Найдите Истину

В Палийских Суттах и Винае

settings

{{table.suttaCol}} {{table.readCol}} {{table.titleCol}} {{table.wordsCol}} {{table.countCol}} {{table.mrCol}} {{table.linksCol}} {{table.typeCol}} {{table.quoteCol}}
{{table.wordCol}} {{table.textsCol}} {{table.matchesCol}} {{table.linksCol}}

{{results.variantsForLabel}}

Note:Translations, dictionaries and commentaries were not made by the Blessed One.Cross-check with Pali in 4 main nikayas.

  • Aṅguttara Nikāya 6.10Nummerierte Lehrreden 6.10
  • 1. Āhuneyyavagga1. Das Kapitel über die einer Gabe Würdigen

MahānāmasuttaMit Mahānāma

Ekaṁ samayaṁ bhagavā sakkesu viharati kapilavatthusmiṁ nigrodhārāme.Einmal hielt sich der Buddha im Land der Sakyer bei Kapilavatthu auf, im Banyanbaum-Kloster. Atha kho mahānāmo sakko yena bhagavā tenupasaṅkami; upasaṅkamitvā bhagavantaṁ abhivādetvā ekamantaṁ nisīdi. Ekamantaṁ nisinno, kho mahānāmo sakko bhagavantaṁ etadavoca:Da ging der Sakyer Mahānāma zum Buddha, verbeugte sich, setzte sich zur Seite hin und sagte zu ihm:

“yo so, bhante, ariyasāvako āgataphalo viññātasāsano, so katamena vihārena bahulaṁ viharatī”ti?„Herr, welche Meditation übt ein edler Schüler häufig, der die Frucht erlangt und die Anleitung verstanden hat?“

“Yo so, mahānāma, ariyasāvako āgataphalo viññātasāsano, so iminā vihārena bahulaṁ viharati.
viharati → a. ni. 11.11 (cck note) | viharati:-- → M. -tī ti. (pts note)
„Mahānāma, ein edler Schüler, der die Frucht erlangt und die Anleitung verstanden hat, übt häufig diese Meditation:

Idha, mahānāma, ariyasāvako tathāgataṁ anussarati:Da besinnt sich ein edler Schüler auf den Klargewordenen: ‘itipi so bhagavā arahaṁ sammāsambuddho vijjācaraṇasampanno sugato lokavidū anuttaro purisadammasārathi satthā devamanussānaṁ buddho bhagavā’ti.‚Dieser Gesegnete ist vollendet, ein vollkommen erwachter Buddha, von vollendetem Wissen und Verhalten, heilig, Kenner der Welt, unübertrefflicher Anleiter für alle, die schulungsfähig sind, Lehrer von Göttern und Menschen, erwacht, gesegnet.‘ Yasmiṁ, mahānāma, samaye ariyasāvako tathāgataṁ anussarati nevassa tasmiṁ samaye rāgapariyuṭṭhitaṁ cittaṁ hoti, na dosapariyuṭṭhitaṁ cittaṁ hoti, na mohapariyuṭṭhitaṁ cittaṁ hoti;Zu einer Zeit, zu der ein edler Schüler sich auf den Klargewordenen besinnt, ist sein Geist nicht voller Gier, Hass und Täuschung. ujugatamevassa tasmiṁ samaye cittaṁ hoti tathāgataṁ ārabbha.Zu dieser Zeit ist sein Geist ganz unbeirrbar, auf den Klargewordenen gestützt. Ujugatacitto kho pana, mahānāma, ariyasāvako labhati atthavedaṁ, labhati dhammavedaṁ, labhati dhammūpasaṁhitaṁ pāmojjaṁ.
pāmojjaṁ → pāmujjaṁ (bj, pts) | dhammūpasaṁhitaṁ pāmojjaṁ → dhammūpasañhitaṁ pāmujjaṁ (sya-all) | dhammavedaṁ → omitted by T. (pts note)
Ein edler Schüler, dessen Geist unbeirrbar ist, ist ergriffen von der Bedeutung und der Lehre und findet Freude im Zusammenhang mit der Lehre.
Pamuditassa pīti jāyati, pītimanassa kāyo passambhati, passaddhakāyo sukhaṁ vediyati, sukhino cittaṁ samādhiyati.
vediyati → vedayati (sya-all)
Wenn er voller Freude ist, lodert Ekstase auf. Wenn der Geist in Ekstase ist, wird der Körper still. Wenn der Körper still ist, empfindet er Seligkeit. Und wenn er voller Seligkeit ist, versenkt sich der Geist im Samādhi.
Ayaṁ vuccati, mahānāma:Das nennt man ‘ariyasāvako visamagatāya pajāya samappatto viharati, sabyāpajjāya pajāya abyāpajjo viharati, dhammasotaṁ samāpanno buddhānussatiṁ bhāveti’.
sabyāpajjāya → sabyāpajjhāya (bj, sya-all, pts) | abyāpajjo → abyāpajjho (bj, sya-all, pts) | samappatto → sampanno (pts) | sampanno → M. Ph. S. samappatto throughout; M7 sampatto sometimes. (pts note) | samāpanno → M. -sotasamā- throughout. (pts note)
einen edlen Schüler, der unter den Unausgeglichenen ausgeglichen lebt, unter denen, die in Not sind, lebt er frei von Nöten. Er ist in den Strom der Lehre eingetreten und entfaltet die Besinnung auf den Buddha.

