“Candabhāgānadītīre, ahosiṁ vānaro tadā; Addasaṁ virajaṁ buddhaṁ, nisinnaṁ pabbatantare.

Obhāsentaṁ disā sabbā, sālarājaṁva phullitaṁ; Lakkhaṇabyañjanūpetaṁ, disvānattamano ahaṁ.

Udaggacitto sumano, pītiyā haṭṭhamānaso; Tīṇi uppalapupphāni, matthake abhiropayiṁ.

Pūjayitvāna pupphāni, phussassāhaṁ mahesino; Sagāravo bhavitvāna, pakkāmiṁ uttarāmukho.

Gacchanto paṭikuṭiko, vippasannena cetasā; Selantare patitvāna, pāpuṇiṁ jīvitakkhayaṁ.

Tena kammena sukatena, cetanāpaṇidhīhi ca; Jahitvā purimaṁ jātiṁ, tāvatiṁsamagacchahaṁ.

Satānaṁ tīṇikkhattuñca, devarajjamakārayiṁ; Satānaṁ pañcakkhattuñca, cakkavattī ahosahaṁ.

Dvenavute ito kappe, yaṁ pupphamabhipūjayiṁ; Duggatiṁ nābhijānāmi, buddhapūjāyidaṁ phalaṁ.

Paṭisambhidā catasso, …pe… kataṁ buddhassa sāsanaṁ”.

Itthaṁ sudaṁ āyasmā tīṇuppalamāliyo thero imā gāthāyo abhāsitthāti.
tīṇuppalamāliyo → tiuppalamāliyo (bj)

Tīṇuppalamāliyattherassāpadānaṁ tatiyaṁ.