Jātipūjakattheraapadāna
“Jāyantassa vipassissa, āloko vipulo ahu; Pathavī ca pakampittha, sasāgarā sapabbatā.
Nemittā ca viyākaṁsu, buddho loke bhavissati; Aggo ca sabbasattānaṁ, janataṁ uddharissati.
Nemittānaṁ suṇitvāna, jātipūjamakāsahaṁ; Edisā pūjanā natthi, yādisā jātipūjanā.
Saṅkharitvāna kusalaṁ, sakaṁ cittaṁ pasādayiṁ;
Saṅkharitvāna → saṁcaritvāna (bj); saṁharitvāna (si, sya1ed, sya2ed); saṁsaritvāna (si); saṅkaritvāna (mr) Jātipūjaṁ karitvāna, tattha kālaṅkato ahaṁ.Yaṁ yaṁ yonupapajjāmi, devattaṁ atha mānusaṁ; Sabbe satte abhibhomi, jātipūjāyidaṁ phalaṁ.
Dhātiyo maṁ upaṭṭhanti, mama cittavasānugā; Na tā sakkonti kopetuṁ, jātipūjāyidaṁ phalaṁ.
Ekanavutito kappe, yaṁ pūjamakariṁ tadā; Duggatiṁ nābhijānāmi, jātipūjāyidaṁ phalaṁ.
Supāricariyā nāma, catuttiṁsa janādhipā; Ito tatiyakappamhi, cakkavattī mahabbalā.
Itthaṁ sudaṁ āyasmā jātipūjako thero imā gāthāyo abhāsitthāti.
Jātipūjakattherassāpadānaṁ dasamaṁ.
Parivārasumaṅgalā, saraṇāsanapupphiyā; Citapūjī buddhasaññī, maggupaṭṭhānajātinā; Gāthāyo navuti vuttā, gaṇitāyo vibhāvihi.