AttadīpasuttaСутта Будьте сами себе островом
Sāvatthinidānaṁ.
sāvatthinidānaṁ → sāvatthiyaṁ (bj); sāvatthiyaṁ tatra kho (sya-all)В условиях Саваттхи.
“Attadīpā, bhikkhave, viharatha attasaraṇā anaññasaraṇā, dhammadīpā dhammasaraṇā anaññasaraṇā.“Монахи, будьте сами себе островом, сами себе прибежищем, не имея иного прибежища; [живите] с Дхаммой в качестве острова, с Дхаммой в качестве прибежища, не имея иного прибежища.
Attadīpānaṁ, bhikkhave, viharataṁ attasaraṇānaṁ anaññasaraṇānaṁ, dhammadīpānaṁ dhammasaraṇānaṁ anaññasaraṇānaṁ yoni upaparikkhitabbā ‘Kiṁjātikā sokaparidevadukkhadomanassupāyāsā, kiṁpahotikā’ti?
yoni → yoniyeva (bj) | yoni upaparikkhitabbā → yonisova upaparikkhitabbo (sya-all) | upaparikkhitabbā → yeva upaparikkhitabbo (pts) | upaparikkhitabbā → upaparikkhitabbo (bj: sīmu8) | yeva → B yoniso va (pts note) | kiṁjātikā → kiñjātikā (bjt) | attadīpānaṁ → attadīpānam (pts) | viharataṁ attasaraṇānaṁ → viharatam attasaraṇānam (pts) | dhammasaraṇānaṁ → dhammasaraṇānam (pts)Когда вы будете сами себе островом… с Дхаммой в качестве прибежища, не имея иного прибежища, то само это основание следует изучать так: “Из чего рождаются страдание, плач, боль, недовольство и тоска? Как они возникают?”
Kiṁjātikā ca, bhikkhave, sokaparidevadukkhadomanassupāyāsā, kiṁpahotikā?
ti → S3 kimpahotikā, S1 kimpahoti (pts note) | kiṁjātikā → kiñjātikā (bjt) | + → sokaparidevadukkhadomanassupāyāsā kimpahotikā ti (pts) | kiṁpahotikā → kim pahotikā (pts)И, монахи, из чего рождаются страдание, плач, боль, недовольство и тоска? Как они возникают?
Idha, bhikkhave, assutavā puthujjano ariyānaṁ adassāvī ariyadhammassa akovido ariyadhamme avinīto, sappurisānaṁ adassāvī sappurisadhammassa akovido sappurisadhamme avinīto,
ariyānaṁ → ariyānam (pts) | sappurisānaṁ → sappurisānam (pts)Вот, монахи, необученный заурядный человек – не навещающий Благородных, не обученный в их дисциплине и их Дхамме; не навещающий чистых [умом] людей, не обученный в их дисциплине и их Дхамме – считает, что:
rūpaṁ attato samanupassati, rūpavantaṁ vā attānaṁ; attani vā rūpaṁ, rūpasmiṁ vā attānaṁ.
rūpaṁ → rūpam (pts) | attānaṁ → attānam (pts)форма – это “я”; или что “я” владеет формой; или что форма находится внутри “я”; или что “я” находится в форме.
Tassa taṁ rūpaṁ vipariṇamati, aññathā ca hoti.
ca → (bj, sya-all, pts) | rūpaṁ → rūpam (pts)Эта его форма претерпевает изменение и перемены.
Tassa rūpavipariṇāmaññathābhāvā uppajjanti sokaparidevadukkhadomanassupāyāsā.С изменением и переменой формы у него возникает страдание, плач, боль, недовольство и тоска.
