Dhotakattheraapadāna
“Gaṅgā bhāgīrathī nāma, himavantā pabhāvitā;
himavantā pabhāvitā → himavantappabhāvitā (si) Haṁsavatiyā dvārena, anusandati tāvade.Sobhito nāma ārāmo, gaṅgākūle sumāpito; Tattha padumuttaro buddho, vasate lokanāyako.
Tidasehi yathā indo, manujehi purakkhato; Nisīdi tattha bhagavā, asambhītova kesarī.
Nagare haṁsavatiyā, vasāmi brāhmaṇo ahaṁ;
vasāmi → ahosiṁ (sya1ed, sya2ed) Chaḷaṅgo nāma nāmena, evaṁnāmo mahāmuni.Aṭṭhārasa sissasatā, parivārenti maṁ tadā; Tehi sissehi samito, gaṅgātīraṁ upāgamiṁ.
Tatthaddasāsiṁ samaṇe, nikkuhe dhotapāpake; Bhāgīrathiṁ tarantehaṁ, evaṁ cintesi tāvade.
Bhāgīrathiṁ tarantehaṁ → bhāgīrasintarantohaṁ (sya1ed, sya2ed); bhāgīrasim tarantohaṁ (pts-vp-pli1)‘Sāyaṁ pātaṁ tarantāme, buddhaputtā mahāyasā;
Sāyaṁ pātaṁ → sāyapātaṁ (pts-vp-pli1) Vihesayanti attānaṁ, tesaṁ attā vihaññati.Sadevakassa lokassa, buddho aggo pavuccati; Natthi me dakkhiṇe kāraṁ, gatimaggavisodhanaṁ.
Yannūna buddhaseṭṭhassa, setuṁ gaṅgāya kāraye; Kārāpetvā imaṁ kammaṁ, santarāmi imaṁ bhavaṁ’.
kammaṁ → setuṁ (sya1ed, sya2ed)Satasahassaṁ datvāna, setuṁ kārāpayiṁ ahaṁ;
datvā → katvā (bj, pts-vp-pli1) Saddahanto kataṁ kāraṁ, vipulaṁ me bhavissati.Kārāpetvāna taṁ setuṁ, upesiṁ lokanāyakaṁ; Sirasi añjaliṁ katvā, imaṁ vacanamabraviṁ.
‘Satasahassassa vayaṁ, datvā kārāpito mayā;
Satasahassassa vayaṁ → sataṁ sahassaṁ savayaṁ (sya1ed, sya2ed); satasahassaṁ vayam (pts-vp-pli1); vayaṁ satasahassaṁva (mr) Tavatthāya mahāsetu, paṭiggaṇha mahāmune’.Padumuttaro lokavidū, āhutīnaṁ paṭiggaho; Bhikkhusaṅghe nisīditvā, imā gāthā abhāsatha.
‘Yo me setuṁ akāresi, pasanno sehi pāṇibhi; Tamahaṁ kittayissāmi, suṇātha mama bhāsato.
4.1. Setudānaānisaṁsa
Darito pabbatato vā, rukkhato patitopiyaṁ; Cutopi lacchatī ṭhānaṁ, setudānassidaṁ phalaṁ.
Virūḷhamūlasantānaṁ, nigrodhamiva māluto; Amittā nappasahanti, setudānassidaṁ phalaṁ.
Nāssa corā pasahanti, nātimaññanti khattiyā; Sabbe tarissatāmitte, setudānassidaṁ phalaṁ.
Abbhokāsagataṁ santaṁ, kaṭhinātapatāpitaṁ; Puññakammena saṁyuttaṁ, na bhavissati vedanā.
vedanā → tāvade (mr)Devaloke manusse vā, hatthiyānaṁ sunimmitaṁ; Tassa saṅkappamaññāya, nibbattissati tāvade.
Sahassassā vātajavā, sindhavā sīghavāhanā; Sāyaṁ pātaṁ upessanti, setudānassidaṁ phalaṁ.
Āgantvāna manussattaṁ, sukhitoyaṁ bhavissati; Vehāsaṁ manujasseva, hatthiyānaṁ bhavissati.
Vehāsaṁ → ihāpi (bj, sya1ed, sya2ed, pts-vp-pli1)Kappasatasahassamhi, okkākakulasambhavo; Gotamo nāma gottena, satthā loke bhavissati.
Tassa dhammesu dāyādo, oraso dhammanimmito; Sabbāsave pariññāya, nibbāyissatināsavo’.
Aho me sukataṁ kammaṁ, jalajuttamanāmake; Tattha kāraṁ karitvāna, pattohaṁ āsavakkhayaṁ.
Padhānaṁ pahitattomhi, upasanto nirūpadhi; Nāgova bandhanaṁ chetvā, viharāmi anāsavo.
Kilesā jhāpitā mayhaṁ, …pe… viharāmi anāsavo.