Puna caparaṁ, mahānāma, ariyasāvako dhammaṁ anussarati:Dann besinnt sich da ein edler Schüler auf die Lehre: ‘svākkhāto bhagavatā dhammo sandiṭṭhiko akāliko ehipassiko opaneyyiko paccattaṁ veditabbo viññūhī’ti.
opaneyyiko → opanayiko (bj, sya-all, pts) | viññūhīti → viññūhītī (bj) | opanayiko → opaṇeyyako (bj: machasaṁ) | opanayiko → Ph. opaneyyiko; omitted by M6. (pts note)
‚Die Lehre ist vom Buddha gut erklärt – in diesem Leben ersichtlich, unmittelbar wirksam, sie lädt zum Überprüfen ein, ist zielführend, sodass vernünftige Menschen sie selbst erkennen können.‘
Yasmiṁ, mahānāma, samaye ariyasāvako dhammaṁ anussarati nevassa tasmiṁ samaye rāgapariyuṭṭhitaṁ cittaṁ hoti, na dosapariyuṭṭhitaṁ cittaṁ hoti, na mohapariyuṭṭhitaṁ cittaṁ hoti;Zu einer Zeit, zu der ein edler Schüler sich auf die Lehre besinnt, ist sein Geist nicht voller Gier, Hass und Täuschung. ujugatamevassa tasmiṁ samaye cittaṁ hoti dhammaṁ ārabbha.Zu dieser Zeit ist sein Geist ganz unbeirrbar, auf die Lehre gestützt. Ujugatacitto kho pana, mahānāma, ariyasāvako labhati atthavedaṁ, labhati dhammavedaṁ, labhati dhammūpasaṁhitaṁ pāmojjaṁ.
pāmojjaṁ → pāmujjaṁ (bj, pts) | dhammūpasaṁhitaṁ pāmojjaṁ → dhammūpasañhitaṁ pāmujjaṁ (sya-all) | pāmujjaṁ → pāmojjaṁ (bj: machasaṁ) | pāmujjaṁ → T. M6. M7 pāmojjaṁ. (pts note)
Ein edler Schüler, dessen Geist unbeirrbar ist, ist ergriffen von der Bedeutung und der Lehre und findet Freude im Zusammenhang mit der Lehre.
Pamuditassa pīti jāyati, pītimanassa kāyo passambhati, passaddhakāyo sukhaṁ vediyati, sukhino cittaṁ samādhiyati.
vediyati → vedayati (sya-all) | vediyati → Ph. S. vedayati. (pts note)
Wenn er voller Freude ist, lodert Ekstase auf. Wenn der Geist in Ekstase ist, wird der Körper still. Wenn der Körper still ist, empfindet er Seligkeit. Und wenn er voller Seligkeit ist, versenkt sich der Geist im Samādhi.
Ayaṁ vuccati, mahānāma:Das nennt man ‘ariyasāvako visamagatāya pajāya samappatto viharati, sabyāpajjāya pajāya abyāpajjo viharati, dhammasotaṁ samāpanno dhammānussatiṁ bhāveti’.
sabyāpajjāya → sabyāpajjhāya (bj, sya-all, pts) | abyāpajjo → abyāpajjho (bj, sya-all, pts) | samappatto → sampanno (pts)
einen edlen Schüler, der unter den Unausgeglichenen ausgeglichen lebt, unter denen, die in Not sind, lebt er frei von Nöten. Er ist in den Strom der Lehre eingetreten und entfaltet die Besinnung auf die Lehre.

