2. Sīlavīmaṁsajātaka
“Sīlaṁ seyyo sutaṁ seyyo, iti me saṁsayo ahu; Sīlameva sutā seyyo, iti me natthi saṁsayo.
Moghā jāti ca vaṇṇo ca, sīlameva kiruttamaṁ; Sīlena anupetassa, sutenattho na vijjati.
Khattiyo ca adhammaṭṭho, vesso cādhammanissito; Te pariccajjubho loke, upapajjanti duggatiṁ.
Khattiyā brāhmaṇā vessā, suddā caṇḍālapukkusā; Idha dhammaṁ caritvāna, bhavanti tidive samā.
Na vedā samparāyāya, na jāti nāpi bandhavā;
nāpi → nopi (bj, pts-vp-pli1); napi (sya1ed, sya2ed) Sakañca sīlaṁ saṁsuddhaṁ, samparāyāya sukhāya cā”ti.
sukhāya cā”ti → sukhāvahanti (bj, sya1ed, sya2ed)