2. Mahākapijātaka
“Attānaṁ saṅkamaṁ katvā, yo sotthiṁ samatārayi; Kiṁ tvaṁ tesaṁ kime tuyhaṁ, honti ete mahākapi”.
kime → kimo (bj, pts-vp-pli1); kiṁme (sya1ed, sya2ed) ete → hete (sya1ed, sya2ed); so te (mr)“Rājāhaṁ issaro tesaṁ, yūthassa parihārako; Tesaṁ sokaparetānaṁ, bhītānaṁ te arindama.
Ullaṅghayitvā attānaṁ, vissaṭṭhadhanuno sataṁ;
Ullaṅghayitvā → sa laṅghayitvā (pts-vp-pli1); sulaṅghayitvā (mr) Tato aparapādesu, daḷhaṁ bandhaṁ latāguṇaṁ.Chinnabbhamiva vātena, nuṇṇo rukkhaṁ upāgamiṁ;
nuṇṇo → nunno (bj) Sohaṁ appabhavaṁ tattha, sākhaṁ hatthehi aggahiṁ.Taṁ maṁ viyāyataṁ santaṁ, sākhāya ca latāya ca; Samanukkamantā pādehi, sotthiṁ sākhāmigā gatā.
Taṁ maṁ na tapate bandho, mato me na tapessati;
mato → vadho (bj, sya1ed, sya2ed, pts-vp-pli1) Sukhamāharitaṁ tesaṁ, yesaṁ rajjamakārayiṁ.Esā te upamā rāja, taṁ suṇohi arindama;
taṁ suṇohi arindama → atthasandassanī katā (si, pts1ed), taṁ suṇāhi arindama (sya1ed), taṁ suṇāhi arindamaṁ (sya2ed) Raññā raṭṭhassa yoggassa, balassa nigamassa ca; Sabbesaṁ sukhameṭṭhabbaṁ, khattiyena pajānatā”ti.