OghataraṇasuttaIl discorso sull’attraversare il diluvio
Evaṁ me sutaṁ—Così ho sentito. ekaṁ samayaṁ bhagavā sāvatthiyaṁ viharati jetavane anāthapiṇḍikassa ārāme.Una volta il Buddha dimorava vicino a Sāvatthī, nel bosco di Jeta, il monastero di Anāthapiṇḍika.
Atha kho aññatarā devatā abhikkantāya rattiyā abhikkantavaṇṇā kevalakappaṁ jetavanaṁ obhāsetvā yena bhagavā tenupasaṅkami; upasaṅkamitvā bhagavantaṁ abhivādetvā ekamantaṁ aṭṭhāsi. Ekamantaṁ ṭhitā kho sā devatā bhagavantaṁ etadavoca:Poi, a notte fonda, un angelo glorioso, illuminando tutto il Bosco di Jeta, andò dal Buddha, si inchinò, rimase a lato, e gli disse:
“kathaṁ nu tvaṁ, mārisa, oghamatarī”ti?
oghamatarīti → oghamatarīti bhagavā (bj)“Amico, come hai attraversato il diluvio?”
“Appatiṭṭhaṁ khvāhaṁ, āvuso, anāyūhaṁ oghamatarin”ti.
āvuso → avuso (pts)“Né rimanendo in piedi, né nuotando, fratello, ho attraversato il diluvio”
“Yathākathaṁ pana tvaṁ, mārisa, appatiṭṭhaṁ anāyūhaṁ oghamatarī”ti?“Ma in che modo hai attraversato il diluvio né rimanendo in piedi, né nuotando?
“Yadāsvāhaṁ, āvuso, santiṭṭhāmi tadāssu saṁsīdāmi;
yadāsvāhaṁ → bhagavā yadā svāhaṁ (bj); yadākhvāhaṁ (cck)“Quando rimanevo in piedi, affondavo.
yadāsvāhaṁ, āvuso, āyūhāmi tadāssu nibbuyhāmi.
nibbuyhāmi → nivuyhāmi (sya-all, km, mr) | yadāsvāhaṁ → yadākhvāhaṁ (cck) | yadāsvāhaṁ āvuso → yadā svāhaṁ (sya-all) | nibbuyhāmi → nivayahāmi (bj: syā) | nibbuyhāmi → nivuyhāmi (cck: syā. kaṁ. ka.) | āyūhāmi → yadā svāhaṁ āvuso āyūhāmi. ma. yadāhaṁ āyūhāmi (sya-all: yu.) | nivuyhāmi → nibbuyhāmi (sya-all: ma. yu.) | āyūhāmi → B. Yadāham āyūhāmi. (pts note) | nibbuyhāmi → B. nivuyhāmi. (pts note)Quando nuotavo, venivo portato via.
Evaṁ khvāhaṁ, āvuso, appatiṭṭhaṁ anāyūhaṁ oghamatarin”ti.
oghamatarinti → oghamatarinti devatā (bj)È così che ho attraversato il diluvio né rimanendo in piedi, né nuotando”
“Cirassaṁ vata passāmi, brāhmaṇaṁ parinibbutaṁ;
passāmi → passāma (bj: sī.pævi, sī.pavi)“Dopo molto tempo vedo un bramino estinto completamente. Appatiṭṭhaṁ anāyūhaṁ, tiṇṇaṁ loke visattikan”ti.
visattikanti → visattikaṁ (bj)Né rimanendo in piedi, né nuotando, ha trasceso la viscosità del mondo”.
Idamavoca sā devatā.Questo è ciò che quell’angelo disse
Samanuñño satthā ahosi.e il Maestro approvò.
Atha kho sā devatā:
“samanuñño me satthā”ti bhagavantaṁ abhivādetvā padakkhiṇaṁ katvā tatthevantaradhāyīti.
tatthevantaradhāyīti → tatthevantaradhāyīti sāvatthiyaṁ (pts) | samanuñño → samanuññāto (sya-all: sī.) | samanuñño → SS. samanuññāto. (pts note)Poi l’angelo, sapendo che il Maestro aveva approvato, si inchinò, e circumambulò il Buddha, mantenendolo alla propria destra, prima di sparire sul posto.