2. Revatīvimānavatthu
“Cirappavāsiṁ purisaṁ, dūrato sotthimāgataṁ; Ñātimittā suhajjā ca, abhinandanti āgataṁ.
Tatheva katapuññampi, asmā lokā paraṁ gataṁ; Puññāni paṭigaṇhanti, piyaṁ ñātīva āgataṁ”.
“Uṭṭhehi revate supāpadhamme, apārutadvāre adānasīle;
apārutadvāre → apārutaṁ dvāraṁ (bj, sya1ed, sya2ed); āparutaṁ dvāraṁ (pts-vp-pli1-2); apārutadvāraṁ (mr) Nessāma taṁ yattha thunanti duggatā, samappitā nerayikā dukkhenā”ti.Icceva vatvāna yamassa dūtā, te dve yakkhā lohitakkhā brahantā;
Icceva → iccevaṁ (sya1ed, sya2ed, mr) Paccekabāhāsu gahetvā revataṁ, pakkāmayuṁ devagaṇassa santike.“Ādiccavaṇṇaṁ ruciraṁ pabhassaraṁ, byamhaṁ subhaṁ kañcanajālachannaṁ; Kassetamākiṇṇajanaṁ vimānaṁ, suriyassa raṁsīriva jotamānaṁ.
Nārīgaṇā candanasāralittā, ubhato vimānaṁ upasobhayanti;
candanasāralittā → candanasāralittaṁ (bj); candanasārānulittā (sya1ed, sya2ed) Taṁ dissati suriyasamānavaṇṇaṁ, ko modati saggapatto vimāne”ti.“Bārāṇasiyaṁ nandiyo nāmāsi, upāsako amaccharī dānapati vadaññū; Tassetamākiṇṇajanaṁ vimānaṁ, suriyassa raṁsīriva jotamānaṁ.
Nārīgaṇā candanasāralittā, ubhato vimānaṁ upasobhayanti; Taṁ dissati suriyasamānavaṇṇaṁ, so modati saggapatto vimāne”ti.
“Nandiyassāhaṁ bhariyā, agārinī sabbakulassa issarā; Bhattu vimāne ramissāmi dānahaṁ, na patthaye nirayaṁ dassanāyā”ti.
“Eso te nirayo supāpadhamme, puññaṁ tayā akataṁ jīvaloke; Na hi maccharī rosako pāpadhammo, saggūpagānaṁ labhati sahabyatan”ti.
“Kiṁ nu gūthañca muttañca, asucī paṭidissati; Duggandhaṁ kimidaṁ mīḷhaṁ, kimetaṁ upavāyatī”ti.
“Esa saṁsavako nāma, gambhīro sataporiso; Yattha vassasahassāni, tuvaṁ paccasi revate”ti.
“Kiṁ nu kāyena vācāya, manasā dukkaṭaṁ kataṁ; Kena saṁsavako laddho, gambhīro sataporiso”ti.
“Samaṇe brāhmaṇe cāpi, aññe vāpi vanibbake;
vanibbake → vaṇibbake (bj, sya1ed, sya2ed, mr) Musāvādena vañcesi, taṁ pāpaṁ pakataṁ tayā.Tena saṁsavako laddho, gambhīro sataporiso; Tattha vassasahassāni, tuvaṁ paccasi revate.
Hatthepi chindanti athopi pāde, kaṇṇepi chindanti athopi nāsaṁ; Athopi kākoḷagaṇā samecca, saṅgamma khādanti viphandamānan”ti.
“Sādhu kho maṁ paṭinetha, kāhāmi kusalaṁ bahuṁ; Dānena samacariyāya, saṁyamena damena ca; Yaṁ katvā sukhitā honti, na ca pacchānutappare”ti.
“Pure tuvaṁ pamajjitvā, idāni paridevasi; Sayaṁ katānaṁ kammānaṁ, vipākaṁ anubhossasī”ti.
“Ko devalokato manussalokaṁ, gantvāna puṭṭho me evaṁ vadeyya; ‘Nikkhittadaṇḍesu dadātha dānaṁ, acchādanaṁ seyyamathannapānaṁ;
seyyamathannapānaṁ → sayana … (bj, sya1ed, sya2ed, pts-vp-pli1-2) Na hi maccharī rosako pāpadhammo, saggūpagānaṁ labhati sahabyataṁ’.Sāhaṁ nūna ito gantvā, yoniṁ laddhāna mānusiṁ; Vadaññū sīlasampannā, kāhāmi kusalaṁ bahuṁ; Dānena samacariyāya, saṁyamena damena ca.
Ārāmāni ca ropissaṁ, dugge saṅkamanāni ca; Papañca udapānañca, vippasannena cetasā.
Cātuddasiṁ pañcadasiṁ, yā ca pakkhassa aṭṭhamī; Pāṭihāriyapakkhañca, aṭṭhaṅgasusamāgataṁ.
Uposathaṁ upavasissaṁ, sadā sīlesu saṁvutā; Na ca dāne pamajjissaṁ, sāmaṁ diṭṭhamidaṁ mayā”ti.
Iccevaṁ vippalapantiṁ, phandamānaṁ tato tato; Khipiṁsu niraye ghore, uddhampādaṁ avaṁsiraṁ.
“Ahaṁ pure maccharinī ahosiṁ, paribhāsikā samaṇabrāhmaṇānaṁ; Vitathena ca sāmikaṁ vañcayitvā, paccāmahaṁ niraye ghorarūpe”ti.