1. Kuṭidūsakajātaka
“Manussasseva te sīsaṁ, hatthapādā ca vānara; Atha kena nu vaṇṇena, agāraṁ te na vijjati”.
“Manussasseva me sīsaṁ, hatthapādā ca siṅgila;
siṅgila → siṅgāla (mr); piṅgala (ṭīkā) Yāhu seṭṭhā manussesu, sā me paññā na vijjati”.“Anavaṭṭhitacittassa, lahucittassa dubbhino;
dubbhino → dūbhino (pts-vp-pli1) Niccaṁ addhuvasīlassa, sukhabhāvo na vijjati.
sukhabhāvo → sucibhāvo (bj); sukhabhāgo (?)So karassu ānubhāvaṁ, vītivattassu sīliyaṁ; Sītavātaparittāṇaṁ, karassu kuṭavaṁ kapī”ti.
kuṭavaṁ → kuṭikaṁ (bj, sya1ed, sya2ed)
Kuṭidūsakajātakaṁ paṭhamaṁ.
Kuṭidūsakajātakaṁ → siṅgālasakuṇajātakaṁ (mr)