“Naranāripurakkhato yuvā, rajanīyehi kāmaguṇehi sobhasi;
kāmaguṇehi → kāmehi (mr) Divasaṁ anubhosi kāraṇaṁ, kimakāsi purimāya jātiyā”ti.

“Ahaṁ rājagahe ramme, ramaṇīye giribbaje; Migaluddo pure āsiṁ, lohitapāṇi dāruṇo.

Avirodhakaresu pāṇisu, puthusattesu paduṭṭhamānaso; Vicariṁ atidāruṇo sadā, parahiṁsāya rato asaññato.
sadā → tadā (bj)

Tassa me sahāyo suhadayo, saddho āsi upāsako;
suhadayo → suhado (bj) Sopi maṁ anukampanto, nivāresi punappunaṁ.
Sopi → so hi (sya1ed, sya2ed); so ca (pts-vp-pli1-2)

‘Mākāsi pāpakaṁ kammaṁ, mā tāta duggatiṁ agā; Sace icchasi pecca sukhaṁ, virama pāṇavadhā asaṁyamā’.

Tassāhaṁ vacanaṁ sutvā, sukhakāmassa hitānukampino; Nākāsiṁ sakalānusāsaniṁ, cirapāpābhirato abuddhimā.

So maṁ puna bhūrisumedhaso, anukampāya saṁyame nivesayi; ‘Sace divā hanasi pāṇino, atha te rattiṁ bhavatu saṁyamo’.

Svāhaṁ divā hanitvā pāṇino, virato rattimahosi saññato; Rattāhaṁ paricāremi, divā khajjāmi duggato.

Tassa kammassa kusalassa, anubhomi rattiṁ amānusiṁ; Divā paṭihatāva kukkurā, upadhāvanti samantā khādituṁ.
paṭihatāva → paṭihatā ca (mr)

Ye ca te satatānuyogino, dhuvaṁ payuttā sugatassa sāsane; Maññāmi te amatameva kevalaṁ, adhigacchanti padaṁ asaṅkhatan”ti.

Migaluddakapetavatthu sattamaṁ.