Pahānasutta๒๔ ปหานสูตร
“Sabbappahānāya vo, bhikkhave, dhammaṁ desessāmi.
Sabbappahānāya → sabbaṁ pahānāya (sya-all, km, mr) | desessāmi → desissāmi (bj, sya-all, pts) | sabbappahānāya → sabbaṁ pahānāya (sya-all) | sabbappahānāya → sabbaṁ pahānāya (bj: syā) | Sabbappahānāya → sabbaṁ pahānāya (cck: syā. kaṁ. ka.) | Sabbappahānāya → B1 sabbaṁ pa- always; B2 once at the end (pts note) | + → sāvatthiyaṁ (bjt)“ภิกษุทั้งหลาย เราจักแสดงธรรม เพื่อละสิ่งทั้งปวงแก่เธอทั้งหลาย
Taṁ suṇātha.เธอทั้งหลายจงฟัง
Katamo ca, bhikkhave, sabbappahānāya dhammo?
sabbappahānāya → sabbaṁ pahānāya (sya-all)ธรรมเพื่อละสิ่งทั้งปวง เป็นอย่างไร
Cakkhuṁ, bhikkhave, pahātabbaṁ, rūpā pahātabbā, cakkhuviññāṇaṁ pahātabbaṁ, cakkhusamphasso pahātabbo, yampidaṁ cakkhusamphassapaccayā uppajjati vedayitaṁ sukhaṁ vā dukkhaṁ vā adukkhamasukhaṁ vā tampi pahātabbaṁ …pe…
adukkhamasukhaṁ → adukkam asukhaṁ (pts) | pidaṁ → B2 yamidam always (pts note) | uppajjati → S1-3 uppajjanti always (pts note) | vā → S1 inserts tam (pts note) | pe → spelled out in full (my) | + → sotaṁ pahātabbaṁ ghānaṁ pahātabbaṁ (th) | cakkhuṁ → cakkhum (pts) | cakkhuviññāṇaṁ → cakkhuviññāṇam (pts) | yampidaṁ → yam pidaṁ (pts) | tampi pahātabbaṁ → tam pi pahātabbam (pts)คือ จักขุเป็นสิ่งที่ควรละ รูปเป็นสิ่งที่ควรละ จักขุวิญญาณเป็นสิ่งที่ควรละ จักขุสัมผัสเป็นสิ่งที่ควรละ แม้ความเสวยอารมณ์ที่เป็นสุขหรือทุกข์หรือมิใช่สุขมิใช่ ทุกข์ที่เกิดขึ้นเพราะจักขุสัมผัสเป็นปัจจัย ก็เป็นสิ่งที่ควรละ โสตะเป็นสิ่งที่ควรละ ฯลฯ ฆานะเป็นสิ่งที่ควรละ ฯลฯ
pi → Missing in S1-3 (pts note) | jivhāsamphasso → jivhā samphasso (bjt) | jivhāviññāṇaṁ → jivhāviññāṇam (pts) | yampidaṁ → yam pidaṁ (pts) | adukkhamasukhaṁ → adukkham asukhaṁ (pts) | tampi → tam pi (pts)ชิวหาเป็นสิ่งที่ควรละ รสเป็นสิ่งที่ควรละ ชิวหาวิญญาณเป็นสิ่งที่ควรละ ชิวหาสัมผัสเป็นสิ่งที่ควรละ แม้ความเสวยอารมณ์ที่เป็นสุขหรือทุกข์หรือมิใช่สุข มิใช่ทุกข์ที่เกิดขึ้นเพราะชิวหาสัมผัสเป็นปัจจัย ก็เป็นสิ่งที่ควรละ Kāyo pahātabbo …กายเป็นสิ่งที่ควรละ ฯลฯ mano pahātabbo, dhammā pahātabbā, manoviññāṇaṁ pahātabbaṁ, manosamphasso pahātabbo, yampidaṁ manosamphassapaccayā uppajjati vedayitaṁ sukhaṁ vā dukkhaṁ vā adukkhamasukhaṁ vā tampi pahātabbaṁ.
manoviññāṇaṁ → manoviññāṇam (pts) | yampidaṁ → yam pidam (pts) | sukhaṁ → sukham (pts) | adukkhamasukhaṁ → adukkham asukham (pts) | tampi → tam pi (pts)มโน เป็นสิ่งที่ควรละ ธรรมารมณ์เป็นสิ่งที่ควรละ มโนวิญญาณ เป็นสิ่งที่ ควรละ มโนสัมผัส เป็นสิ่งที่ควรละ แม้ความเสวยอารมณ์ ที่เป็นสุขหรือทุกข์หรือ มิใช่สุขมิใช่ทุกข์ที่เกิดขึ้นเพราะมโนสัมผัสเป็นปัจจัย ก็เป็นสิ่งที่ควรละ
Ayaṁ kho, bhikkhave, sabbappahānāya dhammo”ti.
sabbappahānāya → sabbaṁ pahānāya (sya-all) | dhammoti dutiyaṁ → dhammo ti (pts)ภิกษุทั้งหลาย ธรรมเพื่อละสิ่งทั้งปวง เป็นอย่างนี้แล”