Biḷālidāyakattheraapadāna
“Himavantassāvidūre, vasāmi paṇṇasanthare; Ghāsesu gedhamāpanno, seyyasīlo cahaṁ tadā.
seyyasīlo cahaṁ → seyyasīlovahaṁ (sya1ed, sya2ed, mr); seyyasīlovahan (pts-vp-pli1)Khaṇantālu kalambāni, biḷālitakkalāni ca;
Khaṇantālu → khaṇamālu (sya1ed, sya2ed) Kolaṁ bhallātakaṁ billaṁ, āhatvā paṭiyāditaṁ.Padumuttaro lokavidū, āhutīnaṁ paṭiggaho; Mama saṅkappamaññāya, āgacchi mama santikaṁ.
Upāgataṁ mahānāgaṁ, devadevaṁ narāsabhaṁ; Biḷāliṁ paggahetvāna, pattamhi okiriṁ ahaṁ.
Paribhuñji mahāvīro, tosayanto mamaṁ tadā; Paribhuñjitvāna sabbaññū, imaṁ gāthaṁ abhāsatha.
‘Sakaṁ cittaṁ pasādetvā, biḷāliṁ me adā tuvaṁ; Kappānaṁ satasahassaṁ, duggatiṁ nupapajjasi’.
Carimaṁ vattate mayhaṁ, bhavā sabbe samūhatā; Dhāremi antimaṁ dehaṁ, sammāsambuddhasāsane.
Catupaññāsito kappe, sumekhaliyasavhayo; Sattaratanasampanno, cakkavattī mahabbalo.
Itthaṁ sudaṁ āyasmā biḷālidāyako thero imā gāthāyo abhāsitthāti.