11. Sunikkhittavimānavatthu
“Uccamidaṁ maṇithūṇaṁ vimānaṁ, samantato dvādasa yojanāni; Kūṭāgārā sattasatā uḷārā, veḷuriyathambhā rucakatthatā subhā.
Tatthacchasi pivasi khādasi ca, dibbā ca vīṇā pavadanti vagguṁ; Dibbā rasā kāmaguṇettha pañca, nāriyo ca naccanti suvaṇṇachannā.
Kena tetādiso vaṇṇo, kena te idha mijjhati; Uppajjanti ca te bhogā, ye keci manaso piyā.
Pucchāmi taṁ deva mahānubhāva, manussabhūto kimakāsi puññaṁ; Kenāsi evaṁ jalitānubhāvo, vaṇṇo ca te sabbadisā pabhāsatī”ti.
So devaputto attamano, moggallānena pucchito; Pañhaṁ puṭṭho viyākāsi, yassa kammassidaṁ phalaṁ.
“Dunnikkhittaṁ mālaṁ sunikkhipitvā, patiṭṭhapetvā sugatassa thūpe; Mahiddhiko camhi mahānubhāvo, dibbehi kāmehi samaṅgibhūto.
Tena metādiso vaṇṇo, tena me idha mijjhati; Uppajjanti ca me bhogā, ye keci manaso piyā.
Akkhāmi te bhikkhu mahānubhāva, manussabhūto yamahaṁ akāsiṁ; Tenamhi evaṁ jalitānubhāvo, vaṇṇo ca me sabbadisā pabhāsatī”ti.
Sunikkhittavimānaṁ ekādasamaṁ.
Dve daliddā vanavihārā, bhatako gopālakaṇḍako; Anekavaṇṇamaṭṭhakuṇḍalī, serīsako sunikkhittaṁ; Purisānaṁ tatiyo vaggo pavuccatīti.