Pādapīṭhiyattheraapadāna
“Sumedho nāma sambuddho, aggo kāruṇiko muni; Tārayitvā bahū satte, nibbuto so mahāyaso.
Sīhāsanassa sāmantā, sumedhassa mahesino; Pasannacitto sumano, pādapīṭhamakārayiṁ.
Katvāna kusalaṁ kammaṁ, sukhapākaṁ sukhudrayaṁ; Puññakammena saṁyutto, tāvatiṁsamagacchahaṁ.
Tattha me vasamānassa, puññakammasamaṅgino; Padāni uddharantassa, soṇṇapīṭhā bhavanti me.
Lābhā tesaṁ suladdhaṁ vo, ye labhanti upassutiṁ; Nibbute kāraṁ katvāna, labhanti vipulaṁ sukhaṁ.
Mayāpi sukataṁ kammaṁ, vāṇijjaṁ suppayojitaṁ; Pādapīṭhaṁ karitvāna, soṇṇapīṭhaṁ labhāmahaṁ.
Yaṁ yaṁ disaṁ pakkamāmi, kenaci kiccayenahaṁ;
kiccayenahaṁ → paccayenahaṁ (bj, pts-vp-pli1) Soṇṇapīṭhe akkamāmi, puññakammassidaṁ phalaṁ.
Soṇṇapīṭhe akkamāmi → soṇṇapīṭhena kamāmi (mr)Tiṁsakappasahassamhi, yaṁ kammamakariṁ tadā; Duggatiṁ nābhijānāmi, pādapīṭhassidaṁ phalaṁ.
Kilesā jhāpitā mayhaṁ, …pe… viharāmi anāsavo.
Itthaṁ sudaṁ āyasmā pādapīṭhiyo thero imā gāthāyo abhāsitthāti.