KosambiyasuttaDie Mönche von Kosambī
Evaṁ me sutaṁ—
evaṁ me → evamme (th) | evaṁ me → evam-me (pts)So habe ich es gehört:
ekaṁ samayaṁ bhagavā kosambiyaṁ viharati ghositārāme.Einmal hielt sich der Buddha bei Kosambī auf, in Ghositas Kloster.
Tena kho pana samayena kosambiyaṁ bhikkhū bhaṇḍanajātā kalahajātā vivādāpannā aññamaññaṁ mukhasattīhi vitudantā viharanti.Nun waren zu dieser Zeit die Mönche und Nonnen von Kosambī uneins, zankten, stritten und verletzten einander fortwährend mit scharfen Worten.
Te na ceva aññamaññaṁ saññāpenti na ca saññattiṁ upenti, na ca aññamaññaṁ nijjhāpenti, na ca nijjhattiṁ upenti.
ceva → eva (pts)Sie überzeugten einander nicht und ließen sich nicht überzeugen, noch bewegten sie einander zu etwas oder ließen sich zu etwas bewegen.
Atha kho aññataro bhikkhu yena bhagavā tenupasaṅkami; upasaṅkamitvā bhagavantaṁ abhivādetvā ekamantaṁ nisīdi. Ekamantaṁ nisinno kho so bhikkhu bhagavantaṁ etadavoca:
etadavoca → etad-avoca (pts)Da ging ein Mönch zum Buddha, verbeugte sich, setzte sich zur Seite hin und berichtete ihm darüber.
“idha, bhante, kosambiyaṁ bhikkhū bhaṇḍanajātā kalahajātā vivādāpannā aññamaññaṁ mukhasattīhi vitudantā viharanti, te na ceva aññamaññaṁ saññāpenti, na ca saññattiṁ upenti, na ca aññamaññaṁ nijjhāpenti, na ca nijjhattiṁ upentī”ti.
ceva → eva (pts)
Atha kho bhagavā aññataraṁ bhikkhuṁ āmantesi:Da wandte sich der Buddha an einen Mönch:
“ehi tvaṁ, bhikkhu, mama vacanena te bhikkhū āmantehi:„Bitte, Mönch, sag diesen Mönchen in meinem Namen,
‘satthā vo āyasmante āmantetī’”ti.
satthā vo āyasmante → satthāyasmante (bj, pts)dass der Lehrer sie rufen lässt.“
“Evaṁ, bhante”ti kho so bhikkhu bhagavato paṭissutvā yena te bhikkhū tenupasaṅkami; upasaṅkamitvā te bhikkhū etadavoca:
evaṁ bhanteti → evambhanteti (bjt) | evaṁ bhanteti → evam-bhante ti (pts) | tenupasaṅkami → ten upasaṅkami (pts) | etadavoca → etad-avoca (pts)„Ja, Herr“, antwortete dieser Mönch. Er ging zu diesen Mönchen und sagte:
“satthā āyasmante āmantetī”ti.
satthā āyasmante → satthāyasmante (pts)„Ehrwürdige, der Lehrer lässt euch rufen.“
“Evamāvuso”ti kho te bhikkhū tassa bhikkhuno paṭissutvā yena bhagavā tenupasaṅkamiṁsu; upasaṅkamitvā bhagavantaṁ abhivādetvā ekamantaṁ nisīdiṁsu. Ekamantaṁ nisinne kho te bhikkhū bhagavā etadavoca:
evamāvusoti → evam-āvuso ti (pts) | tenupasaṅkamiṁsu → ten upasaṅkamiṁsu (pts) | etadavoca → etad-avoca (pts)„Ja, Geehrter“, antworteten diese Mönche. Sie gingen zum Buddha, verbeugten sich und setzten sich zur Seite hin. Der Buddha sagte zu ihnen:
“saccaṁ kira tumhe, bhikkhave, bhaṇḍanajātā kalahajātā vivādāpannā aññamaññaṁ mukhasattīhi vitudantā viharatha,„Ist es wirklich wahr, Mönche, dass ihr uneins seid, zankt, streitet und einander fortwährend mit scharfen Worten verletzt?
te na ceva aññamaññaṁ saññāpetha, na ca saññattiṁ upetha, na ca aññamaññaṁ nijjhāpetha, na ca nijjhattiṁ upethā”ti?
ceva → eva (pts)Und dass ihr einander nicht überzeugt und euch nicht überzeugen lasst, noch einander zu etwas bewegt oder euch zu etwas bewegen lasst?“
“Evaṁ, bhante”.
bhante → bhanteti (sya-all) | evaṁ bhante → evambhante (bjt, pts)„Ja, Herr.“
“Taṁ kiṁ maññatha, bhikkhave,
kiṁ maññatha → kim-maññatha (pts)„Was denkt ihr, Mönche und Nonnen?
yasmiṁ tumhe samaye bhaṇḍanajātā kalahajātā vivādāpannā aññamaññaṁ mukhasattīhi vitudantā viharatha, api nu tumhākaṁ tasmiṁ samaye mettaṁ kāyakammaṁ paccupaṭṭhitaṁ hoti sabrahmacārīsu āvi ceva raho ca, mettaṁ vacīkammaṁ …pe… mettaṁ manokammaṁ paccupaṭṭhitaṁ hoti sabrahmacārīsu āvi ceva raho cā”ti?
