2. Nandanavimānavatthu
“Yathā vanaṁ nandanaṁ pabhāsati, uyyānaseṭṭhaṁ tidasānamuttamaṁ;
nandanaṁ pabhāsati → nandanaṁ cittalataṁ (bj, pts-vp-pli1-2, mr); cittalataṁ pabhāsati (sya1ed, sya2ed); nandavanaṁ pabhāsati (mr) Tathūpamaṁ tuyhamidaṁ vimānaṁ, obhāsayaṁ tiṭṭhati antalikkhe.Deviddhipattosi mahānubhāvo, manussabhūto kimakāsi puññaṁ; Kenāsi evaṁ jalitānubhāvo, vaṇṇo ca te sabbadisā pabhāsatī”ti.
So devaputto attamano, …pe… yassa kammassidaṁ phalaṁ.
“Ahaṁ manussesu manussabhūto, daliddo atāṇo kapaṇo kammakaro ahosiṁ; Jiṇṇe ca mātāpitaro abhāriṁ, piyā ca me sīlavanto ahesuṁ; Annañca pānañca pasannacitto, sakkacca dānaṁ vipulaṁ adāsiṁ.
Tena metādiso vaṇṇo, …pe… Vaṇṇo ca me sabbadisā pabhāsatī”ti.