11. Dutiyanāgavimānavatthu
“Mahantaṁ nāgaṁ abhiruyha, sabbasetaṁ gajuttamaṁ; Vanā vanaṁ anupariyāsi, nārīgaṇapurakkhato; Obhāsento disā sabbā, osadhī viya tārakā.
Kena tetādiso vaṇṇo, …pe… Vaṇṇo ca te sabbadisā pabhāsatī”ti.
So devaputto attamano, vaṅgīseneva pucchito; Pañhaṁ puṭṭho viyākāsi, yassa kammassidaṁ phalaṁ.
“Ahaṁ manussesu manussabhūto, upāsako cakkhumato ahosiṁ; Pāṇātipātā virato ahosiṁ, loke adinnaṁ parivajjayissaṁ.
Amajjapo no ca musā abhāṇiṁ, sakena dārena ca tuṭṭho ahosiṁ;
abhāṇiṁ → abhāsiṁ (mr) Annañca pānañca pasannacitto, sakkacca dānaṁ vipulaṁ adāsiṁ.Tena metādiso vaṇṇo, …pe… vaṇṇo ca me sabbadisā pabhāsatī”ti.