Vedanaṁ attato samanupassati, vedanāvantaṁ vā attānaṁ; attani vā vedanaṁ, vedanāya vā attānaṁ.
vā attānaṁ → va attānam (pts) | vedanaṁ → vedanam (pts)Он считает, что чувство…
Tassa sā vedanā vipariṇamati, aññathā ca hoti.
ca → (bj, sya-all, pts) | sā → B adds ca here and further on (pts note) | aññathā → Omitted by S3 (pts note)
Tassa vedanāvipariṇāmaññathābhāvā uppajjanti sokaparideva …pe… pāyāsā.
sokaparideva → sokaparidevadukkhadomanassupāyāsā saññaṁ (bj) | pāyāsā saññaṁ attato samanupassati → (bj) | tassa → S1-3 insert sā (pts note) | pāyāsā → upāyāsā (pts)
Saññaṁ attato samanupassati …
attato samanupassati → (sya-all)восприятие…
saṅkhāre attato samanupassati …
samanupassati → Complete in S1-3 (pts note) | pe → spelled out in full (bjt)отождествления…
viññāṇaṁ attato samanupassati, viññāṇavantaṁ vā attānaṁ; attani vā viññāṇaṁ, viññāṇasmiṁ vā attānaṁ.
vā attānaṁ → va attānam (pts) | viññāṇaṁ → viññāṇam (pts)сознание – это “я”; или что “я” владеет сознанием; или что сознание находится внутри “я”; или что “я” находится в сознании.
Tassa taṁ viññāṇaṁ vipariṇamati, aññathā ca hoti.
ca → (bj, sya-all, pts) | viññāṇaṁ vipariṇamati → viññāṇam pariṇamati (pts)Это его сознание претерпевает изменение и перемены.
Tassa viññāṇavipariṇāmaññathābhāvā uppajjanti sokaparidevadukkhadomanassupāyāsā.
viññāṇavipariṇāmaññathābhāvā → viññāṇapariṇāmaññathābhāvā (pts)С изменением и переменой сознания у него возникает страдание, плач, боль, недовольство и тоска.
Rūpassa tveva, bhikkhave, aniccataṁ viditvā vipariṇāmaṁ virāgaṁ nirodhaṁ, ‘pubbe ceva rūpaṁ etarahi ca sabbaṁ rūpaṁ aniccaṁ dukkhaṁ vipariṇāmadhamman’ti, evametaṁ yathābhūtaṁ sammappaññāya passato ye sokaparidevadukkhadomanassupāyāsā te pahīyanti.
vipariṇāmaṁ virāgaṁ nirodhaṁ → vipariṇāmavirāganirodhaṁ (bj) | pahīyanti → pahiyyanti (sya-all) | vipariṇāmadhammanti evametaṁ → viparināmadhammanti evam etaṁ (pts) | nirodhaṁ → vipariṇāma virāga nirodhaṁ (cck: sī.) | rūpaṁ → rūpam (pts)Но, монахи, когда человек понял ненадёжность формы, её изменение, угасание, прекращение; когда он увидел как-есть за счёт правильного понимания: “В прошлом и также и [сейчас] в настоящем всякая форма ненадёжна, болезненна, подвержена изменению” – то тогда страдание, плач, боль, недовольство и тоска отбрасываются.
Tesaṁ pahānā na paritassati, aparitassaṁ sukhaṁ viharati, sukhavihārī bhikkhu ‘tadaṅganibbuto’ti vuccati.
sukhavihārī → sukhaṁ viharaṁ (bj, pts) | viharaṁ → B sukhavihārī always (pts note) | tesaṁ → tesam (pts) | tadaṅganibbutoti → tadaṅganibbuto ti (pts)С их отбрасыванием он не становится взволнованным. Будучи невзволнованным, он пребывает в приятном. Про монаха, который пребывает в приятном, говорится, что он угас в этом отношении.
