“Abhikkantena vaṇṇena, yā tvaṁ tiṭṭhasi devate; Obhāsentī disā sabbā, osadhī viya tārakā.

Kena tetādiso vaṇṇo, kena te idha mijjhati; Uppajjanti ca te bhogā, ye keci manaso piyā.

Kena tvaṁ vimalobhāsā, atirocasi devatā;
devatā → devate (bahūsu) Kena te sabbagattehi, sabbā obhāsate disā.

Pucchāmi taṁ devi mahānubhāve, manussabhūtā kimakāsi puññaṁ; Kenāsi evaṁ jalitānubhāvā, vaṇṇo ca te sabbadisā pabhāsatī”ti.

Sā devatā attamanā, moggallānena pucchitā; Pañhaṁ puṭṭhā viyākāsi, yassa kammassidaṁ phalaṁ.

“Ahaṁ manussesu manussabhūtā, purimāya jātiyā manussaloke; Tamandhakāramhi timīsikāyaṁ, padīpakālamhi adāsi dīpaṁ.
adāsi dīpaṁ → adaṁ padīpaṁ (bj, sya1ed, sya2ed, pts-vp-pli1-2)

Yo andhakāramhi timīsikāyaṁ, padīpakālamhi dadāti dīpaṁ; Upapajjati jotirasaṁ vimānaṁ, pahūtamalyaṁ bahupuṇḍarīkaṁ.

Tena metādiso vaṇṇo, tena me idha mijjhati; Uppajjanti ca me bhogā, ye keci manaso piyā.

Tenāhaṁ vimalobhāsā, atirocāmi devatā; Tena me sabbagattehi, sabbā obhāsate disā.

Akkhāmi te bhikkhu mahānubhāva, manussabhūtā yamakāsi puññaṁ; Tenamhi evaṁ jalitānubhāvā, vaṇṇo ca me sabbadisā pabhāsatī”ti.

Dīpavimānaṁ navamaṁ.
Dīpavimānaṁ → padīpavimānaṁ (sya1ed, sya2ed)