7. Sattaputtakhādapetivatthu
Sattaputtakhādapetivatthu → sattaputtakhādakapetavatthu (bj, pts-vp-pli1-2); sattaputtakhādikapetavatthu (sya1ed, sya2ed)
“Naggā dubbaṇṇarūpāsi, duggandhā pūti vāyasi; Makkhikāhi parikiṇṇā, kā nu tvaṁ idha tiṭṭhasī”ti.
“Ahaṁ bhadante petīmhi, duggatā yamalokikā; Pāpakammaṁ karitvāna, petalokaṁ ito gatā.
Kālena satta puttāni, sāyaṁ satta punāpare; Vijāyitvāna khādāmi, tepi nā honti me alaṁ.
Pariḍayhati dhūmāyati, khudāya hadayaṁ mama; Nibbutiṁ nādhigacchāmi, aggidaḍḍhāva ātape”ti.
“Kiṁ nu kāyena vācāya, manasā dukkaṭaṁ kataṁ; Kissa kammavipākena, puttamaṁsāni khādasī”ti.
“Ahū mayhaṁ duve puttā, ubho sampattayobbanā; Sāhaṁ puttabalūpetā, sāmikaṁ atimaññisaṁ.
Tato me sāmiko kuddho, sapatiṁ mayhamānayi; Sā ca gabbhaṁ alabhittha, tassā pāpaṁ acetayiṁ.
Sāhaṁ paduṭṭhamanasā, akariṁ gabbhapātanaṁ; Tassā temāsiko gabbho, pūtilohitako pati.
pūtilohitako → pubbalohitako (sya1ed, sya2ed, mr)Tadassā mātā kupitā, mayhaṁ ñātī samānayi; Sapathañca maṁ kāresi, paribhāsāpayī ca maṁ.
Sāhaṁ ghorañca sapathaṁ, musāvādaṁ abhāsisaṁ; ‘Puttamaṁsāni khādāmi, sace taṁ pakataṁ mayā’.
Tassa kammassa vipākena, musāvādassa cūbhayaṁ; Puttamaṁsāni khādāmi, pubbalohitamakkhitā”ti.