Vedanāya tveva, bhikkhave, aniccataṁ viditvā vipariṇāmaṁ virāgaṁ nirodhaṁ, ‘pubbe ceva vedanā etarahi ca sabbā vedanā aniccā dukkhā vipariṇāmadhammā’ti, evametaṁ yathābhūtaṁ sammappaññāya passato ye sokaparidevadukkhadomanassupāyāsā te pahīyanti.
vipariṇāmaṁ virāgaṁ nirodhaṁ → vipariṇāmavirāganirodhaṁ (bj) | pahīyanti → pahiyyanti (sya-all) | vipariṇāmadhammāti evametaṁ → vipariṇāmadhammā ti evam etaṁ (pts)Когда он понял ненадёжность чувства…
Tesaṁ pahānā na paritassati, aparitassaṁ sukhaṁ viharati, sukhavihārī bhikkhu ‘tadaṅganibbuto’ti vuccati.
sukhavihārī → sukhaṁ viharaṁ (bj, pts) | tesaṁ → tesam (pts) | tadaṅganibbutoti → tadaṅganibbuto ti (pts)
Saññāya …
+ → tveva bhikkhave (bjt, pts)восприятия…
saṅkhārānaṁ tveva, bhikkhave, aniccataṁ viditvā vipariṇāmaṁ virāgaṁ nirodhaṁ, ‘pubbe ceva saṅkhārā etarahi ca sabbe saṅkhārā aniccā dukkhā vipariṇāmadhammā’ti, evametaṁ yathābhūtaṁ sammappaññāya passato ye sokaparidevadukkhadomanassupāyāsā te pahīyanti.
vipariṇāmaṁ virāgaṁ nirodhaṁ → vipariṇāmavirāganirodhaṁ (bj) | pahīyanti → pahiyyanti (sya-all) | vipariṇāmaṁ virāgaṁ → vipariṇāmam virāgam (pts) | vipariṇāmadhammāti evametaṁ → vipariṇāmadhammā ti evam etaṁ (pts)отождествлений…
Tesaṁ pahānā na paritassati, aparitassaṁ sukhaṁ viharati, sukhavihārī bhikkhu ‘tadaṅganibbuto’ti vuccati.
sukhavihārī → sukhaṁ viharaṁ (bj, pts) | tesaṁ → tesam (pts)
Viññāṇassa tveva, bhikkhave, aniccataṁ viditvā vipariṇāmaṁ virāgaṁ nirodhaṁ, ‘pubbe ceva viññāṇaṁ etarahi ca sabbaṁ viññāṇaṁ aniccaṁ dukkhaṁ vipariṇāmadhamman’ti, evametaṁ yathābhūtaṁ sammappaññāya passato ye sokaparidevadukkhadomanassupāyāsā te pahīyanti.
vipariṇāmaṁ virāgaṁ nirodhaṁ → vipariṇāmavirāganirodhaṁ (bj) | pahīyanti → pahiyyanti (sya-all) | evametaṁ yathābhūtaṁ → evam etaṁ yathabhūtam (pts) | pahīyanti tesaṁ → pahiyanti tesam (pts) | viññāṇaṁ → viññāṇam (pts)сознания, его изменение, угасание, прекращение; когда он увидел как-есть за счёт правильного понимания: “В прошлом и также и [сейчас] в настоящем всякое сознание ненадёжно, болезненно, подвержено изменению” – то тогда страдание, плач, боль, недовольство и тоска отбрасываются.
Tesaṁ pahānā na paritassati, aparitassaṁ sukhaṁ viharati, sukhavihārī bhikkhu ‘tadaṅganibbuto’ti vuccatī”ti.
sukhavihārī → sukhaṁ viharaṁ (bj, pts) | tesaṁ → tesam (pts) | tadaṅganibbutoti → tadaṅganibbuto ti (pts)С их отбрасыванием он не становится взволнованным. Будучи невзволнованным, он пребывает в приятном. Про монаха, который пребывает в приятном, говорится, что он угас в этом отношении”.
Paṭhamaṁ.
paṭhamaṁ → sāvatthi tatra voca sakkāyasamudayagāminiṁ ca (pts)Первая.