Puna caparaṁ, mahānāma, ariyasāvako saṅghaṁ anussarati:Dann besinnt sich da ein edler Schüler auf den Saṅgha: ‘suppaṭipanno bhagavato sāvakasaṅgho, ujuppaṭipanno bhagavato sāvakasaṅgho, ñāyappaṭipanno bhagavato sāvakasaṅgho, sāmīcippaṭipanno bhagavato sāvakasaṅgho, yadidaṁ cattāri purisayugāni aṭṭha purisapuggalā esa bhagavato sāvakasaṅgho āhuneyyo pāhuneyyo dakkhiṇeyyo añjalikaraṇīyo anuttaraṁ puññakkhettaṁ lokassā’ti.
sāmīcippaṭipanno → samīcipaṭipanno (pts) | supaṭipanno → suppaṭipanno (bj: machasaṁ)
‚Der Saṅgha der Schüler des Buddha übt nach dem guten Weg, dem geraden Weg, dem systematischen Weg, dem richtigen Weg. Er besteht aus den vier Paaren, den acht Individuen. Das ist der Saṅgha der Schüler des Buddha; er ist einer den Göttern gewidmeten Gabe würdig, der Gastfreundschaft würdig, einer religiösen Gabe würdig, des Grußes mit zusammengelegten Händen würdig, das unübertreffliche Feld für Verdienst für die Welt.‘
Yasmiṁ, mahānāma, samaye ariyasāvako saṅghaṁ anussarati nevassa tasmiṁ samaye rāgapariyuṭṭhitaṁ cittaṁ hoti, na dosapariyuṭṭhitaṁ cittaṁ hoti, na mohapariyuṭṭhitaṁ cittaṁ hoti;Zu einer Zeit, zu der ein edler Schüler sich auf den Saṅgha besinnt, ist sein Geist nicht voller Gier, Hass und Täuschung. ujugatamevassa tasmiṁ samaye cittaṁ hoti saṅghaṁ ārabbha.Zu dieser Zeit ist sein Geist ganz unbeirrbar, auf den Saṅgha gestützt. Ujugatacitto kho pana, mahānāma, ariyasāvako labhati atthavedaṁ, labhati dhammavedaṁ, labhati dhammūpasaṁhitaṁ pāmojjaṁ.
pāmojjaṁ → pāmujjaṁ (bj, pts) | dhammūpasaṁhitaṁ pāmojjaṁ → dhammūpasañhitaṁ pāmujjaṁ (sya-all) | pāmujjaṁ → T. pāmojjaṁ. (pts note)
Ein edler Schüler, dessen Geist unbeirrbar ist, ist ergriffen von der Bedeutung und der Lehre und findet Freude im Zusammenhang mit der Lehre.
Pamuditassa pīti jāyati, pītimanassa kāyo passambhati, passaddhakāyo sukhaṁ vediyati, sukhino cittaṁ samādhiyati.
vediyati → vedayati (sya-all) | vediyati → S. vedayati throughout. (pts note)
Wenn er voller Freude ist, lodert Ekstase auf. Wenn der Geist in Ekstase ist, wird der Körper still. Wenn der Körper still ist, empfindet er Seligkeit. Und wenn er voller Seligkeit ist, versenkt sich der Geist im Samādhi.
Ayaṁ vuccati, mahānāma:Das nennt man ‘ariyasāvako visamagatāya pajāya samappatto viharati, sabyāpajjāya pajāya abyāpajjo viharati, dhammasotaṁ samāpanno saṅghānussatiṁ bhāveti’.
sabyāpajjāya → sabyāpajjhāya (bj, pts) | abyāpajjo → abyāpajjho (bj, pts) | sabyāpajjāya pajāya abyāpajjo → sabyāpajjhāyapajāya abyāpajjho (sya-all) | samappatto → sampanno (pts)
einen edlen Schüler, der unter den Unausgeglichenen ausgeglichen lebt, unter denen, die in Not sind, lebt er frei von Nöten. Er ist in den Strom der Lehre eingetreten und entfaltet die Besinnung auf den Saṅgha.

