“Kūṭāgāre ca pāsāde, pallaṅke gonakatthate; Pañcaṅgikena turiyena, ramasi suppavādite.

Tato ratyā vivasāne, sūriyuggamanaṁ pati;
vivasāne → vyavasāne (bj, pts-vp-pli2); vivāsanena (pts-vp-pli1) Apaviddho susānasmiṁ, bahudukkhaṁ nigacchasi.

Kiṁ nu kāyena vācāya, manasā dukkaṭaṁ kataṁ; Kissa kammavipākena, idaṁ dukkhaṁ nigacchasi”.

“Ahaṁ rājagahe ramme, ramaṇīye giribbaje; Migaluddo pure āsiṁ, luddo cāsimasaññato.

Tassa me sahāyo suhadayo, saddho āsi upāsako; Tassa kulupako bhikkhu, āsi gotamasāvako; Sopi maṁ anukampanto, nivāresi punappunaṁ.

‘Mākāsi pāpakaṁ kammaṁ, mā tāta duggatiṁ agā; Sace icchasi pecca sukhaṁ, virama pāṇavadhā asaṁyamā’.

Tassāhaṁ vacanaṁ sutvā, sukhakāmassa hitānukampino; Nākāsiṁ sakalānusāsaniṁ, cirapāpābhirato abuddhimā.

So maṁ puna bhūrisumedhaso, anukampāya saṁyame nivesayi; ‘Sace divā hanasi pāṇino, atha te rattiṁ bhavatu saṁyamo’.

Svāhaṁ divā hanitvā pāṇino, virato rattimahosi saññato; Rattāhaṁ paricāremi, divā khajjāmi duggato.

Tassa kammassa kusalassa, anubhomi rattiṁ amānusiṁ; Divā paṭihatāva kukkurā, upadhāvanti samantā khādituṁ.

Ye ca te satatānuyogino, dhuvaṁ payuttā sugatassa sāsane;
dhuvaṁ payuttā → dhuvayuttā (bj) Maññāmi te amatameva kevalaṁ, adhigacchanti padaṁ asaṅkhatan”ti.

Dutiyamigaluddakapetavatthu aṭṭhamaṁ.