5. Ambavimānavatthu
“Uccamidaṁ maṇithūṇaṁ vimānaṁ, samantato dvādasa yojanāni; Kūṭāgārā sattasatā uḷārā, veḷuriyathambhā rucakatthatā subhā.
Tatthacchasi pivasi khādasi ca, dibbā ca vīṇā pavadanti vagguṁ; Dibbā rasā kāmaguṇettha pañca, nāriyo ca naccanti suvaṇṇachannā.
Kena tetādiso vaṇṇo, …pe… Vaṇṇo ca te sabbadisā pabhāsatī”ti.
So devaputto attamano, …pe… yassa kammassidaṁ phalaṁ.
“Gimhānaṁ pacchime māse, patapante divaṅkare;
patapante → patāpante (sya1ed, sya2ed); patāpente (pts-vp-pli1, mr) Paresaṁ bhatako poso, ambārāmamasiñcati.Atha tenāgamā bhikkhu, sāriputtoti vissuto; Kilantarūpo kāyena, akilantova cetasā.
Tañca disvāna āyantaṁ, avocaṁ ambasiñcako; Sādhu taṁ bhante nhāpeyyaṁ, yaṁ mamassa sukhāvahaṁ.
Sādhu taṁ → sādhukaṁ (mr)Tassa me anukampāya, nikkhipi pattacīvaraṁ; Nisīdi rukkhamūlasmiṁ, chāyāya ekacīvaro.
Tañca acchena vārinā, pasannamānaso naro; Nhāpayī rukkhamūlasmiṁ, chāyāya ekacīvaraṁ.
Ambo ca sitto samaṇo ca nhāpito, mayā ca puññaṁ pasutaṁ anappakaṁ; Iti so pītiyā kāyaṁ, sabbaṁ pharati attano.
Tadeva ettakaṁ kammaṁ, akāsiṁ tāya jātiyā; Pahāya mānusaṁ dehaṁ, upapannomhi nandanaṁ.
Nandane ca vane ramme, nānādijagaṇāyute; Ramāmi naccagītehi, accharāhi purakkhato”ti.