Saṁyojanasutta๖๑ สัญโญชนสูตร
Sāvatthinidānaṁ.
sāvatthinidānaṁ → sāvatthiyaṁ (bj); sāvatthīnidānaṁ (sya-all)เรื่องเกิดขึ้นที่กรุงสาวัตถี
“Pañcimāni, bhikkhave, indriyāni bhāvitāni bahulīkatāni saṁyojanappahānāya saṁvattanti.
saṁyojanappahānāya → saññojanānaṁ pahānāya (sya-all, pts1ed, mr) | saṁyojanappahānāya → saṁyojanānaṁ pahānāya (bj: syā) | saṁyojanappahānāya → saṁyojanānaṁ pahānāya (cck: syā. ka.) | saṁyojanappahānāya saṁvattanti → saṁyojanānam (pts)พระผู้มีพระภาคตรัสว่า “ภิกษุทั้งหลาย อินทรีย์ ๕ ประการนี้ที่บุคคลเจริญ ทำให้มากแล้ว ย่อมเป็นไปเพื่อละสังโยชน์
Katamāni pañca?อินทรีย์ ๕ ประการ อะไรบ้าง คือ
Saddhindriyaṁ …pe… paññindriyaṁ—๑. สัทธินทรีย์ ฯลฯ ๕. ปัญญินทรีย์
imāni kho, bhikkhave, pañcindriyāni bhāvitāni bahulīkatāni saṁyojanappahānāya saṁvattantī”ti.
saṁyojanappahānāya → saññojanānaṁ pahānāya (sya-all)อินทรีย์ ๕ ประการนี้ที่บุคคลเจริญ ทำให้มากแล้ว ย่อมเป็นไปเพื่อละสังโยชน์”