Saddhāsutta๓๖ สัทธาสูตร
Ekaṁ samayaṁ bhagavā sāvatthiyaṁ viharati jetavane anāthapiṇḍikassa ārāme.สมัยหนึ่ง พระผู้มีพระภาคประทับอยู่ ณ พระเชตวัน อารามของ อนาถบิณฑิกเศรษฐี เขตกรุงสาวัตถี
Atha kho sambahulā satullapakāyikā devatāyo abhikkantāya rattiyā abhikkantavaṇṇā kevalakappaṁ jetavanaṁ obhāsetvā yena bhagavā tenupasaṅkamiṁsu; upasaṅkamitvā bhagavantaṁ abhivādetvā ekamantaṁ aṭṭhaṁsu.
obhāsetvā → obhasetvā (pts) | tenupasaṅkamiṁsu → ten-upasaṅkamiṁsu (pts) | bhagavantaṁ → bhagavantam (pts) | ekamantaṁ → ekam antam (pts)ครั้นเมื่อราตรีผ่านไป พวกเทวดาสตุลลปกายิกาจำนวนมากมีวรรณะงดงามยิ่งนัก เปล่งรัศมีให้สว่างทั่วพระเชตวัน เข้าไป เฝ้าพระผู้มีพระภาคถึงที่ประทับ ถวายอภิวาทแล้วยืนอยู่ ณ ที่สมควร
Ekamantaṁ ṭhitā kho ekā devatā bhagavato santike imaṁ gāthaṁ abhāsi:
santike imaṁ → santikeimaṁ (bjt) | ekamantaṁ → ekam antaṁ (pts) | gāthaṁ → gātham (pts)เทวดาองค์หนึ่งยืนอยู่ ณ ที่สมควรแล้ว ได้กล่าวคาถานี้ในสำนักของพระผู้มี พระภาคว่า
“Saddhā dutiyā purisassa hoti, no ce assaddhiyaṁ avatiṭṭhati;
assaddhiyam → B. asaddhiyam. (pts note) | avatiṭṭhati → S2-3 otiṭṭhanti. (pts note) | assaddhiyaṁ avatiṭṭhati → assaddhiyamavatiṭṭhati (th)ศรัทธาเป็นเพื่อนของบุรุษ หากว่าความไม่มีศรัทธาไม่ตั้งอยู่ Yaso ca kittī ca tatvassa hoti, saggañca so gacchati sarīraṁ vihāyā”ti.
hoti → ba. a. evaṁ. sī yato sā ca kittī ca taṁ tassa hotītipi vataṁ tassa hotītipi pāṭho (sya-all: yu.) | hoti → So B. and C.; S1 yato sā ca kittī ca taṁ tassa hoti; S2-3 vatam tassa hoti. (pts note) vihāyāti → pahāyāti (bj) | pahāyāti → vihāya (bj: machasaṁ) | saggañca → saggaṁ ca (pts) | sarīraṁ vihāyāti → sarīram pahāyā (pts)เพราะเหตุนั้น ยศและเกียรติย่อมมีแก่เขา อนึ่ง ผู้นั้นละทิ้งร่างกายแล้วย่อมไปสู่สวรรค์
Atha kho aparā devatā bhagavato santike imā gāthāyo abhāsi:ลำดับนั้น เทวดาอีกองค์หนึ่งได้กล่าวคาถาเหล่านี้ในสำนักของพระผู้มีพระภาคว่า
“Kodhaṁ jahe vippajaheyya mānaṁ, saṁyojanaṁ sabbamatikkameyya;
saṁyojanaṁ → saññojanaṁ (th) | sabbamatikkameyya → sabbam atikkameyya (pts)บุคคลควรละความโกรธ สละมานะ ก้าวล่วงสังโยชน์ได้หมดทุกอย่าง Taṁ nāmarūpasmimasajjamānaṁ, akiñcanaṁ nānupatanti saṅgā”ti.
nāmarūpasmimasajjamānaṁ → nāmarūpasmim asajjamānaṁ (pts) ti → See above No. 4. (pts note) | saṅgāti → saṅgā ti (pts)เพราะว่ากิเลสเป็นเครื่องข้องย่อมไม่รุมเร้าบุคคลนั้น ผู้ไม่ติดอยู่ในนามรูป ผู้ไม่มีกิเลสเครื่องกังวล“Pamādamanuyuñjanti, bālā dummedhino janā;
pamādamanuyuñjanti → pamādam anuyuñjanti (pts)พระผู้มีพระภาคตรัสว่า คนพาลมีปัญญาทราม ประกอบความประมาทอยู่เสมอ Appamādañca medhāvī, dhanaṁ seṭṭhaṁva rakkhati.
appamādañca → appamādaṁ ca (pts) va → śreṣṭhiva’yi saṁskṛta dharmapadapāṭha’yi (bj note) | seṭṭhaṁva → seṭṭham va (pts)ส่วนคนฉลาดรักษาความไม่ประมาทไว้ เหมือนคนรักษาทรัพย์อันประเสริฐ ฉะนั้นMā pamādamanuyuñjetha, mā kāmarati santhavaṁ;
pamādam → B. Nappamādam. (pts note) | pamādamanuyuñjetha → pamādam anuyuñjetha (pts) kāmaratisanthavaṁ → B. kāmaraṁtisandhavam. (pts note)ท่านทั้งหลายอย่าประกอบความประมาท และอย่าประกอบความเชยชมยินดีในกามเลย Appamatto hi jhāyanto, pappoti paramaṁ sukhan”ti.
jhāyanto → After -jjhāyanto, C. explains the word upanijjhāyati whose place in the text is not easy to discern. (pts note) ti → S2 appoti. (pts note) | sukhanti → sukhan ti (pts)เพราะว่าผู้ไม่ประมาทแล้ว เพ่งพินิจอยู่ ย่อมได้รับความสุขอย่างยิ่ง สัทธาสูตรที่ ๖ จบ