āvi → āvī (bj, sya-all) | + → paccupaṭṭhitaṁ hoti sabrahmacārīsu āvī ceva raho ca (bjt, th) | sabrahmacārīsu āvi ceva → sabrahmacārisu āvī eva (pts) | + → paccupaṭṭhitaṁ hoti sabrahmacārisu āvī eva raho ca (pts)Wenn ihr uneins seid, zankt, streitet und einander fortwährend mit scharfen Worten verletzt, behandelt ihr da eure geistlichen Gefährten liebevoll mit dem Körper, der Sprache und dem Geist, sowohl öffentlich als insgeheim?“
“No hetaṁ, bhante”.
hetaṁ bhante → hetambhante (bjt) | hetaṁ bhante → h etam-bhante (pts)„Nein, Herr.“
“Iti kira, bhikkhave, yasmiṁ tumhe samaye bhaṇḍanajātā kalahajātā vivādāpannā aññamaññaṁ mukhasattīhi vitudantā viharatha, neva tumhākaṁ tasmiṁ samaye mettaṁ kāyakammaṁ paccupaṭṭhitaṁ hoti sabrahmacārīsu āvi ceva raho ca, na mettaṁ vacīkammaṁ …pe… na mettaṁ manokammaṁ paccupaṭṭhitaṁ hoti sabrahmacārīsu āvi ceva raho ca.
āvi → āvī (sya-all) | + → paccupaṭṭhitaṁ hoti sabrahmacārīsu āvi ceva raho ca (bjt) | + → paccupaṭṭhitaṁ hoti sabrahmacārīsu āvī ceva raho ca (th) | neva → n eva (pts) | sabrahmacārīsu āvi ceva → sabrahmacārisu āvī eva (pts) | + → paccupaṭṭhitaṁ hoti sabrahmacārisu āvī eva raho ca (pts)„So scheint es, dass ihr, wenn ihr uneins seid, einander nicht liebevoll behandelt.
Atha kiñcarahi tumhe, moghapurisā, kiṁ jānantā kiṁ passantā bhaṇḍanajātā kalahajātā vivādāpannā aññamaññaṁ mukhasattīhi vitudantā viharatha, te na ceva aññamaññaṁ saññāpetha, na ca saññattiṁ upetha, na ca aññamaññaṁ nijjhāpetha, na ca nijjhattiṁ upetha?
kiñcarahi → kiṁ carahi (bjt) | kiṁ jānantā kiṁ passantā → kiṁjānantā kiṁpassantā (th) | kiñcarahi → kiñ-carahi (pts) | ceva aññamaññaṁ → eva añña maññaṁ (pts)Was genau erkennt und seht ihr da, ihr unnützen Männer, dass ihr euch so benehmt?
Tañhi tumhākaṁ, moghapurisā, bhavissati dīgharattaṁ ahitāya dukkhāyā”ti.
tañhi → taṁ hi (bjt, pts)Das wird zu eurem langanhaltenden Schaden und Leiden sein.“
Atha kho bhagavā bhikkhū āmantesi:Dann wandte sich der Buddha an die Mönche und Nonnen:
“chayime, bhikkhave, dhammā sāraṇīyā piyakaraṇā garukaraṇā saṅgahāya avivādāya sāmaggiyā ekībhāvāya saṁvattanti.
sāraṇīyā → sārāṇīyā (bj, sya-all, pts) | chayime → cha h ime (pts)„Mönche und Nonnen, diese sechs warmherzigen Eigenschaften sorgen für Zuneigung und Achtung, führen zu Gemeinschaftsbildung, Nicht-Streiten, Eintracht und Einigkeit.
Katame cha?Welche sechs?
Idha, bhikkhave, bhikkhuno mettaṁ kāyakammaṁ paccupaṭṭhitaṁ hoti sabrahmacārīsu āvi ceva raho ca.
āvi → āvī (sya-all) | sabrahmacārīsu āvi ceva → sabrahmacārisu āvī eva (pts)Da behandelt ein Mönch seine geistlichen Gefährten stets liebevoll mit dem Körper, sowohl öffentlich als insgeheim.
Ayampi dhammo sāraṇīyo piyakaraṇo garukaraṇo saṅgahāya avivādāya sāmaggiyā ekībhāvāya saṁvattati.
sāraṇīyo → sārāṇīyo (bj, sya-all, pts) | ayampi → ayam-pi (pts)Diese warmherzige Eigenschaft sorgt für Zuneigung und Achtung, führt zu Gemeinschaftsbildung, Nicht-Streiten, Eintracht und Einigkeit.
Puna caparaṁ, bhikkhave, bhikkhuno mettaṁ vacīkammaṁ paccupaṭṭhitaṁ hoti sabrahmacārīsu āvi ceva raho ca.
āvi → āvī (sya-all) | caparaṁ → ca paraṁ (pts) | paccupaṭṭhitaṁ hoti sabrahmacārīsu āvi ceva → p h (pts)Dann behandelt da ein Mönch seine geistlichen Gefährten stets liebevoll mit der Sprache, sowohl öffentlich als insgeheim.
Ayampi dhammo sāraṇīyo piyakaraṇo garukaraṇo saṅgahāya avivādāya sāmaggiyā ekībhāvāya saṁvattati.
sāraṇīyo → sārāṇīyo (bj, sya-all) | ekībhāvāya → ekibhāvāya (my)Diese warmherzige Eigenschaft sorgt für Zuneigung und Achtung, führt zu Gemeinschaftsbildung, Nicht-Streiten, Eintracht und Einigkeit.
