“Candabhāgānadītīre, ahosiṁ kinnaro tadā; Addasaṁ virajaṁ buddhaṁ, sayambhuṁ aparājitaṁ.

Pasannacitto sumano, vedajāto katañjalī; Gahetvā ajjunaṁ pupphaṁ, sayambhuṁ abhipūjayiṁ.

Tena kammena sukatena, cetanāpaṇidhīhi ca; Jahitvā kinnaraṁ dehaṁ, tāvatiṁsamagacchahaṁ.

Chattiṁsakkhattuṁ devindo, devarajjamakārayiṁ; Dasakkhattuṁ cakkavattī, mahārajjamakārayiṁ.

Padesarajjaṁ vipulaṁ, gaṇanāto asaṅkhiyaṁ; Sukhette vappitaṁ bījaṁ, sayambhumhi aho mama.
aho mama → ahosi me (sya1ed, sya2ed); aho mamaṁ (pts-vp-pli1)

Kusalaṁ vijjate mayhaṁ, pabbajiṁ anagāriyaṁ; Pūjāraho ahaṁ ajja, sakyaputtassa sāsane.

Kilesā jhāpitā mayhaṁ, …pe… viharāmi anāsavo.

Svāgataṁ vata me āsi, …pe… kataṁ buddhassa sāsanaṁ.

Paṭisambhidā catasso, …pe… kataṁ buddhassa sāsanaṁ”.

Itthaṁ sudaṁ āyasmā ajjunapupphiyo thero imā gāthāyo abhāsitthāti.

Ajjunapupphiyattherassāpadānaṁ chaṭṭhaṁ.