- Aṅguttara Nikāya 3.94Nummerierte Lehrreden 3.94
- 10. Loṇakapallavagga10. Das Kapitel über ein Salzklümpchen
SaradasuttaHerbst
“Seyyathāpi, bhikkhave, saradasamaye viddhe vigatavalāhake deve ādicco nabhaṁ abbhussakkamāno sabbaṁ ākāsagataṁ tamagataṁ abhivihacca bhāsate ca tapate ca virocati ca.
tamagataṁ → tamaṁ (sya-all, pts) | abbhussakkamāno → abbhussukkamāno (pts) | abbhussakkamāno → abbhosasukkamāno (bj: machasaṁ) | abbhussakkamāno → abbhussukkamāno (cck: sī. pī.) | abhivihacca → D., T. ākāsagataṁ tamagatam abhivihacca; Tr. āko abhivihaccamāno; Ph. ākāsatalaṁ ativiya. 5 The second and third of these parisās are the dve parisā of II. 5, 2, and the first one of the two in II. 5, 3. (pts note)„Mönche und Nonnen, wie wenn zur Herbstzeit die Himmel klar und wolkenlos sind: Wenn die Sonne zum Himmelszelt aufsteigt und alle Dunkelheit aus dem Raum vertrieben hat, leuchtet und glüht und strahlt sie.
Evamevaṁ kho, bhikkhave, yato ariyasāvakassa virajaṁ vītamalaṁ dhammacakkhuṁ uppajjati, saha dassanuppādā, bhikkhave, ariyasāvakassa tīṇi saṁyojanāni pahīyanti—
uppajjati → udapādi (sabbattha) | uppajjati saha dassanuppādā → udapādi sahadassanuppādā (bj, pts) | dhammacakkhuṁ uppajjati saha dassanuppādā → dhammacakkhakha udapādi sahadassanuppādā (sya-all) | uppajjati → udapādi (cck: sabbattha)Ebenso legt ein edler Schüler, dem das unbefleckte, makellose Auge der Lehre aufgeht, drei Fesseln ab:
sakkāyadiṭṭhi, vicikicchā, sīlabbataparāmāso.substanzialistische Ansicht, Zweifel und falsches Verständnis von Regeln und Gelübden.
Athāparaṁ dvīhi dhammehi niyyāti abhijjhāya ca byāpādena ca.Danach beseitigt er zwei Dinge: Begehrlichkeit und Böswilligkeit.
So vivicceva kāmehi vivicca akusalehi dhammehi savitakkaṁ savicāraṁ vivekajaṁ pītisukhaṁ paṭhamaṁ jhānaṁ upasampajja viharati.
paṭhamaṁ jhānaṁ → paṭhamajjhānaṁ (pts)Ganz abgeschieden von den Sinnenfreuden, abgeschieden von untauglichen Eigenschaften, tritt er in die erste Vertiefung ein und verweilt darin; da gibt es aus Abgeschiedenheit geborene Ekstase und Seligkeit, während man den Geist ausrichtet und hält.
Tasmiñce, bhikkhave, samaye ariyasāvako kālaṁ kareyya, natthi taṁ saṁyojanaṁ yena saṁyojanena saṁyutto ariyasāvako puna imaṁ lokaṁ āgaccheyyā”ti.
taṁ → tassa (mr) | puna imaṁ → punayimaṁ (sya-all, km, mr) | tasmiñce → tasmiṁ (bj, pts) | āgaccheyyāti tatiyaṁ → āgaccheyyā ti (pts) | taṁ → tassa (cck: ka.) | imaṁ → punayimaṁ (cck: syā. kaṁ. ka.)Wenn der edle Schüler in diesem Augenblick sterben würde, wäre er von keiner Fessel mehr gebunden, die ihn zu dieser Welt zurückbringen könnte.“