“Alaṅkato malyadharo suvattho, sukuṇḍalī kappitakesamassu; Āmuttahatthābharaṇo yasassī, dibbe vimānamhi yathāpi candimā.

Dibbā ca vīṇā pavadanti vagguṁ, aṭṭhaṭṭhakā sikkhitā sādhurūpā; Dibbā ca kaññā tidasacarā uḷārā, naccanti gāyanti pamodayanti.

Deviddhipattosi mahānubhāvo, manussabhūto kimakāsi puññaṁ; Kenāsi evaṁ jalitānubhāvo, vaṇṇo ca te sabbadisā pabhāsatī”ti.

So devaputto attamano, …pe… yassa kammassidaṁ phalaṁ.

“Ahaṁ manussesu manussabhūto, disvāna samaṇe sādhurūpe;
sādhurūpe → sīlavante (mr) Sampannavijjācaraṇe yasassī, bahussute sīlavante pasanne;
sīlavante pasanne → sīlavatūpapanne (bj, mr) Annañca pānañca pasannacitto, sakkacca dānaṁ vipulaṁ adāsiṁ.

Tena metādiso vaṇṇo, …pe… Vaṇṇo ca me sabbadisā pabhāsatī”ti.

Dutiyakuṇḍalīvimānaṁ navamaṁ.