“Piṇḍāya caramānāhaṁ, vipassimaddasaṁ jinaṁ; Uḷuṅgabhikkhaṁ pādāsiṁ, dvipadindassa tādino.

Pasannacitto sumano, abhivādesahaṁ tadā; Anusaṁsāvayiṁ buddhaṁ, uttamatthassa pattiyā.

Ekanavutito kappe, anusaṁsāvayiṁ ahaṁ; Duggatiṁ nābhijānāmi, anusaṁsāvanā phalaṁ.

Paṭisambhidā catasso, …pe… kataṁ buddhassa sāsanaṁ”.

Itthaṁ sudaṁ āyasmā anusaṁsāvako thero imā gāthāyo abhāsitthāti.

Anusaṁsāvakattherassāpadānaṁ dasamaṁ.

Citakapūjakavaggo tiṁsatimo.

Tassuddānaṁ

Citakaṁ pārichatto ca, saddagosīsasantharaṁ; Pādo padesaṁ saraṇaṁ, ambo saṁsāvakopi ca; Aṭṭhatālīsa gāthāyo, gaṇitāyo vibhāvibhi.

Atha vagguddānaṁ

Kaṇikāro hatthidado, ālambaṇudakāsanaṁ; Tuvaraṁ thomako ceva, ukkhepaṁ sīsupadhānaṁ.

Paṇṇado citapūjī ca, gāthāyo ceva sabbaso; Cattāri ca satānīha, ekapaññāsameva ca.

Pañcavīsasatā sabbā, dvāsattati taduttari; Tisataṁ apadānānaṁ, gaṇitā atthadassibhi.

Kaṇikāravaggadasakaṁ.

Tatiyasatakaṁ samattaṁ.