Puna caparaṁ, mahānāma, ariyasāvako attano sīlāni anussarati akhaṇḍāni acchiddāni asabalāni akammāsāni bhujissāni viññuppasatthāni aparāmaṭṭhāni samādhisaṁvattanikāni.
viññuppasatthāni → viññūpasaṭṭhāni (sya-all, pts) | bhujissāni → M. Ph. T. bhūj-; M6. M7 bhuñj- (pts note)
Dann besinnt sich da ein edler Schüler auf seine eigene Tugend, die unversehrt ist, tadellos, makellos und unbeschädigt; sie ist befreiend, wird von vernünftigen Menschen gepriesen, ist richtig aufgefasst und führt in die Versenkung.
Yasmiṁ, mahānāma, samaye ariyasāvako sīlaṁ anussarati nevassa tasmiṁ samaye rāgapariyuṭṭhitaṁ cittaṁ hoti, na dosapariyuṭṭhitaṁ cittaṁ hoti, na mohapariyuṭṭhitaṁ cittaṁ hoti;
sīlaṁ → attano sīlāni (sya-all) | ariyasāvako → ariyasāvako attano (pts) | sīlaṁ → S. sīlāni. (pts note)
Zu einer Zeit, zu der ein edler Schüler sich auf seine Tugend besinnt, ist sein Geist nicht voller Gier, Hass und Täuschung.
ujugatamevassa tasmiṁ samaye cittaṁ hoti sīlaṁ ārabbha.Zu dieser Zeit ist sein Geist ganz unbeirrbar, auf Tugend gestützt. Ujugatacitto kho pana, mahānāma, ariyasāvako labhati atthavedaṁ, labhati dhammavedaṁ, labhati dhammūpasaṁhitaṁ pāmojjaṁ.
pāmojjaṁ → pāmujjaṁ (bj, pts) | dhammūpasaṁhitaṁ pāmojjaṁ → dhammūpasañhitaṁ pāmujjaṁ (sya-all) | pāmujjaṁ → T. M6 pāmojjaṁ. (pts note)
Ein edler Schüler, dessen Geist unbeirrbar ist, ist ergriffen von der Bedeutung und der Lehre und findet Freude im Zusammenhang mit der Lehre.
Pamuditassa pīti jāyati, pītimanassa kāyo passambhati, passaddhakāyo sukhaṁ vediyati, sukhino cittaṁ samādhiyati.
vediyati → vedayati (sya-all)
Wenn er voller Freude ist, lodert Ekstase auf. Wenn der Geist in Ekstase ist, wird der Körper still. Wenn der Körper still ist, empfindet er Seligkeit. Und wenn er voller Seligkeit ist, versenkt sich der Geist im Samādhi.
Ayaṁ vuccati, mahānāma:Das nennt man ‘ariyasāvako visamagatāya pajāya samappatto viharati, sabyāpajjāya pajāya abyāpajjo viharati, dhammasotaṁ samāpanno sīlānussatiṁ bhāveti’.
sabyāpajjāya → sabyāpajjhāya (bj, sya-all, pts) | abyāpajjo → abyāpajjho (bj, sya-all, pts) | samappatto → sampanno (pts)
einen edlen Schüler, der unter den Unausgeglichenen ausgeglichen lebt, unter denen, die in Not sind, lebt er frei von Nöten. Er ist in den Strom der Lehre eingetreten und entfaltet die Besinnung auf die Tugend.

