2. Kaṇhajātaka
“Kaṇho vatāyaṁ puriso, kaṇhaṁ bhuñjati bhojanaṁ; Kaṇhe bhūmipadesasmiṁ, na mayhaṁ manaso piyo”.
“Na kaṇho tacasā hoti, antosāro hi brāhmaṇo; Yasmiṁ pāpāni kammāni, sa ve kaṇho sujampati”.
mā → na (sya1ed, sya2ed, pts-vp-pli1)“Etasmiṁ te sulapite, patirūpe subhāsite; Varaṁ brāhmaṇa te dammi, yaṁ kiñci manasicchasi”.
“Varañce me ado sakka, sabbabhūtānamissara; Sunikkodhaṁ suniddosaṁ, nillobhaṁ vuttimattano; Nisnehamabhikaṅkhāmi, ete me caturo vare”.
“Kiṁ nu kodhe vā dose vā, lobhe snehe ca brāhmaṇa;
kodhe vā → kodhe ca (bj); kodheva (pts-vp-pli1) Ādīnavaṁ tvaṁ passasi, taṁ me akkhāhi pucchito”.
tvaṁ passasi → sampassasi (bj, pts-vp-pli1); sammasasi (sya1ed, sya2ed)“Appo hutvā bahu hoti, vaḍḍhate so akhantijo; Āsaṅgī bahupāyāso, tasmā kodhaṁ na rocaye.
Duṭṭhassa pharusā vācā, parāmāso anantarā;
pharusā → paṭhamā (pts-vp-pli1, bj -nissya) Tato pāṇi tato daṇḍo, satthassa paramā gati;
paramā gati → parāmasati (mr) Doso kodhasamuṭṭhāno, tasmā dosaṁ na rocaye.Ālopa sāhasākārā, nikatī vañcanāni ca;
sāhasākārā → sahasākārā (bj, pts-vp-pli1) Dissanti lobhadhammesu, tasmā lobhaṁ na rocaye.Snehasaṅgathitā ganthā, senti manomayā puthū;
Snehasaṅgathitā → saṅgantitā (sya1ed); saṅgadhitā (mr) Te bhusaṁ upatāpenti, tasmā snehaṁ na rocaye”.“Etasmiṁ te sulapite, patirūpe subhāsite; Varaṁ brāhmaṇa te dammi, yaṁ kiñci manasicchasi”.
“Varañce me ado sakka, sabbabhūtānamissara; Araññe me viharato, niccaṁ ekavihārino; Ābādhā mā uppajjeyyuṁ, antarāyakarā bhusā”.
“Etasmiṁ te sulapite, patirūpe subhāsite; Varaṁ brāhmaṇa te dammi, yaṁ kiñci manasicchasi”.
“Varañce me ado sakka, sabbabhūtānamissara; Na mano vā sarīraṁ vā, maṁ-kate sakka kassaci; Kadāci upahaññetha, etaṁ sakka varaṁ vare”ti.