1. Saṁsāramocakapetivatthu
“Naggā dubbaṇṇarūpāsi, kisā dhamanisanthatā; Upphāsulike kisike, kā nu tvaṁ idha tiṭṭhasī”ti.
Upphāsulike → upphāsuḷike (sya1ed, sya2ed); uppāsuḷike (mr)“Ahaṁ bhadante petīmhi, duggatā yamalokikā; Pāpakammaṁ karitvāna, petalokaṁ ito gatā”ti.
“Kiṁ nu kāyena vācāya, manasā dukkaṭaṁ kataṁ; Kissa kammavipākena, petalokaṁ ito gatā”ti.
“Anukampakā mayhaṁ nāhesuṁ bhante, pitā ca mātā athavāpi ñātakā; Ye maṁ niyojeyyuṁ dadāhi dānaṁ, pasannacittā samaṇabrāhmaṇānaṁ.
Ito ahaṁ vassasatāni pañca, yaṁ evarūpā vicarāmi naggā; Khudāya taṇhāya ca khajjamānā, pāpassa kammassa phalaṁ mamedaṁ.
Vandāmi taṁ ayya pasannacittā, anukampa maṁ vīra mahānubhāva; Datvā ca me ādisa yaṁ hi kiñci, mocehi maṁ duggatiyā bhadante”ti.
Sādhūti so paṭissutvā, sāriputtonukampako; Bhikkhūnaṁ ālopaṁ datvā, pāṇimattañca coḷakaṁ; Thālakassa ca pānīyaṁ, tassā dakkhiṇamādisi.
Samanantarānuddiṭṭhe, vipāko udapajjatha; Bhojanacchādanapānīyaṁ, dakkhiṇāya idaṁ phalaṁ.
Tato suddhā sucivasanā, kāsikuttamadhārinī; Vicittavatthābharaṇā, sāriputtaṁ upasaṅkami.
“Abhikkantena vaṇṇena, yā tvaṁ tiṭṭhasi devate; Obhāsentī disā sabbā, osadhī viya tārakā.
Kena te tādiso vaṇṇo, kena te idha mijjhati; Uppajjanti ca te bhogā, ye keci manaso piyā.
Pucchāmi taṁ devi mahānubhāve, manussabhūtā kimakāsi puññaṁ; Kenāsi evaṁ jalitānubhāvā, vaṇṇo ca te sabbadisā pabhāsatī”ti.
“Uppaṇḍukiṁ kisaṁ chātaṁ, naggaṁ sampatitacchaviṁ;
naggaṁ sampatitacchaviṁ → naggaṁ āpatitacchaviṁ (bj, pts-vp-pli2); naggasamuṭitacchaviṁ (sya1ed, sya2ed); naggaṁ appaṭicchaviṁ (pts-vp-pli1) Muni kāruṇiko loke, taṁ maṁ addakkhi duggataṁ.Bhikkhūnaṁ ālopaṁ datvā, pāṇimattañca coḷakaṁ; Thālakassa ca pānīyaṁ, mama dakkhiṇamādisi.
Ālopassa phalaṁ passa, bhattaṁ vassasataṁ dasa; Bhuñjāmi kāmakāminī, anekarasabyañjanaṁ.
Pāṇimattassa coḷassa, vipākaṁ passa yādisaṁ; Yāvatā nandarājassa, vijitasmiṁ paṭicchadā.
Tato bahutarā bhante, vatthānacchādanāni me; Koseyyakambalīyāni, khomakappāsikāni ca.
Vipulā ca mahagghā ca, tepākāsevalambare; Sāhaṁ taṁ paridahāmi, yaṁ yaṁ hi manaso piyaṁ.
Thālakassa ca pānīyaṁ, vipākaṁ passa yādisaṁ; Gambhīrā caturassā ca, pokkharañño sunimmitā.
Setodakā suppatitthā, sītā appaṭigandhiyā; Padumuppalasañchannā, vārikiñjakkhapūritā.
Sāhaṁ ramāmi kīḷāmi, modāmi akutobhayā; Muniṁ kāruṇikaṁ loke, bhante vanditumāgatā”ti.