Puna caparaṁ, mahānāma, ariyasāvako attano cāgaṁ anussarati:Dann besinnt sich da ein edler Schüler auf seine eigene Großzügigkeit: ‘lābhā vata me, suladdhaṁ vata me.‚Ich habe Glück, so großes Glück! Yohaṁ maccheramalapariyuṭṭhitāya pajāya vigatamalamaccherena cetasā agāraṁ ajjhāvasāmi muttacāgo payatapāṇi vosaggarato yācayogo dānasaṁvibhāgarato’ti.
payatapāṇi vosaggarato → payatapāṇī vossaggarato (bj)
Unter denen, die vom Fleck des Geizes befleckt sind, lebe ich im Haus, habe den Fleck des Geizes entfernt, gebe großzügig her, habe eine offene Hand, freue mich am Loslassen, bin der Wohltätigkeit verpflichtet und liebe es, zu geben und zu teilen.‘
Yasmiṁ, mahānāma, samaye ariyasāvako cāgaṁ anussarati nevassa tasmiṁ samaye rāgapariyuṭṭhitaṁ cittaṁ hoti, na dosapariyuṭṭhitaṁ cittaṁ hoti, na mohapariyuṭṭhitaṁ cittaṁ hoti;Zu einer Zeit, zu der ein edler Schüler sich auf seine Großzügigkeit besinnt, ist sein Geist nicht voller Gier, Hass und Täuschung. ujugatamevassa tasmiṁ samaye cittaṁ hoti cāgaṁ ārabbha.Zu dieser Zeit ist sein Geist ganz unbeirrbar, auf die Großzügigkeit gestützt. Ujugatacitto kho pana, mahānāma, ariyasāvako labhati atthavedaṁ, labhati dhammavedaṁ, labhati dhammūpasaṁhitaṁ pāmojjaṁ.
pāmojjaṁ → pāmujjaṁ (bj, pts) | dhammūpasaṁhitaṁ pāmojjaṁ → dhammūpasañhitaṁ pāmujjaṁ (sya-all)
Ein edler Schüler, dessen Geist unbeirrbar ist, ist ergriffen von der Bedeutung und der Lehre und findet Freude im Zusammenhang mit der Lehre.
Pamuditassa pīti jāyati, pītimanassa kāyo passambhati, passaddhakāyo sukhaṁ vediyati, sukhino cittaṁ samādhiyati.
vediyati → vedayati (sya-all)
Wenn er voller Freude ist, lodert Ekstase auf. Wenn der Geist in Ekstase ist, wird der Körper still. Wenn der Körper still ist, empfindet er Seligkeit. Und wenn er voller Seligkeit ist, versenkt sich der Geist im Samādhi.
Ayaṁ vuccati, mahānāma:Das nennt man ‘ariyasāvako visamagatāya pajāya samappatto viharati, sabyāpajjāya pajāya abyāpajjo viharati, dhammasotaṁ samāpanno cāgānussatiṁ bhāveti’.
sabyāpajjāya → sabyāpajjhāya (bj, sya-all, pts) | abyāpajjo → abyāpajjho (bj, sya-all, pts) | samappatto → sampanno (pts)
einen edlen Schüler, der unter den Unausgeglichenen ausgeglichen lebt, unter denen, die in Not sind, lebt sie frei von Nöten. Er ist in den Strom der Lehre eingetreten und entfaltet die Besinnung auf die Großzügigkeit.

