5. Haritacajātaka
“Sutaṁ metaṁ mahābrahme, kāme bhuñjati hārito; Kaccetaṁ vacanaṁ tucchaṁ, kacci suddho iriyyasi”.
“Evametaṁ mahārāja, yathā te vacanaṁ sutaṁ; Kummaggaṁ paṭipannosmi, mohaneyyesu mucchito”.
“Adu paññā kimatthiyā, nipuṇā sādhucintinī;
Adu → ādu (bj, pts-vp-pli1) sādhucintinī → sādhu cintanī (bj, pts-vp-pli1) Yāya uppatitaṁ rāgaṁ, kiṁ mano na vinodaye”.“Cattārome mahārāja, loke atibalā bhusā; Rāgo doso mado moho, yattha paññā na gādhati”.
“Arahā sīlasampanno, suddho carati hārito; Medhāvī paṇḍito ceva, iti no sammato bhavaṁ”.
“Medhāvīnampi hiṁsanti, isiṁ dhammaguṇe rataṁ; Vitakkā pāpakā rāja, subhā rāgūpasaṁhitā”.
“Uppannāyaṁ sarīrajo, rāgo vaṇṇavidūsano tava; Taṁ pajaha bhaddamatthu te, bahunnāsi medhāvisammato”.
“Te andhakārake kāme, bahudukkhe mahāvise;
andhakārake → andhakaraṇe (bj, sya1ed, sya2ed, pts-vp-pli1) Tesaṁ mūlaṁ gavesissaṁ, checchaṁ rāgaṁ sabandhanaṁ”.“Idaṁ vatvāna hārito, isi saccaparakkamo; Kāmarāgaṁ virājetvā, brahmalokūpago ahū”ti.
Haritacajātakaṁ pañcamaṁ.
Haritacajātakaṁ → hāritajātakaṁ (bj, pts-vp-pli1)