3. Hirijātaka
“Hiriṁ tarantaṁ vijigucchamānaṁ, tavāhamasmī iti bhāsamānaṁ; Seyyāni kammāni anādiyantaṁ, neso mamanti iti naṁ vijaññā.
Yañhi kayirā tañhi vade, yaṁ na kayirā na taṁ vade; Akarontaṁ bhāsamānaṁ, parijānanti paṇḍitā.
Na so mitto yo sadā appamatto, bhedāsaṅkī randhamevānupassī; Yasmiñca setī urasīva putto, sa ve mitto yo abhejjo parehi.
Pāmojjakaraṇaṁ ṭhānaṁ, pasaṁsāvahanaṁ sukhaṁ; Phalānisaṁso bhāveti, vahanto porisaṁ dhuraṁ.
Pavivekarasaṁ pitvā, rasaṁ upasamassa ca; Niddaro hoti nippāpo, dhammappītirasaṁ pivan”ti.