2. Sujātajātaka
“Kiṁ nu santaramānova, lāyitvā haritaṁ tiṇaṁ; Khāda khādāti lapasi, gatasattaṁ jaraggavaṁ.
Na hi annena pānena, mato goṇo samuṭṭhahe; Tvañca tucchaṁ vilapasi, yathā taṁ dummatī tathā”.
“Tatheva tiṭṭhati sīsaṁ, hatthapādā ca vāladhi; Sotā tatheva tiṭṭhanti, maññe goṇo samuṭṭhahe.
tatheva tiṭṭhanti → so tāta tatheva tiṭṭhati (mr)Nevayyakassa sīsañca, hatthapādā ca dissare;
sīsañca → sīsaṁ vā (bj, sya1ed, sya2ed, pts-vp-pli1) Rudaṁ mattikathūpasmiṁ, nanu tvaññeva dummati”.“Ādittaṁ vata maṁ santaṁ, ghatasittaṁva pāvakaṁ; Vārinā viya osiñcaṁ, sabbaṁ nibbāpaye daraṁ.
osiñcaṁ → osiñci (mr)Abbahī vata me sallaṁ, yamāsi hadayassitaṁ;
Abbahī → abbūḷhaṁ (bj, sya1ed, sya2ed); abbahi (pts-vp-pli1); abbhūḷhaṁ (mr) yamāsi hadayassitaṁ → sokaṁ hadayanissitaṁ (bj, sya1ed, sya2ed); yamāsi hadayanissitaṁ (pts-vp-pli1) Yo me sokaparetassa, pitusokaṁ apānudi.Sohaṁ abbūḷhasallosmi, vītasoko anāvilo; Na socāmi na rodāmi, tava sutvāna māṇava.
Evaṁ karonti sappaññā, ye honti anukampakā; Vinivattenti sokamhā, sujāto pitaraṁ yathā”ti.