7. Lomasakassapajātaka
“Assa indasamo rāja, accantaṁ ajarāmaro; Sace tvaṁ yaññaṁ yājeyya, isiṁ lomasakassapaṁ”.
“Sasamuddapariyāyaṁ, mahiṁ sāgarakuṇḍalaṁ; Na icche saha nindāya, evaṁ seyya vijānahi.
seyya → sayha (bj, pts-vp-pli1); seyha (sya1ed, sya2ed mi5.5.5:1 [Buddhaaviheṭhakapañha])Dhiratthu taṁ yasalābhaṁ, dhanalābhañca brāhmaṇa; Yā vutti vinipātena, adhammacaraṇena vā.
Api ce pattamādāya, anagāro paribbaje; Sāyeva jīvikā seyyo, yā cādhammena esanā.
Api ce pattamādāya, anagāro paribbaje; Aññaṁ ahiṁsayaṁ loke, api rajjena taṁ varaṁ”.
“Balaṁ cando balaṁ suriyo, balaṁ samaṇabrāhmaṇā; Balaṁ velā samuddassa, balātibalamitthiyo.
Yathā uggatapaṁ santaṁ, isiṁ lomasakassapaṁ; Pitu atthā candavatī, vājapeyyaṁ ayājayi”.
vājapeyyaṁ → vācapeyyaṁ (pts-vp-pli1, mr)“Taṁ lobhapakataṁ kammaṁ, kaṭukaṁ kāmahetukaṁ; Tassa mūlaṁ gavesissaṁ, checchaṁ rāgaṁ sabandhanaṁ.
Dhiratthu kāme subahūpi loke, tapova seyyo kāmaguṇehi rāja; Tapo karissāmi pahāya kāme, taveva raṭṭhaṁ candavatī ca hotū”ti.