4. Latāvimānavatthu
Latā ca sajjā pavarā ca devatā, accimatī rājavarassa sirīmato;
accimatī → accimukhī (bj); acchimutī (sya1ed, sya2ed, pts-vp-pli1); acchimatī (mr) Sutā ca rañño vessavaṇassa dhītā, rājīmatī dhammaguṇehi sobhatha.Pañcettha nāriyo āgamaṁsu nhāyituṁ, sītodakaṁ uppaliniṁ sivaṁ nadiṁ; Tā tattha nhāyitvā rametvā devatā, naccitvā gāyitvā sutā lataṁ bravi.
bravi → bruvī (bj)“Pucchāmi taṁ uppalamāladhārini, āveḷini kañcanasannibhattace; Timiratambakkhi nabheva sobhane, dīghāyukī kena kato yaso tava.
Kenāsi bhadde patino piyatarā, visiṭṭhakalyāṇitarassu rūpato; Padakkhiṇā naccanagītavādite, ācikkha no tvaṁ naranāripucchitā”ti.
“Ahaṁ manussesu manussabhūtā, uḷārabhoge kule suṇisā ahosiṁ; Akkodhanā bhattuvasānuvattinī, uposathe appamattā ahosiṁ.
Manussabhūtā daharā apāpikā, pasannacittā patimābhirādhayiṁ;
daharā apāpikā → daharāsa'pāpikā (bj); daharā apāvikā (sya1ed, sya2ed) Sadevaraṁ sassasuraṁ sadāsakaṁ, abhirādhayiṁ tamhi kato yaso mama.Sāhaṁ tena kusalena kammunā, catubbhi ṭhānehi visesamajjhagā; Āyuñca vaṇṇañca sukhaṁ balañca, khiḍḍāratiṁ paccanubhomanappakaṁ”.
“Sutaṁ nu taṁ bhāsati yaṁ ayaṁ latā, yaṁ no apucchimha akittayī no; Patino kiramhākaṁ visiṭṭha nārīnaṁ, gatī ca tāsaṁ pavarā ca devatā.
Patīsu dhammaṁ pacarāma sabbā, patibbatā yattha bhavanti itthiyo; Patīsu dhammaṁ pacaritva sabbā, lacchāmase bhāsati yaṁ ayaṁ latā.
pacaritva → paricarāma (sya1ed, sya2ed); pacaritvāna (mr)Sīho yathā pabbatasānugocaro, mahindharaṁ pabbatamāvasitvā; Pasayha hantvā itare catuppade, khudde mige khādati maṁsabhojano.
Tatheva saddhā idha ariyasāvikā, bhattāraṁ nissāya patiṁ anubbatā; Kodhaṁ vadhitvā abhibhuyya maccharaṁ, saggamhi sā modati dhammacārinī”ti.