Sakkāyadiṭṭhipahānasutta
Sakkāyadiṭṭhipahānasutta → sakkāyadiṭṭhippahānasuttaṁ (bj); sakkāya (pts1ed)๑๖๖ สักกายทิฏฐิปหานสูตร
Atha kho aññataro bhikkhu …pe…
atha → sāvatthiyaṁ ekamantaṁ nisinno (bj) | aññataro → so (bj) | + → bhagavantaṁ (bjt)ครั้งนั้น ภิกษุรูปหนึ่ง ฯลฯ
etadavoca:ได้ทูลถามพระผู้มีพระภาคดังนี้ว่า
“kathaṁ nu kho, bhante, jānato kathaṁ passato sakkāyadiṭṭhi pahīyatī”ti?
pahīyatīti → pahiyyatīti (sya-all) | kathaṁ nu → kathannu (bjt) | kathaṁ → katham (pts)“ข้าแต่ พระองค์ผู้เจริญ บุคคลเมื่อรู้ เห็นอย่างไร จึงละสักกายทิฏฐิ (ความเห็นว่าเป็นตัว ของตน) ได้”
“Cakkhuṁ kho, bhikkhu, dukkhato jānato passato sakkāyadiṭṭhi pahīyati.
pahīyati → pahiyyati (sya-all) | cakkhuṁ → cakkhum (pts)พระผู้มีพระภาคตรัสว่า “ภิกษุ บุคคลเมื่อรู้ เห็นจักขุโดยความเป็นทุกข์ จึง ละสักกายทิฏฐิได้
Rūpe dukkhato jānato passato sakkāyadiṭṭhi pahīyati.
pahīyati → pahiyyati (sya-all)เมื่อรู้ เห็นรูปโดยความเป็นทุกข์ จึงละสักกายทิฏฐิได้
Cakkhuviññāṇaṁ dukkhato jānato passato sakkāyadiṭṭhi pahīyati.
pahīyati → pahiyyati (sya-all)เมื่อรู้ เห็นจักขุวิญญาณโดยความเป็นทุกข์ จึงละสักกายทิฏฐิได้
Cakkhusamphassaṁ dukkhato jānato passato sakkāyadiṭṭhi pahīyati …pe…
pahīyati → pahiyyati (sya-all) | pe → spelled out in full (bjt)เมื่อรู้ เห็นจักขุสัมผัส โดยความเป็นทุกข์ จึงละสักกายทิฏฐิได้ ฯลฯ
yampidaṁ manosamphassapaccayā uppajjati vedayitaṁ sukhaṁ vā dukkhaṁ vā adukkhamasukhaṁ vā tampi dukkhato jānato passato sakkāyadiṭṭhi pahīyati.
pahīyati → pahiyyati (sya-all) | yampidaṁ → yam pidam (pts) | adukkhamasukhaṁ → adukkhamasukkhaṁ (pts) | tampi → tam pi (pts)เมื่อรู้ เห็นแม้ความเสวยอารมณ์ที่ เป็นสุขหรือทุกข์หรือมิใช่สุขมิใช่ทุกข์ที่เกิดขึ้นเพราะมโนสัมผัสเป็นปัจจัยโดยความ เป็นทุกข์ จึงละสักกายทิฏฐิได้
Evaṁ kho, bhikkhu, jānato evaṁ passato sakkāyadiṭṭhi pahīyatī”ti.
pahīyatīti ekādasamaṁ → pahīyati (bj) | pahīyatīti → pahiyyatīti (sya-all) | sakkāyadiṭṭhi → micchādiṭṭhi (pts) | evaṁ → evam (pts)ภิกษุ บุคคลเมื่อรู้ เห็นอย่างนี้ จึงละสักกายทิฏฐิได้”
Ekādasamaṁ.
ekādasamaṁ → etad avoca (pts) | Etad → As in the preceding sutta (p. 147, n. 1) (pts note)สักกายทิฏฐิปหานสูตรที่ ๑๑ จบ