4. Nandāpetivatthu
“Kāḷī dubbaṇṇarūpāsi, pharusā bhīrudassanā; Piṅgalāsi kaḷārāsi, na taṁ maññāmi mānusin”ti.
“Ahaṁ nandā nandisena, bhariyā te pure ahuṁ; Pāpakammaṁ karitvāna, petalokaṁ ito gatā”ti.
“Kiṁ nu kāyena vācāya, manasā dukkaṭaṁ kataṁ; Kissa kammavipākena, petalokaṁ ito gatā”ti.
“Caṇḍī ca pharusā cāsiṁ, tayi cāpi agāravā;
Caṇḍī ca pharusā cāsiṁ → caṇḍī pharusavācā ca (bj, pts-vp-pli2); caṇḍī ca pharusā cāsi (sya1ed, sya2ed) tayi cāpi agāravā → caṇḍapharusavācā tayidhāsiṁ agāravā (pts-vp-pli1) Tāhaṁ duruttaṁ vatvāna, petalokaṁ ito gatā”ti.“Handuttarīyaṁ dadāmi te, imaṁ dussaṁ nivāsaya; Imaṁ dussaṁ nivāsetvā, ehi nessāmi taṁ gharaṁ.
Imaṁ → idaṁ (bj-a)Vatthañca annapānañca, lacchasi tvaṁ gharaṁ gatā; Putte ca te passissasi, suṇisāyo ca dakkhasī”ti.
“Hatthena hatthe te dinnaṁ, na mayhaṁ upakappati; Bhikkhū ca sīlasampanne, vītarāge bahussute.
Tappehi annapānena, mama dakkhiṇamādisa; Tadāhaṁ sukhitā hessaṁ, sabbakāmasamiddhinī”ti.
Sādhūti so paṭissutvā, dānaṁ vipulamākiri; Annaṁ pānaṁ khādanīyaṁ, vatthasenāsanāni ca; Chattaṁ gandhañca mālañca, vividhā ca upāhanā.
Bhikkhū ca sīlasampanne, vītarāge bahussute; Tappetvā annapānena, tassā dakkhiṇamādisī.
Samanantarānuddiṭṭhe, vipāko udapajjatha; Bhojanacchādanapānīyaṁ, dakkhiṇāya idaṁ phalaṁ.
Tato suddhā sucivasanā, kāsikuttamadhārinī; Vicittavatthābharaṇā, sāmikaṁ upasaṅkami.
“Abhikkantena vaṇṇena, yā tvaṁ tiṭṭhasi devate; Obhāsentī disā sabbā, osadhī viya tārakā.
Kena tetādiso vaṇṇo, kena te idha mijjhati; Uppajjanti ca te bhogā, ye keci manaso piyā.
Pucchāmi taṁ devi mahānubhāve, manussabhūtā kimakāsi puññaṁ; Kenāsi evaṁ jalitānubhāvā, vaṇṇo ca te sabbadisā pabhāsatī”ti.
“Ahaṁ nandā nandisena, bhariyā te pure ahuṁ; Pāpakammaṁ karitvāna, petalokaṁ ito gatā.
Tava dinnena dānena, modāmi akutobhayā; Ciraṁ jīva gahapati, saha sabbehi ñātibhi; Asokaṁ virajaṁ khemaṁ, āvāsaṁ vasavattinaṁ.
Idha dhammaṁ caritvāna, dānaṁ datvā gahapati; Vineyya maccheramalaṁ samūlaṁ, anindito saggamupehi ṭhānan”ti.