Puna caparaṁ, bhikkhave, bhikkhuno mettaṁ manokammaṁ paccupaṭṭhitaṁ hoti sabrahmacārīsu āvi ceva raho ca.
āvi → āvī (bj, sya-all) | caparaṁ → ca paraṁ (pts) | paccupaṭṭhitaṁ hoti sabrahmacārīsu āvi ceva → p h (pts)Dann behandelt da ein Mönch seine geistlichen Gefährten stets liebevoll mit dem Geist, sowohl öffentlich als insgeheim.
Ayampi dhammo sāraṇīyo piyakaraṇo garukaraṇo saṅgahāya avivādāya sāmaggiyā ekībhāvāya saṁvattati.
sāraṇīyo → sārāṇīyo (bj, sya-all)Diese warmherzige Eigenschaft sorgt für Zuneigung und Achtung, führt zu Gemeinschaftsbildung, Nicht-Streiten, Eintracht und Einigkeit.
Puna caparaṁ, bhikkhave, bhikkhu ye te lābhā dhammikā dhammaladdhā antamaso pattapariyāpannamattampi, tathārūpehi lābhehi appaṭivibhattabhogī hoti sīlavantehi sabrahmacārīhi sādhāraṇabhogī.
sādhāraṇabhogī → sādhāraṇa bhogī (bjt) | pattapariyāpannamattampi → pattapariyāpannamattaṁpi (th) | caparaṁ → ca paraṁ (pts) | pattapariyāpannamattampi → pattapariyāpannamattam-pi (pts)Dann teilt da ein Mönch vorbehaltlos, was er an materiellem Besitz auf rechtmäßige Weise erhalten hat, selbst das Essen in seiner Almosenschale, und benutzt es gemeinsam mit seinen tugendhaften geistlichen Gefährten.
Ayampi dhammo sāraṇīyo piyakaraṇo garukaraṇo saṅgahāya avivādāya sāmaggiyā ekībhāvāya saṁvattati.
sāraṇīyo → sārāṇīyo (bj, sya-all)Diese warmherzige Eigenschaft sorgt für Zuneigung und Achtung, führt zu Gemeinschaftsbildung, Nicht-Streiten, Eintracht und Einigkeit.
Puna caparaṁ, bhikkhave, bhikkhu yāni tāni sīlāni akhaṇḍāni acchiddāni asabalāni akammāsāni bhujissāni viññuppasatthāni aparāmaṭṭhāni samādhisaṁvattanikāni tathārūpesu sīlesu sīlasāmaññagato viharati sabrahmacārīhi āvi ceva raho ca.
viññuppasatthāni → viññūpasaṭṭhāni (sya-all) | āvi → āvī (sya-all) | akhaṇḍāni → akkhaṇḍāni (th) | caparaṁ → ca paraṁ (pts) | āvi ceva → āvī eva (pts)Dann lebt da ein Mönch gemäß den Tugendregeln, die er mit seinen geistlichen Gefährten teilt, sowohl öffentlich als insgeheim. Die Regeln sind unversehrt, tadellos, makellos und unbeschädigt; sie sind befreiend, werden von vernünftigen Menschen gepriesen, sind richtig aufgefasst und führen in die Versenkung.
Ayampi dhammo sāraṇīyo piyakaraṇo garukaraṇo saṅgahāya avivādāya sāmaggiyā ekībhāvāya saṁvattati.
sāraṇīyo → sārāṇīyo (bj, sya-all)Diese warmherzige Eigenschaft sorgt für Zuneigung und Achtung, führt zu Gemeinschaftsbildung, Nicht-Streiten, Eintracht und Einigkeit.
Puna caparaṁ, bhikkhave, bhikkhu yāyaṁ diṭṭhi ariyā niyyānikā niyyāti takkarassa sammā dukkhakkhayāya tathārūpāya diṭṭhiyā diṭṭhisāmaññagato viharati sabrahmacārīhi āvi ceva raho ca.
āvi → āvī (bj, sya-all) | caparaṁ → ca paraṁ (pts) | yāyaṁ → yā yaṁ (pts) | sammā dukkhakkhayāya → sammādukkhakkhayāya (pts) | āvi ceva → āvī eva (pts)Dann lebt da ein Mönch entsprechend der Ansicht, die er mit seinen geistlichen Gefährten teilt, sowohl öffentlich als insgeheim. Diese Ansicht ist edel, macht mündig und macht den, der sie zur völligen Auflösung des Leidens anwendet, frei.
Ayampi dhammo sāraṇīyo piyakaraṇo garukaraṇo saṅgahāya avivādāya sāmaggiyā ekībhāvāya saṁvattati.
sāraṇīyo → sārāṇīyo (bj, sya-all, pts) | ayampi → ayam-pi (pts)Diese warmherzige Eigenschaft sorgt für Zuneigung und Achtung, führt zu Gemeinschaftsbildung, Nicht-Streiten, Eintracht und Einigkeit.
Ime kho, bhikkhave, cha sāraṇīyā dhammā piyakaraṇā garukaraṇā saṅgahāya avivādāya sāmaggiyā ekībhāvāya saṁvattanti.
sāraṇīyā → sārāṇīyā (bj, sya-all, pts)Das sind die sechs warmherzigen Eigenschaften, die für Zuneigung und Achtung sorgen, zu Gemeinschaftsbildung führen, zu Nicht-Streiten, Eintracht und Einigkeit.
