14. Dutiyasuṇisāvimānavatthu
“Abhikkantena vaṇṇena, yā tvaṁ tiṭṭhasi devate; Obhāsentī disā sabbā, osadhī viya tārakā.
Kena tetādiso vaṇṇo, kena te idha mijjhati; Uppajjanti ca te bhogā, ye keci manaso piyā.
Pucchāmi taṁ devi mahānubhāve, manussabhūtā kimakāsi puññaṁ; Kenāsi evaṁ jalitānubhāvā, vaṇṇo ca te sabbadisā pabhāsatī”ti.
Sā devatā attamanā, moggallānena pucchitā; Pañhaṁ puṭṭhā viyākāsi, yassa kammassidaṁ phalaṁ.
“Ahaṁ manussesu manussabhūtā, suṇisā ahosiṁ sasurassa gehe.
gehe → ghare (sya-all)Addasaṁ virajaṁ bhikkhuṁ, vippasannamanāvilaṁ; Tassa adāsahaṁ bhāgaṁ, pasannā sehi pāṇibhi;
adāsahaṁ → adāsihaṁ (sya-all) pāṇibhi → pāṇihi (bj, pts) | sehi pāṇibhi → sakehi pāṇihi (sya-all) Kummāsapiṇḍaṁ datvāna, modāmi nandane vane.Tena metādiso vaṇṇo, tena me idha mijjhati; Uppajjanti ca me bhogā, ye keci manaso piyā.
Akkhāmi te bhikkhu mahānubhāva, manussabhūtā yamakāsi puññaṁ; Tenamhi evaṁ jalitānubhāvā, vaṇṇo ca me sabbadisā pabhāsatī”ti.
Dutiyasuṇisāvimānaṁ cuddasamaṁ.
cuddasamaṁ → (pts) | Dutiyasuṇisāvimānaṁ → B, N add cuddasamaṁ; R, T Suṇisā- cuddasamaṁ (pts note)