14. Bhūripaññajātaka
“Saccaṁ kira tvaṁ api bhūripañña, yā tādisī sīri dhitī matī ca;
tvaṁ api → tvampi (bj); tuvampi (sya1ed, sya2ed); tvaṁ asi (mr) Na tāyatebhāvavasūpanitaṁ, yo yavakaṁ bhuñjasi appasūpaṁ”.“Sukhaṁ dukkhena paripācayanto, kālā kālaṁ vicinaṁ chandachanno; Atthassa dvārāni avāpuranto, tenāhaṁ tussāmi yavodanena.
Kālañca ñatvā abhijīhanāya, mantehi atthaṁ paripācayitvā; Vijambhissaṁ sīhavijambhitāni, tāyiddhiyā dakkhasi maṁ punāpi”.
“Sukhīpi heke na karonti pāpaṁ, avaṇṇasaṁsaggabhayā puneke;
Sukhīpi heke → sukhīhi eke (bj); sukhīti heke (?) Pahū samāno vipulatthacintī, kiṅkāraṇā me na karosi dukkhaṁ”.“Na paṇḍitā attasukhassa hetu, pāpāni kammāni samācaranti; Dukkhena phuṭṭhā khalitāpi santā, chandā ca dosā na jahanti dhammaṁ”.
“Yena kenaci vaṇṇena, mudunā dāruṇena vā; Uddhare dīnamattānaṁ, pacchā dhammaṁ samācare”.
“Yassa rukkhassa chāyāya, nisīdeyya sayeyya vā; Na tassa sākhaṁ bhañjeyya, mittadubbho hi pāpako.
Yassāpi dhammaṁ puriso vijaññā, ye cassa kaṅkhaṁ vinayanti santo;
Yassāpi → yassāhi (bj, mr) | puriso → manujo (bj) Taṁ hissa dīpañca parāyanañca, na tena mettiṁ jarayetha pañño”.“Alaso gihī kāmabhogī na sādhu, asaññato pabbajito na sādhu; Rājā na sādhu anisammakārī, yo paṇḍito kodhano taṁ na sādhu.
Nisamma khattiyo kayirā, nānisamma disampati; Nisammakārino rāja, yaso kitti ca vaḍḍhatī”ti.
Bhūripaññajātakaṁ cuddasamaṁ.
Bhūripaññajātakaṁ → bhūripañhājātakaṁ (sya1ed, sya2ed); bhūripañhajātakaṁ (pts-vp-pli1)