญาณะ (รู้ผิด) ๑๐. มิจฉาวิมุตติ (หลุดพ้นผิด)
idaṁ vuccati, bhikkhave, asādhu.
asādhu → asādhuṁ (bj, sya-all) | asādhuṁ → asādhu (bj: machasaṁ)ภิกษุทั้งหลาย นี้เรียกว่า ธรรมที่ไม่ดี
Katamañca, bhikkhave, sādhu?
sādhu → sādhuṁ (bj, sya-all, pts) | sādhuṁ → asādhu (bj: machasaṁ) | katamañca → katamañ ca (pts)ธรรมที่ดี อะไรบ้าง คือ
Sammādiṭṭhi, sammāsaṅkappo, sammāvācā sammākammanto, sammāājīvo, sammāvāyāmo, sammāsati, sammāsamādhi, sammāñāṇaṁ, sammāvimutti—
sammāājīvo → sammā-ājīvo (pts)๑. สัมมาทิฏฐิ (เห็นชอบ) ๒. สัมมาสังกัปปะ (ดำริชอบ) ๓. สัมมาวาจา (เจรจาชอบ) ๔. สัมมากัมมันตะ (กระทำชอบ) ๕. สัมมาอาชีวะ (เลี้ยงชีพชอบ) ๖. สัมมาวายามะ (พยายามชอบ) ๗. สัมมาสติ (ระลึกชอบ) ๘. สัมมาสมาธิ (ตั้งจิตมั่นชอบ) ๙. สัมมาญาณะ (รู้ชอบ) ๑๐. สัมมาวิมุตติ (หลุดพ้นชอบ)
idaṁ vuccati, bhikkhave, sādhū”ti.
sādhūti paṭhamaṁ → sādhunti (bj, sya-all) | sādhūti → sādhun ti (pts)ภิกษุทั้งหลาย นี้เรียกว่า ธรรมที่ดี