11. Dutiyabhikkhādāyikāvimānavatthu
“Abhikkantena vaṇṇena, yā tvaṁ tiṭṭhasi devate; Obhāsentī disā sabbā, osadhī viya tārakā.
Kena tetādiso vaṇṇo, …pe… vaṇṇo ca te sabbadisā pabhāsatī”ti.
Sā devatā attamanā, …pe… yassa kammassidaṁ phalaṁ.
“Ahaṁ manussesu manussabhūtā, purimāya jātiyā manussaloke.
Addasaṁ virajaṁ bhikkhuṁ, vippasannamanāvilaṁ; Tassa adāsahaṁ bhikkhaṁ, pasannā sehi pāṇibhi.
Tena metādiso vaṇṇo, …pe… Vaṇṇo ca me sabbadisā pabhāsatī”ti.
Dutiyabhikkhādāyikāvimānaṁ ekādasamaṁ.
Dāsī ceva lakhumā ca, atha ācāmadāyikā; Caṇḍālī bhadditthī ceva, soṇadinnā uposathā;
bhadditthī → bhadditthikā (sya1ed, sya2ed) Niddā ceva suniddā ca, dve ca bhikkhāya dāyikā;
ceva suniddā ca → nandā ceva sunandā ca (bj); niddā ceva sudinnā ca (sya1ed, sya2ed, pts-vp-pli1) Vaggo tena pavuccatīti.