Puna caparaṁ, mahānāma, ariyasāvako devatānussatiṁ bhāveti:Dann besinnt sich da ein edler Schüler auf die Gottheiten: ‘santi devā cātumahārājikā, santi devā tāvatiṁsā, santi devā yāmā, santi devā tusitā, santi devā nimmānaratino, santi devā paranimmitavasavattino, santi devā brahmakāyikā, santi devā tatuttari.
cātumahārājikā → cātummahārājikā (bj, sya-all, km, pts1ed) | tatuttari → tatuttariṁ (bj); taduttari (sya-all, km, pts1ed, mr) | tatuttari → taduttariṁ (bj); taduttari (pts) | cātumahārājikā → catummahārājikā (pts) | cātumahārājikā → cātummahārājikā (cck: sī. syā. kaṁ. pī.) | tatuttari → tatuttariṁ (sī. syā. kaṁ. pī.), taduttari (ka.) a. ni. 6.25; visuddhi. 1.162 passitabbaṁ (cck note) | Taduttari → T. M6. M7 Tatūttari. (pts note)
‚Es gibt die Götter der vier großen Könige, die Götter der Dreiunddreißig, die Yama-Götter, die freudvollen Götter, die Götter, die das Erschaffen lieben, die Götter, die über das herrschen, was andere erschaffen, die Götter aus Brahmās Gefolge und Götter, die noch darüber stehen.
Yathārūpāya saddhāya samannāgatā tā devatā ito cutā tattha upapannā, mayhampi tathārūpā saddhā saṁvijjati.
upapannā → uppannā (bj) | tattha upapannā mayhampi → tatthūpapannā mayhaṁpi (sya-all) | uppannā → yattha uppannā (bj: machasaṁ) | upapannā → tattha uppannā (cck: sī.); tatthūpapannā (cck: syā. kaṁ.); tatthupapannā (cck: a. ni. 3.71) | tā → M7 tāva throughout. (pts note) | tattha → S. tatthūpa- throughout. (pts note)
Nachdem diese Gottheiten von hier verschieden sind, wurden sie aufgrund ihres Vertrauens, ihrer Tugend, ihrer Gelehrsamkeit, ihrer Großzügigkeit und ihrer Weisheit dort wiedergeboren. Auch ich besitze die gleiche Art von Vertrauen, Tugend, Gelehrsamkeit, Großzügigkeit und Weisheit.‘
Yathārūpena sīlena samannāgatā tā devatā ito cutā tattha upapannā, mayhampi tathārūpaṁ sīlaṁ saṁvijjati.
upapannā → uppannā (bj) | tattha upapannā mayhampi → tatthūpapannā mayhaṁpi (sya-all) | uppannā → tattha uppannā (bj: machasaṁ)
Yathārūpena sutena samannāgatā tā devatā ito cutā tattha upapannā, mayhampi tathārūpaṁ sutaṁ saṁvijjati.
upapannā → uppannā (bj) | ito → tato (sya-all, pts) | tattha upapannā mayhampi → tatthūpapannā mayhaṁpi (sya-all)
Yathārūpena cāgena samannāgatā tā devatā ito cutā tattha upapannā, mayhampi tathārūpo cāgo saṁvijjati.
upapannā → uppannā (bj) | tattha upapannā mayhampi → tatthūpapannā mayhaṁpi (sya-all)
Yathārūpāya paññāya samannāgatā tā devatā ito cutā tattha upapannā, mayhampi tathārūpā paññā saṁvijjatī’ti.
upapannā → uppannā (bj) | tattha upapannā mayhampi → tatthūpapannā mayhaṁpi (sya-all) | upapannā → T. M6 M7 upp- (pts note)
