Uṇhavalāhakasutta๕๔ อุณหวลาหกสูตร
Sāvatthinidānaṁ.
sāvatthinidānaṁ → sāvatthiyaṁ (bj); sāvatthī (sya-all) | sāvatthinidānaṁ ekamantaṁ → (pts)เรื่องเกิดขึ้นที่กรุงสาวัตถี
Ekamantaṁ nisinno kho so bhikkhu bhagavantaṁ etadavoca:
bhagavantaṁ etadavoca → bhagavantam etad avoca (pts)ภิกษุนั้น นั่ง ณ ที่สมควร ได้ทูลถามพระผู้มีพระภาคดังนี้ว่า
“ko nu kho, bhante, hetu, ko paccayo, yenekadā uṇhaṁ hotī”ti?“ข้าแต่พระองค์ผู้เจริญ อะไรหนอ เป็นเหตุเป็นปัจจัยให้มีความร้อนในกาลบางคราว”
“Santi, bhikkhu, uṇhavalāhakā nāma devā.พระผู้มีพระภาคตรัสตอบว่า “ภิกษุ เทพพวกอุณหวลาหกมีอยู่
Tesaṁ yadā evaṁ hoti:
evaṁ → (pts)เมื่อใดเทพเหล่านั้นมีความคิดอย่างนี้ว่า
‘yannūna mayaṁ sakāya ratiyā vaseyyāmā’ti, tesaṁ taṁ cetopaṇidhimanvāya uṇhaṁ hoti.
vaseyyāmāti → rameyyāmāti (bj) | vaseyyāmāti tesaṁ taṁ → rameyyāmāti tesantaṁ (sya-all) | yannūna → yaṁ nuna (pts) | vaseyyāmāti tesaṁ taṁ cetopaṇidhimanvāya → rameyyāmāti tesantaṁ cetopaṇidhim anvāya (pts) | yannūna → yaṁnūna (my)‘ทำอย่างไรหนอ พวกเราพึงยินดีด้วยความยินดีของตนเอง’ เมื่อนั้น เพราะอาศัยความตั้งใจของเทพเหล่านั้น ความร้อนจึงมี
Ayaṁ kho, bhikkhu, hetu, ayaṁ paccayo, yenekadā uṇhaṁ hotī”ti.
ayaṁ → ayam (pts)ภิกษุ นี้แล เป็นเหตุเป็นปัจจัยให้มีความร้อนในกาลบางคราว”
Catupaññāsamaṁ.
catupaññāsamaṁ → sāvatthi ekam antaṁ (pts)อุณหวลาหกสูตรที่ ๕๔ จบ