Avijjāsutta๑ อวิชชาสูตร
Evaṁ me sutaṁ—
evaṁ me → evamme (th) | evaṁ → namo tassa bhagavato arahato sammāsaṁbuddhassa evam (pts)ข้าพเจ้า ได้สดับมาอย่างนี้
ekaṁ samayaṁ bhagavā sāvatthiyaṁ viharati jetavane anāthapiṇḍikassa ārāme.
anāthapiṇḍikassa → anāthapindikassa (pts) | samayaṁ → samayam (pts)สมัยหนึ่ง พระผู้มีพระภาคประทับอยู่ ณ พระเชตวัน อารามของอนาถบิณฑิกเศรษฐี เขตกรุงสาวัตถี
Tatra kho bhagavā bhikkhū āmantesi:ณ ที่นั้นแล พระผู้มีพระภาครับสั่งเรียกภิกษุทั้งหลาย มาตรัสว่า
“bhikkhavo”ti.
bhikkhavoti → bhikkhavo ti (pts)“ภิกษุทั้งหลาย”
“Bhadante”ti te bhikkhū bhagavato paccassosuṁ.
bhadanteti → bhadante ti (pts)ภิกษุเหล่านั้นทูลรับสนองพระดำรัสแล้ว
Bhagavā etadavoca:
etadavoca → etad avoca (pts)พระผู้มีพระภาคจึงได้ตรัสเรื่องนี้ว่า
“Avijjā, bhikkhave, pubbaṅgamā akusalānaṁ dhammānaṁ samāpattiyā, anvadeva ahirikaṁ anottappaṁ.
anvadeva → anudeva (bj, pts1ed, mr) | anvadeva ahirikaṁ → anudeva ahirikam (pts) | anvadeva → anudeva (bj: sīmu, sī.pævi, sī.pavi) | anvadeva → anudeva (cck: sī. pī. ka.) | samāpattiyā → B1 sammā- (pts note) | anudeva → B1-2 anvadeva always. (pts note) | dhammānaṁ → dhammānam (pts)“ภิกษุทั้งหลาย อวิชชา (ความไม่รู้แจ้ง) เป็นประธานแห่งการเข้าถึงอกุศลธรรม ทั้งหลาย อหิริกะ (ความไม่ละอายบาป) อโนตตัปปะ (ความไม่เกรงกลัวบาป) ก็มี ตามมาด้วย
Avijjāgatassa, bhikkhave, aviddasuno micchādiṭṭhi pahoti;๑. ผู้มีอวิชชาไม่เห็นแจ้งย่อมมีมิจฉาทิฏฐิ (เห็นผิด)
micchādiṭṭhissa micchāsaṅkappo pahoti;๒. ผู้มีมิจฉาทิฏฐิย่อมมีมิจฉาสังกัปปะ (ดำริผิด)
micchāsaṅkappassa micchāvācā pahoti;๓. ผู้มีมิจฉาสังกัปปะย่อมมีมิจฉาวาจา (เจรจาผิด)
micchāvācassa micchākammanto pahoti;๔. ผู้มีมิจฉาวาจาย่อมมีมิจฉากัมมันตะ (กระทำผิด)
micchākammantassa micchāājīvo pahoti;๕. ผู้มีมิจฉากัมมันตะย่อมมีมิจฉาอาชีวะ (เลี้ยงชีพผิด)
micchāājīvassa micchāvāyāmo pahoti;๖. ผู้มีมิจฉาอาชีวะย่อมมีมิจฉาวายามะ (พยายามผิด)
micchāvāyāmassa micchāsati pahoti;๗. ผู้มีมิจฉาวายามะย่อมมีมิจฉาสติ (ระลึกผิด)
micchāsatissa micchāsamādhi pahoti.๘. ผู้มีมิจฉาสติย่อมมีมิจฉาสมาธิ (ตั้งจิตมั่นผิด)
Vijjā ca kho, bhikkhave, pubbaṅgamā kusalānaṁ dhammānaṁ samāpattiyā, anvadeva hirottappaṁ.
anvadeva → anudeva (pts) | samāpattiyā → B1-2 sammā- (pts note)ภิกษุทั้งหลาย วิชชา (ความรู้แจ้ง) เป็นประธานแห่งการเข้าถึงกุศลธรรมทั้งหลาย หิริ (ความละอายบาป) และโอตตัปปะ (ความเกรงกลัวบาป) ก็มีตามมาด้วย
Vijjāgatassa, bhikkhave, viddasuno sammādiṭṭhi pahoti;๑. ผู้มีวิชชาเห็นแจ้งย่อมมีสัมมาทิฏฐิ (เห็นชอบ)
sammādiṭṭhissa sammāsaṅkappo pahoti;
sammāsaṅkappo pahoti → sammāsaṅkāppo (pts)๒. ผู้มีสัมมาทิฏฐิย่อมมีสัมมาสังกัปปะ (ดำริชอบ)
sammāsaṅkappassa sammāvācā pahoti;
sammāsaṅkappassa → sammā saṅkappassa (th)๓. ผู้มีสัมมาสังกัปปะย่อมมีสัมมาวาจา (เจรจาชอบ)
sammāvācassa sammākammanto pahoti;๔. ผู้มีสัมมาวาจาย่อมมีสัมมากัมมันตะ (กระทำชอบ)
sammākammantassa sammāājīvo pahoti;๕. ผู้มีสัมมากัมมันตะย่อมมีสัมมาอาชีวะ (เลี้ยงชีพชอบ)
sammāājīvassa sammāvāyāmo pahoti;๖. ผู้มีสัมมาอาชีวะย่อมมีสัมมาวายามะ (พยายามชอบ)
sammāvāyāmassa sammāsati pahoti;๗. ผู้มีสัมมาวายามะย่อมมีสัมมาสติ (ระลึกชอบ)
sammāsatissa sammāsamādhi pahotī”ti.
pahotīti paṭhamaṁ → pahotī ti (pts)๘. ผู้มีสัมมาสติย่อมมีสัมมาสมาธิ (ตั้งจิตมั่นชอบ)”