Imesaṁ kho, bhikkhave, channaṁ sāraṇīyānaṁ dhammānaṁ etaṁ aggaṁ etaṁ saṅgāhikaṁ etaṁ saṅghāṭanikaṁ—yadidaṁ yāyaṁ diṭṭhi ariyā niyyānikā niyyāti takkarassa sammā dukkhakkhayāya.
saṅgāhikaṁ → saṅgāhakaṁ (?) | saṅghāṭanikaṁ → saṅghātanikaṁ (bj, pts); saṅghāṭaniyaṁ (sya-all) | sāraṇīyānaṁ → sārāṇīyānaṁ (sya-all, pts) | saṅgāhikaṁ → saṅgāhakaṁ (cck: ?) | yāyaṁ → yā yaṁ (pts) | sammā dukkhakkhayāya → sammādukkhakkhayāya (pts)Die oberste unter diesen sechs warmherzigen Eigenschaften, die alles zusammenhält und zusammenbindet, ist die Ansicht, die edel ist, mündig macht und den, der sie zur völligen Auflösung des Leidens anwendet, frei macht.
Seyyathāpi, bhikkhave, kūṭāgārassa etaṁ aggaṁ etaṁ saṅgāhikaṁ etaṁ saṅghāṭanikaṁ yadidaṁ kūṭaṁ;
saṅghāṭanikaṁ → saṅghātanikaṁ (bj, pts); saṅghāṭaniyaṁ (sya-all) | seyyathāpi → seyyathā pi (pts)Wie bei einem Bungalow: Der Dachfirst ist der oberste Punkt, der alles zusammenhält und zusammenbindet.
evameva kho, bhikkhave, imesaṁ channaṁ sāraṇīyānaṁ dhammānaṁ etaṁ aggaṁ etaṁ saṅgāhikaṁ etaṁ saṅghāṭanikaṁ yadidaṁ yāyaṁ diṭṭhi ariyā niyyānikā niyyāti takkarassa sammā dukkhakkhayāya.
sāraṇīyānaṁ → sārāṇīyānaṁ (bj, sya-all, pts) | saṅghāṭanikaṁ → saṅghātanikaṁ (bj); saṅghāṭaniyaṁ (sya-all) | ariyā → riyā (bj)Ebenso ist die oberste unter diesen sechs warmherzigen Eigenschaften, die alles zusammenhält und zusammenbindet, die Ansicht, die edel ist, mündig macht und den, der sie zur völligen Auflösung des Leidens anwendet, frei macht.
Kathañca, bhikkhave, yāyaṁ diṭṭhi ariyā niyyānikā niyyāti takkarassa sammā dukkhakkhayāya?
kathañca → kathañ-ca (pts) | yāyaṁ → yā yaṁ (pts) | sammā dukkhakkhayāya → sammādukkhakkhayāya (pts)Und wie macht diese Ansicht, die edel ist und mündig macht, den, der sie zur völligen Auflösung des Leidens anwendet, frei?
Idha, bhikkhave, bhikkhu araññagato vā rukkhamūlagato vā suññāgāragato vā iti paṭisañcikkhati:Da geht ein Mönch in die Wildnis, zur Wurzel eines Baumes oder in eine leere Hütte, und denkt nach:
‘atthi nu kho me taṁ pariyuṭṭhānaṁ ajjhattaṁ appahīnaṁ, yenāhaṁ pariyuṭṭhānena pariyuṭṭhitacitto yathābhūtaṁ nappajāneyyaṁ na passeyyan’ti?
nappajāneyyaṁ → na jāneyyaṁ (bj, pts) | na passeyyanti → nappasseyyanti (th) | passeyyanti → passeyyan-ti (pts)‚Gibt es irgendetwas, von dem ich innerlich überwältigt bin und das ich nicht aufgegeben habe, wegen dem ich vielleicht nicht wahrheitsgemäß erkenne und sehe?‘
Sace, bhikkhave, bhikkhu kāmarāgapariyuṭṭhito hoti, pariyuṭṭhitacittova hoti.
kāmarāgapariyuṭṭhito → kāmarāga pariyuṭṭhito (bjt) | pariyuṭṭhitacittova → pariyuṭṭhitacitto va (pts)Wenn ein Mönch von sinnlichem Verlangen überwältigt ist, ist es der Geist, der überwältigt ist.
Sace, bhikkhave, bhikkhu byāpādapariyuṭṭhito hoti, pariyuṭṭhitacittova hoti.
pariyuṭṭhitacittova → pariyuṭṭhitacitto va (pts)Wenn ein Mönch von Böswilligkeit,
Sace, bhikkhave, bhikkhu thinamiddhapariyuṭṭhito hoti, pariyuṭṭhitacittova hoti.
thinamiddhapariyuṭṭhito → thīnamiddhapariyuṭṭhito (bj, sya-all, pts) | thinamiddhapariyuṭṭhito → thīna middhapariyuṭṭhito (th) | pariyuṭṭhitacittova → pariyuṭṭhitacitto va (pts)Dumpfheit und Benommenheit,
Sace, bhikkhave, bhikkhu uddhaccakukkuccapariyuṭṭhito hoti, pariyuṭṭhitacittova hoti.
