“Obhāsayitvā pathaviṁ sadevakaṁ, atirocasi candimasūriyā viya; Siriyā ca vaṇṇena yasena tejasā, brahmāva deve tidase sahindake.

Pucchāmi taṁ uppalamāladhārinī, āveḷinī kañcanasannibhattace; Alaṅkate uttamavatthadhārinī, kā tvaṁ subhe devate vandase mamaṁ.

Kiṁ tvaṁ pure kammamakāsi attanā, manussabhūtā purimāya jātiyā; Dānaṁ suciṇṇaṁ atha sīlasaññamaṁ, kenupapannā sugatiṁ yasassinī; Devate pucchitācikkha, kissa kammassidaṁ phalan”ti.

“Idāni bhante imameva gāmaṁ, piṇḍāya amhāka gharaṁ upāgami; Tato te ucchussa adāsi khaṇḍikaṁ, pasannacittā atulāya pītiyā.

Sassu ca pacchā anuyuñjate mamaṁ, kahaṁ nu ucchuṁ vadhuke avākiri; Na chaḍḍitaṁ no pana khāditaṁ mayā, santassa bhikkhussa sayaṁ adāsahaṁ.

Tuyhaṁ nvidaṁ issariyaṁ atho mama, itissā sassu paribhāsate mamaṁ; Leḍḍuṁ gahetvā pahāraṁ adāsi me, tato cutā kālakatāmhi devatā.

Tadeva kammaṁ kusalaṁ kataṁ mayā, sukhañca kammaṁ anubhomi attanā; Devehi saddhiṁ paricārayāmahaṁ, modāmahaṁ kāmaguṇehi pañcahi.

Tadeva kammaṁ kusalaṁ kataṁ mayā, sukhañca kammaṁ anubhomi attanā; Devindaguttā tidasehi rakkhitā, samappitā kāmaguṇehi pañcahi.

Etādisaṁ puññaphalaṁ anappakaṁ, mahāvipākā mama ucchudakkhiṇā; Devehi saddhiṁ paricārayāmahaṁ, modāmahaṁ kāmaguṇehi pañcahi.

Etādisaṁ puññaphalaṁ anappakaṁ, mahājutikā mama ucchudakkhiṇā; Devindaguttā tidasehi rakkhitā, sahassanettoriva nandane vane.

Tuvañca bhante anukampakaṁ viduṁ, upecca vandiṁ kusalañca pucchisaṁ; Tato te ucchussa adāsiṁ khaṇḍikaṁ, pasannacittā atulāya pītiyā”ti.

Ucchuvimānaṁ dasamaṁ.