Pākatindriyasutta๑๓ ปากตินทริยสูตร
Ekaṁ samayaṁ sambahulā bhikkhū kosalesu viharanti aññatarasmiṁ vanasaṇḍe uddhatā unnaḷā capalā mukharā vikiṇṇavācā muṭṭhassatino asampajānā asamāhitā vibbhantacittā pākatindriyā.
unnaḷā → uṇṇaḷā (pts)สมัยหนึ่ง ภิกษุจำนวนมากอยู่ ณ ราวป่าแห่งหนึ่ง แคว้นโกศล เป็นผู้ฟุ้งซ่าน ถือตัว โลเล ปากกล้า พูดจาพร่ำเพรื่อ หลงลืมสติ ไม่มีสัมปชัญญะ มีจิตไม่ตั้งมั่น มีจิตกวัดแกว่ง ไม่สำรวมอินทรีย์
Atha kho yā tasmiṁ vanasaṇḍe adhivatthā devatā tesaṁ bhikkhūnaṁ anukampikā atthakāmā te bhikkhū saṁvejetukāmā yena te bhikkhū tenupasaṅkami; upasaṅkamitvā te bhikkhū gāthāhi ajjhabhāsi:
tesaṁ → tesam (pts) | tenupasaṅkami → ten-upasaṅkami (pts)ครั้งนั้น เทวดาผู้สิงสถิตอยู่ในราว ป่านั้น มีความอนุเคราะห์หวังดีต่อภิกษุเหล่านั้น ประสงค์จะให้ภิกษุเหล่านั้นสลดใจ จึงเข้าไปหาภิกษุเหล่านั้นถึงที่อยู่ ได้กล่าวกับภิกษุเหล่านั้นด้วยคาถาว่า
“Sukhajīvino pure āsuṁ, bhikkhū gotamasāvakā;
gotamasāvakā → gotama-sāvakā (pts)ในกาลก่อน พวกภิกษุสาวกของพระโคดม เป็นอยู่เรียบง่าย Anicchā piṇḍamesanā, anicchā sayanāsanaṁ;
piṇḍamesanā → piṇḍaṁ esanā (th) | piṇḍamesanā → piṇḍam esanā (pts)ไม่มักมากการแสวงหาบิณฑบาต ไม่มักมากแสวงหาที่นอนที่นั่ง Loke aniccataṁ ñatvā, dukkhassantaṁ akaṁsu te.
dukkhassantaṁ → dukkhass-antam (pts)ท่านรู้ว่าสิ่งทั้งปวงในโลกเป็นของไม่เที่ยง จึงกระทำที่สุดแห่งทุกข์ได้Dupposaṁ katvā attānaṁ, gāme gāmaṇikā viya;
attānaṁ → attānam (pts)ส่วนท่านเหล่านี้ทำตนเป็นคนเลี้ยงยาก กิน ๆ แล้วก็นอน เหมือนคนที่โกงชาวบ้าน Bhutvā bhutvā nipajjanti, parāgāresu mucchitā.หมกมุ่นอยู่ในเรือนของคนอื่น ข้าพเจ้าทำอัญชลีต่อสงฆ์แล้วSaṅghassa añjaliṁ katvā, idhekacce vadāmahaṁ;
saṅghassa → saṁghassa (ms2005) idhekacce vadāmahaṁ → idh-ekacce vadām-ahaṁ (pts)ขอพูดกับท่านบางพวกในที่นี้ว่า พวกท่านถูกเขาทอดทิ้งแล้ว Apaviddhā anāthā te, yathā petā tatheva te.
Apaviddhā → apaviṭṭhā (sya-all, km); appaviddhā (pts1ed) | apaviddhā → apaviṭṭhā (sya-all) | apaviddhā → apaviṭṭhā (bj: syā) | Apaviddhā → apaviṭṭhā (cck: syā. kaṁ.) | appaviddhā → B. appaviṭṭhā. (pts note) tatheva → tath-eva (pts)เป็นคนอนาถาเหมือนเปรต ข้าพเจ้ากล่าวหมายเอาบุคคลพวกที่ประมาทอยู่Ye kho pamattā viharanti, te me sandhāya bhāsitaṁ;ส่วนท่านเหล่าใดไม่ประมาท ข้าพเจ้าขอนอบน้อมท่านเหล่านั้น Ye appamattā viharanti, namo tesaṁ karomahan”ti.
karom-ahanti → Repetition of Devaputta-S. III. 5. (pts note)ลำดับนั้น ภิกษุเหล่านั้นถูกเทวดานั้นทำให้สลดใจ เกิดความสลดใจแล้ว
Atha kho te bhikkhū tāya devatāya saṁvejitā saṁvegamāpādunti.
ti → S3 āpādiṁsuti; S1 āpādīti. (pts note) | saṁvegamāpādunti → saṁvegam āpādun ti (pts)ปากตินทริยสูตรที่ ๑๓ จบ