uddhaccakukkuccapariyuṭṭhito → uddhacca kukkuccapariyuṭṭhito (th) | pariyuṭṭhitacittova → pariyuṭṭhitacitto va (pts)Rastlosigkeit und Reue,
Sace, bhikkhave, bhikkhu vicikicchāpariyuṭṭhito hoti, pariyuṭṭhitacittova hoti.
pariyuṭṭhitacittova → pariyuṭṭhitacitto va (pts)Zweifel,
Sace, bhikkhave, bhikkhu idhalokacintāya pasuto hoti, pariyuṭṭhitacittova hoti.
pariyuṭṭhitacittova → pariyuṭṭhitacitto va (pts)dem Anstellen von Spekulationen über diese Welt,
Sace, bhikkhave, bhikkhu paralokacintāya pasuto hoti, pariyuṭṭhitacittova hoti.
pariyuṭṭhitacittova → pariyuṭṭhitacitto va (pts)dem Anstellen von Spekulationen über jene Welt
Sace, bhikkhave, bhikkhu bhaṇḍanajāto kalahajāto vivādāpanno aññamaññaṁ mukhasattīhi vitudanto viharati, pariyuṭṭhitacittova hoti.
aññamaññaṁ → (pts) | aññamaññaṁ → ‘aññamaññaṁ’ iti sīmu9 pothake ūnaṁ (bj note) | pariyuṭṭhitacittova → pariyuṭṭhitacitto va (pts)oder von Uneinigkeit, Zank, Streit und fortwährendem Verletzen anderer mit scharfen Worten überwältigt ist, ist es der Geist, der überwältigt ist.
So evaṁ pajānāti:Er versteht:
‘natthi kho me taṁ pariyuṭṭhānaṁ ajjhattaṁ appahīnaṁ, yenāhaṁ pariyuṭṭhānena pariyuṭṭhitacitto yathābhūtaṁ nappajāneyyaṁ na passeyyaṁ.
nappajāneyyaṁ → na jāneyyaṁ (bj, pts) | na passeyyaṁ → nappasseyyaṁ supaṇihitaṁ (th) | natthi → na-tthi (pts) | ajjhattaṁ → ajjhattam (pts)‚Es gibt nichts, von dem ich innerlich überwältigt wäre und das ich nicht aufgegeben hätte, wegen dem ich vielleicht nicht wahrheitsgemäß erkennen und sehen würde.
Suppaṇihitaṁ me mānasaṁ saccānaṁ bodhāyā’ti.Mein Geist ist richtig bereit für das Erwachen zu den Wahrheiten.‘
Idamassa paṭhamaṁ ñāṇaṁ adhigataṁ hoti ariyaṁ lokuttaraṁ asādhāraṇaṁ puthujjanehi.
idamassa → idam-assa (pts)Das ist das erste Erkennen, das er erlangt hat, das edel und überweltlich ist, besonders, anders als bei gewöhnlichen Menschen.
Puna caparaṁ, bhikkhave, ariyasāvako iti paṭisañcikkhati:
caparaṁ → ca paraṁ (pts)Dann denkt da ein edler Schüler weiter nach:
‘imaṁ nu kho ahaṁ diṭṭhiṁ āsevanto bhāvento bahulīkaronto labhāmi paccattaṁ samathaṁ, labhāmi paccattaṁ nibbutin’ti?
nibbutinti → nibbuttinti (th) | nibbutinti → nibbutin-ti (pts)‚Gewinne ich, wenn ich diese Ansicht pflege, entwickle und mehre, für mich selbst Sammlung und Verlöschen?‘
So evaṁ pajānāti:Er versteht:
‘imaṁ kho ahaṁ diṭṭhiṁ āsevanto bhāvento bahulīkaronto labhāmi paccattaṁ samathaṁ, labhāmi paccattaṁ nibbutin’ti.
nibbutinti → nibbuttinti (th) | nibbutinti → nibbutin-ti (pts)‚Wenn ich diese Ansicht pflege, entwickle und mehre, gewinne ich für mich selbst Sammlung und Verlöschen.‘
Idamassa dutiyaṁ ñāṇaṁ adhigataṁ hoti ariyaṁ lokuttaraṁ asādhāraṇaṁ puthujjanehi.
idamassa → idam-assa (pts)Das ist das zweite Erkennen, das er erlangt hat, das edel und überweltlich ist, besonders, anders als bei gewöhnlichen Menschen.
Puna caparaṁ, bhikkhave, ariyasāvako iti paṭisañcikkhati:
caparaṁ → ca paraṁ (pts)Dann denkt da ein edler Schüler weiter nach:
‘yathārūpāyāhaṁ diṭṭhiyā samannāgato, atthi nu kho ito bahiddhā añño samaṇo vā brāhmaṇo vā tathārūpāya diṭṭhiyā samannāgato’ti?
ito → iti (sya-all) | yathārūpāyāhaṁ → yathā rūpāyāhaṁ (my, bjt) | samannāgatoti → samannāgato ti (pts)‚Gibt es außerhalb dieser Lehre einen anderen Asketen oder Brahmanen, der eine Ansicht von der Art hat, wie ich sie habe?‘
So evaṁ pajānāti:Er versteht:
‘yathārūpāyāhaṁ diṭṭhiyā samannāgato, natthi ito bahiddhā añño samaṇo vā brāhmaṇo vā tathārūpāya diṭṭhiyā samannāgato’ti.
natthi → na-tthi (pts)‚Außerhalb dieser Lehre gibt es keinen anderen Asketen oder Brahmanen, der eine Ansicht von der Art hat, wie ich sie habe.‘
Idamassa tatiyaṁ ñāṇaṁ adhigataṁ hoti ariyaṁ lokuttaraṁ asādhāraṇaṁ puthujjanehi.
idamassa → idam-assa (pts)Das ist das dritte Erkennen, das er erlangt hat, das edel und überweltlich ist, besonders, anders als bei gewöhnlichen Menschen.
