“Suvaṇṇacchadanaṁ nāvaṁ, nāri āruyha tiṭṭhasi; Ogāhasi pokkharaṇiṁ, padmaṁ chindasi pāṇinā.

Kūṭāgārā nivesā te, vibhattā bhāgaso mitā; Daddallamānā ābhanti, samantā caturo disā.
Daddallamānā → daddaḷhamānā (mr)

Kena tetādiso vaṇṇo, kena te idha mijjhati; Uppajjanti ca te bhogā, ye keci manaso piyā.

Pucchāmi taṁ devi mahānubhāve, manussabhūtā kimakāsi puññaṁ; Kenāsi evaṁ jalitānubhāvā, vaṇṇo ca te sabbadisā pabhāsatī”ti.

Sā devatā attamanā, sambuddheneva pucchitā; Pañhaṁ puṭṭhā viyākāsi, yassa kammassidaṁ phalaṁ.

“Ahaṁ manussesu manussabhūtā, purimāya jātiyā manussaloke; Disvāna bhikkhū tasite kilante, uṭṭhāya pātuṁ udakaṁ adāsiṁ.

Yo ve kilantāna pipāsitānaṁ, uṭṭhāya pātuṁ udakaṁ dadāti; Sītodakā tassa bhavanti najjo, pahūtamalyā bahupuṇḍarīkā.

Taṁ āpagā anupariyanti sabbadā, sītodakā vālukasanthatā nadī; Ambā ca sālā tilakā ca jambuyo, uddālakā pāṭaliyo ca phullā.

Taṁ bhūmibhāgehi upetarūpaṁ, vimānaseṭṭhaṁ bhusa sobhamānaṁ; Tassīdha kammassa ayaṁ vipāko, etādisaṁ puññakatā labhanti.

Kūṭāgārā nivesā me, vibhattā bhāgaso mitā; Daddallamānā ābhanti, samantā caturo disā.

Tena metādiso vaṇṇo, tena me idha mijjhati; Uppajjanti ca me bhogā, ye keci manaso piyā.

Akkhāmi te buddha mahānubhāva, manussabhūtā yamakāsi puññaṁ; Tenamhi evaṁ jalitānubhāvā, vaṇṇo ca me sabbadisā pabhāsati; Etassa kammassa phalaṁ mamedaṁ, atthāya buddho udakaṁ apāyī”ti.
apāyī”ti → apāsīti (si, sya1ed, sya2ed, pts-vp-pli1)

Tatiyanāvāvimānaṁ aṭṭhamaṁ.