Yasmiṁ, mahānāma, samaye ariyasāvako attano ca tāsañca devatānaṁ saddhañca sīlañca sutañca cāgañca paññañca anussarati nevassa tasmiṁ samaye rāgapariyuṭṭhitaṁ cittaṁ hoti, na dosapariyuṭṭhitaṁ cittaṁ hoti, na mohapariyuṭṭhitaṁ cittaṁ hoti;Zu einer Zeit, zu der ein edler Schüler sich auf Vertrauen, Tugend, Gelehrsamkeit, Großzügigkeit und Weisheit der Gottheiten und auf die gleichen Eigenschaften bei sich selbst besinnt, ist sein Geist nicht voller Gier, Hass und Täuschung. ujugatamevassa tasmiṁ samaye cittaṁ hoti tā devatā ārabbha.
tā → (sya-all, pts) | devatā → M. Ph. tā devatā. (pts note)
Zu dieser Zeit ist sein Geist ganz unbeirrbar, auf die Gottheiten gestützt.
Ujugatacitto kho pana, mahānāma, ariyasāvako labhati atthavedaṁ, labhati dhammavedaṁ, labhati dhammūpasaṁhitaṁ pāmojjaṁ.
pāmojjaṁ → pāmujjaṁ (bj, pts) | dhammūpasaṁhitaṁ pāmojjaṁ → dhammūpasañhitaṁ pāmujjaṁ (sya-all)
Ein edler Schüler, dessen Geist unbeirrbar ist, ist ergriffen von der Bedeutung und der Lehre und findet Freude im Zusammenhang mit der Lehre.
Pamuditassa pīti jāyati, pītimanassa kāyo passambhati, passaddhakāyo sukhaṁ vediyati, sukhino cittaṁ samādhiyati.
vediyati → vedayati (sya-all)
Wenn er voller Freude ist, lodert Ekstase auf. Wenn der Geist in Ekstase ist, wird der Körper still. Wenn der Körper still ist, empfindet er Seligkeit. Und wenn er voller Seligkeit ist, versenkt sich der Geist im Samādhi.
Ayaṁ vuccati, mahānāma:Das nennt man ‘ariyasāvako visamagatāya pajāya samappatto viharati, sabyāpajjāya pajāya abyāpajjo viharati, dhammasotaṁ samāpanno devatānussatiṁ bhāveti’.
sabyāpajjāya pajāya abyāpajjo → sabyāpajjhāya … abyāpajjho (bj, sya-all, mr); savyāpajjhāya … avyāpajjho (pts1ed) | sabyāpajjāya → sabyāpajjhāya (bj, sya-all, pts) | samappatto → sampanno (pts) | abyāpajjo → avyāpajjho (pts) | sabyāpajjāya → sabyāpajjhāya… abyāpajjho (cck: ka.) | abyāpajjo → sabyāpajjhāya… abyāpajjho (cck: ka.)
einen edlen Schüler, der unter den Unausgeglichenen ausgeglichen lebt, unter denen, die in Not sind, lebt er frei von Nöten. Er ist in den Strom der Lehre eingetreten und entfaltet die Besinnung auf die Gottheiten.

Yo so, mahānāma, ariyasāvako āgataphalo viññātasāsano, so iminā vihārena bahulaṁ viharatī”ti.Ein edler Schüler, der die Frucht erlangt und die Anleitung verstanden hat, übt häufig diese Meditation.“

Dasamaṁ.

Āhuneyyavaggo paṭhamo.

Tassuddānaṁ

Dve āhuneyyā indriya, balāni tayo ājānīyā;
indriya balāni → indriyabalā (bj) ājānīyā anuttariya anussatī → ājāniyā anuttariyaanussatā (sya-all, pts) | ājānīyā → dve āhuṇeyyā indrīyabalāni tayo ajāniyā (bj: machasaṁ)
Anuttariya anussatī, mahānāmena te dasāti.
anuttariya anussatī → anuttariyaṁ anussatā (bj) | anussatā → anuttariya anussati (bj: machasaṁ) dasāti → dasā ti cha yime (pts) | yime → T. M6. M7 ime. (pts note)

Listen in MP3: Pali

Principles by the Suttas · Rationale · Glossary