Puna caparaṁ, bhikkhave, ariyasāvako iti paṭisañcikkhati:
caparaṁ → ca paraṁ (pts)Dann denkt da ein edler Schüler weiter nach:
‘yathārūpāya dhammatāya diṭṭhisampanno puggalo samannāgato, ahampi tathārūpāya dhammatāya samannāgato’ti.
ahampi → aham-pi (pts) | samannāgatoti → samannāgato ti (pts)‚Habe ich eine Natur von der Art, wie eine Person sie hat, die die Ansicht vervollkommnet hat?‘
Kathaṁrūpāya ca, bhikkhave, dhammatāya diṭṭhisampanno puggalo samannāgato?Und was, Mönche und Nonnen, ist die Natur einer Person, die die Ansicht vervollkommnet hat?
Dhammatā esā, bhikkhave, diṭṭhisampannassa puggalassa:Die Natur einer Person, die die Ansicht vervollkommnet hat, ist so:
kiñcāpi tathārūpiṁ āpattiṁ āpajjati, yathārūpāya āpattiyā vuṭṭhānaṁ paññāyati, atha kho naṁ khippameva satthari vā viññūsu vā sabrahmacārīsu deseti vivarati uttānīkaroti;
vuṭṭhānaṁ → uṭṭhānaṁ (bj) | naṁ → (bj) | sabrahmacārīsu → sabrahmacārisu (pts) | āpattiṁ → tathārūpiāpattiṁ (bj: sī.avi) | uṭṭhānaṁ → vuṭṭhānaṁ (bj: sī.væa) | uttānīkaroti → uttāniṁ (bj: machasaṁ) | khippameva → khippam-eva (pts)Obwohl sie einen Verstoß von der Art begehen kann, für die eine Beilegung möglich ist, erklärt sie ihn schnell gegenüber dem Lehrer oder einem vernünftigen geistlichen Gefährten, klärt ihn auf und legt ihn offen.
desetvā vivaritvā uttānīkatvā āyatiṁ saṁvaraṁ āpajjati.
uttānīkatvā → uttānī karitvā (bj) | karitvā → uttāniṁ katvā (bj: machasaṁ); uttānī katvā (bj: syā, PTS); uttāni katvā (bj: sī.væa)Und wenn sie ihn offengelegt hat, zügelt sie sich in der Zukunft.
Seyyathāpi, bhikkhave, daharo kumāro mando uttānaseyyako hatthena vā pādena vā aṅgāraṁ akkamitvā khippameva paṭisaṁharati;
seyyathāpi → seyyathā pi (pts) | khippameva → khippam-eva (pts)Wie ein kleiner, zarter, hilfloser Säugling: Wenn er mit einer Hand oder einem Fuß eine glühende Kohle berührt, zieht er das Glied rasch zurück.
evameva kho, bhikkhave, dhammatā esā diṭṭhisampannassa puggalassa:
evameva → evam-eva (pts)Ebenso ist die Natur einer Person, die die Ansicht vervollkommnet hat, so:
kiñcāpi tathārūpiṁ āpattiṁ āpajjati yathārūpāya āpattiyā vuṭṭhānaṁ paññāyati, atha kho naṁ khippameva satthari vā viññūsu vā sabrahmacārīsu deseti vivarati uttānīkaroti;
vuṭṭhānaṁ → uṭṭhānaṁ (bj) | āpattiṁ → tathārūpiāpattiṁ (bj: sī.avi) | uṭṭhānaṁ → vuṭṭhānaṁ (bj: sī.væa) | uttānīkaroti → uttāniṁ (bj: machasaṁ)Obwohl sie einen Verstoß von der Art begehen kann, für die eine Beilegung möglich ist, erklärt sie ihn schnell gegenüber dem Lehrer oder einem vernünftigen geistlichen Gefährten, klärt ihn auf und legt ihn offen.
desetvā vivaritvā uttānīkatvā āyatiṁ saṁvaraṁ āpajjati.
uttānīkatvā → uttānī karitvā (bj) | karitvā → uttāniṁ katvā (bj: machasaṁ); uttānī katvā (bj: syā, PTS); uttāni katvā (bj: sī.væa)Und wenn sie ihn offengelegt hat, zügelt sie sich in der Zukunft.
So evaṁ pajānāti:Der edle Schüler versteht:
‘yathārūpāya dhammatāya diṭṭhisampanno puggalo samannāgato, ahampi tathārūpāya dhammatāya samannāgato’ti.
ahampi → aham-pi (pts) | samannāgatoti → samannāgato ti (pts)‚Ich habe eine Natur von der Art, wie eine Person sie hat, die die Ansicht vervollkommnet hat.‘
Idamassa catutthaṁ ñāṇaṁ adhigataṁ hoti ariyaṁ lokuttaraṁ asādhāraṇaṁ puthujjanehi.
idamassa → idam-assa (pts)Das ist das vierte Erkennen, das er erlangt hat, das edel und überweltlich ist, besonders, anders als bei gewöhnlichen Menschen.
