“Yā devarājassa sabhā sudhammā, yatthacchati devasaṅgho samaggo; Tathūpamaṁ tuyhamidaṁ vimānaṁ, obhāsayaṁ tiṭṭhati antalikkhe.

Deviddhipattosi mahānubhāvo, manussabhūto kimakāsi puññaṁ; Kenāsi evaṁ jalitānubhāvo, vaṇṇo ca te sabbadisā pabhāsatī”ti.

So devaputto attamano, …pe… yassa kammassidaṁ phalaṁ.

“Ahaṁ manussesu manussabhūto, rañño pāyāsissa ahosiṁ māṇavo; Laddhā dhanaṁ saṁvibhāgaṁ akāsiṁ, piyā ca me sīlavanto ahesuṁ; Annañca pānañca pasannacitto, sakkacca dānaṁ vipulaṁ adāsiṁ.

Tena metādiso vaṇṇo, …pe… Vaṇṇo ca me sabbadisā pabhāsatī”ti.

Pāyāsivimānaṁ dasamaṁ.
Pāyāsivimānaṁ → uttaravimānaṁ (bj, sya1ed, sya2ed, pts-vp-pli1-2)

Pāyāsivaggo chaṭṭho.

Tassuddānaṁ

Dve agārino phaladāyī, dve upassayadāyī bhikkhāya dāyī; Yavapālako ceva dve, kuṇḍalino pāyāsīti.
pāyāsīti → pāṭhabhedo

Purisānaṁ dutiyo vaggo pavuccatīti.