12. Kaṇṇamuṇḍapetivatthu
“Soṇṇasopānaphalakā, soṇṇavālukasanthatā; Tattha sogandhiyā vaggū, sucigandhā manoramā.
Nānārukkhehi sañchannā, nānāgandhasameritā; Nānāpadumasañchannā, puṇḍarīkasamotatā.
puṇḍarīkasamotatā → … samohatā (sya1ed, sya2ed, mr); … samāgatā (pts-vp-pli1)Surabhiṁ sampavāyanti, manuññā māluteritā; Haṁsakoñcābhirudā ca, cakkavakkābhikūjitā.
Nānādijagaṇākiṇṇā, nānāsaragaṇāyutā; Nānāphaladharā rukkhā, nānāpupphadharā vanā.
Na manussesu īdisaṁ, nagaraṁ yādisaṁ idaṁ; Pāsādā bahukā tuyhaṁ, sovaṇṇarūpiyāmayā; Daddallamānā ābhenti, samantā caturo disā.
ābhenti → ābhanti (bj, mr)Pañca dāsisatā tuyhaṁ, yā temā paricārikā; Tā kambukāyūradharā, kañcanāveḷabhūsitā.
Tā → kā (mr) | kambukāyūradharā → kambukeyūradharā (bj)Pallaṅkā bahukā tuyhaṁ, sovaṇṇarūpiyāmayā; Kadalimigasañchannā, sajjā gonakasanthatā.
Kadalimigasañchannā → kādalimigasañchannā (bj); kadalīmigasañchannā (sya1ed, sya2ed, pts-vp-pli1)Yattha tvaṁ vāsūpagatā, sabbakāmasamiddhinī; Sampattāyaḍḍharattāya, tato uṭṭhāya gacchasi.
Sampattāyaḍḍharattāya → sampattāya aḍḍharattāya (sya1ed, sya2ed, pts-vp-pli1); sampattāyaḍḍharattiyā (mr)Uyyānabhūmiṁ gantvāna, pokkharaññā samantato; Tassā tīre tuvaṁ ṭhāsi, harite saddale subhe.
Tato te kaṇṇamuṇḍo sunakho, aṅgamaṅgāni khādati; Yadā ca khāyitā āsi, aṭṭhisaṅkhalikā katā; Ogāhasi pokkharaṇiṁ, hoti kāyo yathā pure.
Tato tvaṁ aṅgapaccaṅgī, sucāru piyadassanā;
aṅgapaccaṅgī → uggacchanti (pts-vp-pli1); aṅgapaccaṅgā (pts-vp-pli2, mr) Vatthena pārupitvāna, āyāsi mama santikaṁ.Kiṁ nu kāyena vācāya, manasā dukkaṭaṁ kataṁ; Kissa kammavipākena, kaṇṇamuṇḍo sunakho tava; Aṅgamaṅgāni khādatī”ti.
“Kimilāyaṁ gahapati, saddho āsi upāsako;
Kimilāyaṁ → kimbilāyaṁ (bj, sya1ed, sya2ed, pts-vp-pli1-2) Tassāhaṁ bhariyā āsiṁ, dussīlā aticārinī.So maṁ aticaramānāya, sāmiko etadabravi;
maṁ aticaramānāya → evamāticaramānāya (sya1ed, sya2ed); evam aticaramānāya (pts-vp-pli1-2) ‘Netaṁ channaṁ patirūpaṁ, yaṁ tvaṁ aticarāsi maṁ’.
Netaṁ channaṁ → netaṁ channaṁ na (bj); netaṁ channaṁ netaṁ (mr)Sāhaṁ ghorañca sapathaṁ, musāvādañca bhāsisaṁ; ‘Nāhaṁ taṁ aticarāmi, kāyena uda cetasā.
Sacāhaṁ taṁ aticarāmi, kāyena uda cetasā; Kaṇṇamuṇḍoyaṁ sunakho, aṅgamaṅgāni khādatu’.
Tassa kammassa vipākaṁ, musāvādassa cūbhayaṁ; Satteva vassasatāni, anubhūtaṁ yato hi me; Kaṇṇamuṇḍo ca sunakho, aṅgamaṅgāni khādati.
Tvañca deva bahukāro, atthāya me idhāgato; Sumuttāhaṁ kaṇṇamuṇḍassa, asokā akutobhayā.
Tāhaṁ deva namassāmi, yācāmi pañjalīkatā; Bhuñja amānuse kāme, rama deva mayā sahā”ti.
“Bhuttā amānusā kāmā, ramitomhi tayā saha; Tāhaṁ subhage yācāmi, khippaṁ paṭinayāhi man”ti.