Puna caparaṁ, bhikkhave, ariyasāvako iti paṭisañcikkhati:
caparaṁ → ca paraṁ (pts)Dann denkt da ein edler Schüler weiter nach:
‘yathārūpāya dhammatāya diṭṭhisampanno puggalo samannāgato, ahampi tathārūpāya dhammatāya samannāgato’ti.
ahampi → aham-pi (pts) | samannāgatoti → samannāgato ti (pts)‚Habe ich eine Natur von der Art, wie eine Person sie hat, die die Ansicht vervollkommnet hat?‘
Kathaṁrūpāya ca, bhikkhave, dhammatāya diṭṭhisampanno puggalo samannāgato?Und was, Mönche und Nonnen, ist die Natur einer Person, die die Ansicht vervollkommnet hat?
Dhammatā esā, bhikkhave, diṭṭhisampannassa puggalassa:Die Natur einer Person, die die Ansicht vervollkommnet hat, ist so:
kiñcāpi yāni tāni sabrahmacārīnaṁ uccāvacāni kiṅkaraṇīyāni tattha ussukkaṁ āpanno hoti, atha khvāssa tibbāpekkhā hoti adhisīlasikkhāya adhicittasikkhāya adhipaññāsikkhāya.
khvāssa tibbāpekkhā → khvassa tibbā pekkhā (sya-all) | āpanno → usasukkamāpanno (bj: machasaṁ) | khvāssa → athakhavassa (bj: syā) | tibbāpekkhā → tībbāpekhā (bj: sī.avi) | kiṅkaraṇīyāni → kiṁkaraṇīyāni (my, th, ms2005, pts) | ussukkaṁ → ussukaṁ (th) | adhipaññāsikkhāya → adhipaññā sikkhāya (th) | tibbāpekkhā → tibbāpekhā (pts)Obwohl sie viele verschiedene Pflichten für ihre geistlichen Gefährten erledigt, hat sie doch ein begieriges Interesse für die Schulung in höherer Tugend, höherem Geist und höherer Weisheit.
Seyyathāpi, bhikkhave, gāvī taruṇavacchā thambañca ālumpati vacchakañca apacinati;
apacinati → apavīṇati (bj); apaviṇati (pts) | thambañca ālumpati → thabbhañca āluppati (sya-all) | thambañca → dabbañca (bj: machasaṁ) | ālumpati → āluppati (bj: syā) | apavīṇati → apacinati (bj: machasaṁ, syā); apaciṇāti (bj: sī.avi) | seyyathāpi → seyyathā pi (pts) | thambañca → thambañ-ca (pts) | vacchakañca apacinati → vacchakañ-ca apaviṇati (pts)Wie eine Kuh mit einem Kälbchen: Sie behält es beim Grasen stets im Auge.
evameva kho, bhikkhave, dhammatā esā diṭṭhisampannassa puggalassa:
evameva → evam-eva (pts)Ebenso ist die Natur einer Person, die die Ansicht vervollkommnet hat, so:
kiñcāpi yāni tāni sabrahmacārīnaṁ uccāvacāni kiṅkaraṇīyāni tattha ussukkaṁ āpanno hoti, atha khvāssa tibbāpekkhā hoti adhisīlasikkhāya adhicittasikkhāya adhipaññāsikkhāya.
khvāssa tibbāpekkhā → khvassa tibbā pekkhā (sya-all) | kiṅkaraṇīyāni → kiṁkaraṇīyāni (my, th, ms2005) | ussukkaṁ → ussukaṁ (th)Obwohl sie viele verschiedene Pflichten für ihre geistlichen Gefährten erledigt, hat sie doch ein begieriges Interesse für die Schulung in höherer Tugend, höherem Geist und höherer Weisheit.
So evaṁ pajānāti:Der edle Schüler versteht:
‘yathārūpāya dhammatāya diṭṭhisampanno puggalo samannāgato, ahampi tathārūpāya dhammatāya samannāgato’ti.
ahampi → aham-pi (pts) | samannāgatoti → samannāgato ti (pts)‚Ich habe eine Natur von der Art, wie eine Person sie hat, die die Ansicht vervollkommnet hat.‘
Idamassa pañcamaṁ ñāṇaṁ adhigataṁ hoti ariyaṁ lokuttaraṁ asādhāraṇaṁ puthujjanehi.
idamassa → idam-assa (pts)Das ist das fünfte Erkennen, das er erlangt hat, das edel und überweltlich ist, besonders, anders als bei gewöhnlichen Menschen.
Puna caparaṁ, bhikkhave, ariyasāvako iti paṭisañcikkhati:
caparaṁ → ca paraṁ (pts)Dann denkt da ein edler Schüler weiter nach:
‘yathārūpāya balatāya diṭṭhisampanno puggalo samannāgato, ahampi tathārūpāya balatāya samannāgato’ti.
ahampi → aham-pi (pts) | samannāgatoti → samannāgato ti (pts)‚Habe ich die Kraft von der Art, wie eine Person sie hat, die die Ansicht vervollkommnet hat?‘
Kathaṁrūpāya ca, bhikkhave, balatāya diṭṭhisampanno puggalo samannāgato?Und was, Mönche und Nonnen, ist die Kraft einer Person, die die Ansicht vervollkommnet hat?
