3. Hirijātaka
“Hiriṁ tarantaṁ vijigucchamānaṁ, tavāhamasmī iti bhāsamānaṁ;
hiriṁ → (pts) tavāhamasmī → tavāhamasmiṁ (bj); tavāhamasmi (sya-all) Seyyāni kammāni anādiyantaṁ, neso mamanti iti naṁ vijaññā.
naṁ → taṁ (bj, pts)Yañhi kayirā tañhi vade, yaṁ na kayirā na taṁ vade; Akarontaṁ bhāsamānaṁ, parijānanti paṇḍitā.
Na so mitto yo sadā appamatto, bhedāsaṅkī randhamevānupassī;
bhedāsaṅkī → bhedāsaṅki (bj) Yasmiñca setī urasīva putto, sa ve mitto yo abhejjo parehi.
setī → seti (sya-all) parehi → parebhi (sya-all)Pāmojjakaraṇaṁ ṭhānaṁ, pasaṁsāvahanaṁ sukhaṁ;
pāmojjakaraṇaṁ → pāmujjakaraṇaṁ (pts) Phalānisaṁso bhāveti, vahanto porisaṁ dhuraṁ.Pavivekarasaṁ pitvā, rasaṁ upasamassa ca;
pitvā → pītvā (pts) upasamassa → upasamessa (pts) Niddaro hoti nippāpo, dhammappītirasaṁ pivan”ti.