“Varuṇo nāma nāmena, devarājā ahaṁ tadā; Upaṭṭhahesiṁ sambuddhaṁ, sayoggabalavāhano.

Nibbute lokanāthamhi, atthadassīnaruttame; Tūriyaṁ sabbamādāya, agamaṁ bodhimuttamaṁ.

Vāditena ca naccena, sammatāḷasamāhito; Sammukhā viya sambuddhaṁ, upaṭṭhiṁ bodhimuttamaṁ.

Upaṭṭhahitvā taṁ bodhiṁ, dharaṇīruhapādapaṁ; Pallaṅkaṁ ābhujitvāna, tattha kālaṅkato ahaṁ.

Sakakammābhiraddhohaṁ, pasanno bodhimuttame; Tena cittappasādena, nimmānaṁ upapajjahaṁ.

Saṭṭhitūriyasahassāni, parivārenti maṁ sadā; Manussesu ca devesu, vattamānaṁ bhavābhave.

Tividhaggī nibbutā mayhaṁ, bhavā sabbe samūhatā; Dhāremi antimaṁ dehaṁ, sammāsambuddhasāsane.
sammāsambuddhasāsane → ayañca gāthā paṭisambhidā catassotigāthāya ekasambandhā bhavituṁ

Subāhū nāma nāmena, catuttiṁsāsu khattiyā; Sattaratanasampannā, pañcakappasate ito.

Paṭisambhidā catasso, …pe… kataṁ buddhassa sāsanaṁ”.

Itthaṁ sudaṁ āyasmā ekāsaniyo thero imā gāthāyo abhāsitthāti.

Ekāsaniyattherassāpadānaṁ catutthaṁ.