Balatā esā, bhikkhave, diṭṭhisampannassa puggalassa yaṁ tathāgatappavedite dhammavinaye desiyamāne aṭṭhiṁ katvā manasikatvā sabbacetasā samannāharitvā ohitasoto dhammaṁ suṇāti.
aṭṭhiṁ katvā → aṭṭhikatvā (bj) | sabbacetasā → sabbacetaso (bj, sya-all, km, pts1ed); sabbaṁ cetasā (mr) | aṭṭhiṁ → aṭṭhikatvā manasi (bj) | manasikatvā sabbacetasā → sabbacetaso (bj) | aṭṭhiṁ katvā → aṭṭhikatvā (sya-all, pts) | sabbacetasā → sabbacetaso (pts) | aṭṭhikatvā → aṭṭhiṁkatvā (bj: machasaṁ) | sabbacetasā → sabbacetaso (cck: sī. syā. kaṁ. pī.); sabbaṁ cetasā (cck: ka.)Die Kraft einer Person, die die Ansicht vervollkommnet hat, besteht darin, dass sie achtgibt, den Geist gebraucht, mit ganzem Herzen dabei ist und für die Lehre die Ohren spitzt, wenn die Lehre und Schulung, die von einem Klargewordenen verkündet wurde, gelehrt wird.
So evaṁ pajānāti:Der edle Schüler versteht:
‘yathārūpāya balatāya diṭṭhisampanno puggalo samannāgato, ahampi tathārūpāya balatāya samannāgato’ti.
ahampi → aham-pi (pts) | samannāgatoti → samannāgato ti (pts)‚Ich habe die Kraft von der Art, wie eine Person sie hat, die die Ansicht vervollkommnet hat.‘
Idamassa chaṭṭhaṁ ñāṇaṁ adhigataṁ hoti ariyaṁ lokuttaraṁ asādhāraṇaṁ puthujjanehi.
idamassa → idam-assa (pts)Das ist das sechste Erkennen, das er erlangt hat, das edel und überweltlich ist, besonders, anders als bei gewöhnlichen Menschen.
Puna caparaṁ, bhikkhave, ariyasāvako iti paṭisañcikkhati:
caparaṁ → ca paraṁ (pts)Dann denkt da ein edler Schüler weiter nach:
‘yathārūpāya balatāya diṭṭhisampanno puggalo samannāgato, ahampi tathārūpāya balatāya samannāgato’ti.
ahampi → aham-pi (pts) | samannāgatoti → samannāgato ti (pts)‚Habe ich die Kraft von der Art, wie eine Person sie hat, die die Ansicht vervollkommnet hat?‘
Kathaṁrūpāya ca, bhikkhave, balatāya diṭṭhisampanno puggalo samannāgato?Und was, Mönche und Nonnen, ist die Kraft einer Person, die die Ansicht vervollkommnet hat?
Balatā esā, bhikkhave, diṭṭhisampannassa puggalassa yaṁ tathāgatappavedite dhammavinaye desiyamāne labhati atthavedaṁ, labhati dhammavedaṁ, labhati dhammūpasaṁhitaṁ pāmojjaṁ.
pāmojjaṁ → pāmujjaṁ (bj, pts) | dhammūpasaṁhitaṁ pāmojjaṁ → dhammūpasañhitaṁ pāmujjaṁ (sya-all)Die Kraft einer Person, die die Ansicht vervollkommnet hat, besteht darin, dass sie ergriffen ist von der Bedeutung und der Lehre und Freude findet im Zusammenhang mit der Lehre, wenn die Lehre und Schulung, die von einem Klargewordenen verkündet wurde, gelehrt wird.
So evaṁ pajānāti:Der edle Schüler versteht:
‘yathārūpāya balatāya diṭṭhisampanno puggalo samannāgato, ahampi tathārūpāya balatāya samannāgato’ti.
ahampi → aham-pi (pts) | samannāgatoti → samannāgato ti (pts)‚Ich habe die Kraft von der Art, wie eine Person sie hat, die die Ansicht vervollkommnet hat.‘
Idamassa sattamaṁ ñāṇaṁ adhigataṁ hoti ariyaṁ lokuttaraṁ asādhāraṇaṁ puthujjanehi.
idamassa → idam-assa (pts)Das ist das siebte Erkennen, das er erlangt hat, das edel und überweltlich ist, besonders, anders als bei gewöhnlichen Menschen.
Evaṁ sattaṅgasamannāgatassa kho, bhikkhave, ariyasāvakassa dhammatā susamanniṭṭhā hoti sotāpattiphalasacchikiriyāya.Wenn ein edler Schüler diese sieben Faktoren besitzt, hat er seine Natur richtig erforscht durch die Verwirklichung der Frucht des Stromeintritts. Evaṁ sattaṅgasamannāgato kho, bhikkhave, ariyasāvako sotāpattiphalasamannāgato hotī”ti.Ein edler Schüler mit diesen sieben Faktoren besitzt die Frucht des Stromeintritts.“
Idamavoca bhagavā.
idamavoca → idam-avoca (pts)Das sagte der Buddha.
Attamanā te bhikkhū bhagavato bhāsitaṁ abhinandunti.
abhinandunti → abhinandun ti (pts)Zufrieden begrüßten die Mönche und Nonnen die Worte des Buddha.